Auteur Berichten

3 januari 2017 om 15:41

Beste mede-bloggers,

Ik heb een belangrijke vraag. Ik zal me even kort voorstellen ik ben dus een jongedame die een supergrote fout heeft gemaakt en even niet meer weet hoe ik hieruit ga geraken.

Ik ben op 1 oktober getrouwd met de grootste loser die er is! Hij is een man die liever contact zoekt bij andere vrouwen en die daar bovenop ook psychisch helemaal niet stabiel is. Jammer genoeg maakt liefde blind en ben ik na een relatie van 4 jaar met hem in het huwelijksbootje gestapt. Het was een prachtige dag enkel en alleen jammer dat ik hem nog geen maand later heb betrapt op vreemdgaan. De beslissing was dus gauw gemaakt dat dit dus geen toekomst zou brengen en ik dus een grote fout heb gemaakt door met hem te trouwen.

Nadat ik hem betrapt had ben ik bij vrienden gaan logeren, en daar heb ik na een aantal weken ontdekt dat ik dus zwanger ben van die loser! Ik was natuurlijk overdonderd. Maar aangezien mijn medische toestand was ik wel van mening dat ik het kindje wil houden en dat ik het totaal alleen wil doen! Ik wil niet dat mijn “man” mijn kind week op, week af gaat opeisen. Uiteindelijk geeft hij zelf toe dat hij niet wilt betalen voor het kind en ook niet in staat is om voor het kind te zorgen ( psychische toestand)

Nu zijn wij vandaag onze aanvraag van onze scheiding willen gaan binnendoen en in de akte die hij en ik samen hebben opgesteld staat duidelijk ” Mevrouw… (mijn naam) is op het moment van het opstellen  van de akte 12 weken zwanger. Vader wilt kind niet erkennen. Moeder zal geen onderhoudsgeld eisen als vader geen bezoekrecht eist. Kind krijgt naam van moeder.”

Nu zegt de dame van de familierechtbank dat de vader zowizo voor het kind gaat moeten zorgen, en dat we een regeling moeten stellen over wanneer het kind naar de vader gaat.

Maar de vader wilt NIET en ik ook niet!! Ik wil niet dat mijn kind bij een idioot verblijft!

Is er iemand die me hierbij kan helpen en die eventueel een omweg weet hoe we dit kunnen omzeilen?

ps. Negatieve commentaren hoeven niet, het is al moeilijk genoeg!

groetjes,

K.

 

 

*°*... There is a miracle growing in me...*°*