Kim

actief 2 jaar, 2 maanden geleden

by Kim

Opnieuw een teleurstelling

3 januari 2017 in Overig, Zwangerschap

Hallo lieve bloggertjes….

Vandaag weer niet zo’n goed nieuws gekregen. Iedereen weet dat ik momenteel nog getrouwd ben, maar dus volop wil scheiden. Nu hebben mijn ( jammer genoeg nog altijd) man en ik vandaag onze aanvraag binnen gedaan. Wij zijn opnieuw naar huis gestuurd want de documenten waren niet helemaal correct ingevuld en dan kwam er nog de kwestie van “het ongeboren kind”, mijn wondertje dus.

Ondanks dat de vader, mijn man dus nog altijd, het kind niet wilt erkennen, er niet voor wilt betalen en ook gewoon de volledige opvoeding in mijn handen schuift,… Wat ik absoluut niet erg vind, wilt het het gerecht ons toch een ongunstig advies geven om te scheiden. Dit in functie van het kind.

Uiteindelijk stel ik mij dan de vraag of het niet beter is voor het kind dat het kind opgroeit bij iemand die psychisch stabiel is, die een goede partner heeft die wel voor het kind wilt zorgen en die een vast inkomen heeft! Terwijl mijn man, psychisch een aandoening heeft, geen inkomen, geen werk en ook nooit geen werk zal hebben en die ook gewoon niet WILT zorgen voor dat kind!

Hoe minder ik met mijn man te maken moet hebben, hoe beter.. Maar hoe begin ik hieraan? Ik moet een addertje onder het gras zoeken, want ik wil niet dat mijn wondertje om de zoveel tijd naar een man gaat die er niet eens kan voor zorgen en die men wondertje zodanig gaat manipuleren.

Ik heb volgende week een afspraak gemaakt zodat ik juridisch advies kan inwinnen, want niemand kan me op dit moment zeggen wat ik het beste doe! Maar ik weet één ding! Ik blijf vechten! ik geef men wondertje niet zomaar op!

groetjes

K.

by Kim

Mijn baby danste!

3 januari 2017 in Gezondheid, Zwangerschap

Hallo lieve bloggertjes!

Ik heb gisteren weer wat meegemaakt. Ik kreeg gisteren telefoon van men moeder met de vraag of ik haar kon komen halen met de auto om haar naar huis te brengen. Met alle plezier uiteraard, want voor men mama doe ik alles. Maar toen ik naar beneden wou gaan ben ik uitgeschoven en ben ik dus die trap afgedonderd.

Ik ben vooral op men zitvlak en rug de trap afgeschoven maar dat was natuurlijk we een heel pijnlijk voorval. Uiteraard dacht ik in eerste opzicht meteen aan men kindje. Aangezien ik noga vrij ongerust was en toch vrij veel pijn had aan men rug ben ik toch maar even langs de spoeddiensten gepasseerd..

Men rug begon met de tijd die passeerde steeds meer en meer pijn te doen maar toch bleef ik maar hopen dat alles oké was met het kindje. Uiteindelijk werd ik voortgeholpen.

Aangezien ik zwanger ben mochten ze geen foto’s nemen van men rug. Ze hebben wel wat liggen drukken op men rug en dat deed uiteraard SUPER veel pijn! Uiteindelijk vermoedden ze dat er een tussenwervelschijf is gescheurd en dat ik hier dus de rest van mijn zwangerschap problemen mee kan hebben. Maar ik had nog steeds geen antwoord gekregen of met men kindje alles in orde was!

Uiteindelijk mocht ik dan naar de verloskunde zodat er een echo genomen kon worden. Nadat ik daar dan nog een uur heb moeten wachten was het eindelijk mijn beurt. De assistente wou een echo nemen maar deze keer wou ze het eens niet vaginaal doen. Dit zou de eerste keer zijn.

Maar ja hoor, het lukte! Het kindje had de val niet eens gemerkt! En het mooiste van al….. Het kindje bewoog!!!

Het was de eerste keer dat het wakker was, en ik vond het geweldig om het te zien bewegen! Die armpjes, die beentjes en dan dat hoofdje dat heen en weer ging! Precies of hij/zijn was aan het dansen! Ik vond het geweldig om te zien! Plots was de pijn in men rug verdwenen en was de rest van men avondje perfect!

Dankuwel mijn wondertje!

 

groetjes

 

K.

by Kim

En toen was er plots die bloeding….

28 december 2016 in Baby, Gezondheid, Zwangerschap

8 december  2016….

Ik moest naar het toilet.. na een lange dag in het stad te hebben rondgewandeld… Ik maakte me na men plasje proper en zag dat ik bruinverlies had. Ik had ook al gedurende de hele dag een drukkende pijn op men buik, maar ik dacht dat dit normaal was. Toen het bruinverlies opdook, begon ik toch ongerust te worden en heb toen de huisarts gecontacteerd.

De huisarts wist me te vertellen dat ik niet enorm ongerust moest zijn, maar aangezien ik normaal gezien pas 21/12/2016 bij de gynaecoloog kon en hij hoorde aan men stem dat ik ongerust was, raadde hij me aan om even langs de spoedgevallen te gaan zodat ze het konden nakijken.

Eens aangekomen op de spoedgevallen, duiken de meest verschillende gedachten op. “Is het maar een innestelingsbloeding?”, “Heb ik een miskraam?”,…. Ik werd vrij snel verder geholpen. ik werd doorgestuurd naar de dienst verloskunde. Ik kwam hier vrouwen tegen die moesten bevallen en ik zat daar met de gedachte dat ik een miskraam had. Uiteindelijk kwam de gynaecologe en deed ze een echografie.

Ze wist me te vertellen dat ik wel degelijk een bloeding heb gehad maar dat alles in orde was met “het vruchtje”. Op dat moment was ik volgens de gynaecologe 6 weken zwanger. Het hartje klopte mooi en het zag er allemaal vrij oké uit. Ik moest vaginaal extra hormonen nemen en de week nadien op controle gaan.

Toen ik de week nadien op controle ging wist mijn gynaecologe me te zeggen dat die bloeding geëvolueerd as in een bloedklonter van 2,5 cm. Vrij groot dus. Blijkbaar is dit heel goed mogelijk aangezien ik die bloedziekte heb. Maar met het kindje was alles in orde. ik was toen 8 weken. Ik heb die afspraak ook de eerste keer het hartje gehoord. Vanaf dat je het hartje hoort van het kleine wondertje dat ik je leeft, leef je zelf op een roze wolk. Je hoopt dat alles in orde komt en dat er niet nog meer complicaties zullen optreden.

De week na de controle was het dan de gewone afspraak die al langer vastlag. 21/12/2016. Deze afspraak maakte alles perfect! Ik kreeg het hartje nogmaals te horen, ze zei dat het kindje goed ingenesteld was en dat de bloedklonter nog maar heel miniem geworden was. Op het einde van de afspraak vertelde ze me nog dat de kans op een miskraam gedaald was tot 5% en als je dat hoort,…. Dan gaat je hart sneller slaan en hoop je dat je gauw opnieuw op babydate mag gaan om zo het wondertje heel traag maar heel prachtig kunt zien opgroeien!

Mijn wondertje! Ik kan niet wachten tot ik je bij me mag hebben!

 

Groetjes

K.

by Kim

Even Kennismaken

28 december 2016 in Baby, Overig, Zwangerschap

Hallo aan allen die dit lezen.

Mijn naam is Kim, ik ben op dit moment 23 jaar en ik vond dit wel een fijn idee zodat ik hier mijn bevindingen van mijn zwangerschap kan bundelen. Zwanger zijn is een mooi gebeuren en dat willen we allemaal het liefst zo lang mogelijk behouden!

Mijn situatie is anders helemaal niet ideaal maar toch geniet ik enorm van het zwanger zijn!

Op 1 oktober 2016 ben ik gehuwd met een jongenman. Jammer genoeg heeft dit huwelijk niet van lange duur mogen zijn. Hij heeft een zware misstap gezet nog geen maand na ons huwelijk. Jammer genoeg had ik dat nooit eerder van hem gedacht. Uiteindelijk hebben we de beslissing gemaakt om uiteen te gaan. We waren nog geen maand gehuwd :(

Uiteindelijk ben ik een periode terug bij men ouders gaan wonen omdat ik uit het appartement werd gezet. Ik was altijd zeer onregelmatig met mijn regels en ik mocht ook geen anticonceptiepil nemen omdat ik leidt aan protrombinemutatie ( Bloedziekte) mede dankzij deze ziekte was de kans vrij klein dat ik ooit zwanger zou geraken dus we hadden dan ook steeds geslachtsgemeenschap zonder voorbehoedsmiddelen.

Na dat ik bij mijn ouders dagen aan een stuk misselijk was, had ik dan toch maar besloten om een zwangerschapstest ui te voeren met het gedacht dat deze toch negatief zou zijn. Maar wonder boven wonder bleek deze dan toch positief te zijn.

De eerste moment was ik bang. Ik was nog niet gescheiden van de man in kwestie maar terug gaan naar hem was absoluut geen optie! Ik had geen vaste woonplek, ik schipperde van bij vrienden, naar de mama en nadien nog even naar de papa. Maar dus geen vaste woonplek. Dit gaf me ontzettend veel stress. Er spookte vanalles door men hoofd. Ik heb even gedacht om abortus te doen maar ik kwam heel gauw terug op deze gedachte. Want het is een wonder dat ik zwanger ben! En ik wil dat wonder  niet zomaar laten verdwijnen! Het wondertje is ontstaan toen het nog goed ging tussen mij en men partner! Het wondertje is met liefde ontstaan. Het moment is niet ideaal maar ik zal het alles geven wat het nodig heeft!

Het zal niet makkelijk zijn, maar ik ben trots dat ik zwanger ben en ik zal ervoor zorgen zoals een goede moeder het doet! Met trots kan ik jullie mededelen dat ik op deze moment 11 weken ver ben en dat ik ben uitgerekend voor 27/07/2017! Ik kijk er zo naar uit!

 

Groetjes!

K.

Deze website is ontwikkeld in samenwerking met RobONTWERPT