Auteur Berichten

7 april 2015 om 10:07

Ik wou hier even mijn verhaal komen doen omdat ik niet goed weet hoe en wat

De meeste zullen mij hier wel al wat kennen en weten ook wel een beetje mijn verleden…

Een jaar en half hebben we moeten proberen voor ons zoontje Mats. De dag dat ik vernam dat ik zwanger was was ik in de wolken. Op dat moment ging het ook niet zo super goed tussen mijn vriend en mij en dan begonnen de twijfels, van is het wel verstandig dat we dit nu gaan doen… om eerlijk te zijn ik ging sowieso geen abortus doen of dergelijke, ik heb te lang moeten wachten. Uiteindelijk het nieuws vertelt aan mijn vriend. die was blij maar ook niet blij, met het feit dat het even niet goed ging, toen vroeg hij aan mij om toch even tijd voor zich zelf te hebben om er over te kunnen nadenken. ik heb hem die tijd ook gegeven, maar toen ik 2 dagen later smorgens thuis kwam vond ik hem met een ander in bed… mijn wereld storte in… dat het niet goed ging had ik ook wel door, maar dat hij daarom naar een ander moest gaan…
na heel veel praten en twijfelen had ik besloten om hem nog een allerlaatste kans te geven. puur voor de toekomst van ons kindje…
het is dan ook heel goed gegaan, we keken beiden uit naar ons zoontje, regelden meeste dingen samen… kozen het kamertje, kozen de doopsuikers… het leek een droom. Ik heb een slechte zwangerschap achter de rug waarvan ik in het begin enorm ziek was. en uiteindelijk bekkeninstabilieit had. ik zat dan ook een paar maanden thuis van mijn werk en toen begon het terug. ik deed zogzegd geen klop in het huishouden terwijl ik deed wat ik kon, want mijn bekken deed echt wel zeer. zelfs van zijn ouders kreeg ik onder mijn voeten omdat ik niets deed… volgens hen dan… ik had mijn nicht ingeschakeld om te komen helpen in mijn huishouden, maar daar had hij ook geen respect voor…

nu is onze Mats 11 weken oud en heb ik dit weekend ontdekt dat hij al 3 weken een ander heeft…

heb ik hem zo tekort gegeven? wat kon ik hem nog meer geven dan wat ik al gaf… wat wou hij nog meer…
hij blijft alles ontkennen van dat hij een nieuwe vriendin zou hebben maar ik heb alles gelezen, wat ik gelezen heb zeg je niet tegen gewone vrienden. hij zat zelfs op datingsite terwijl hij thuis een vrouw en kind had… hij is zelfstandig, hij zei tegen mij dat hij naar klanten ging met rekeningen s’avonds, maar hij ging naar haar… stond allemaal in die gesprekken. Ergste was dat ik die gesprekken iet meer heb, dat ik geen bewijzen meer heb. Ik moest alles afgeven of ik kreeg onze zoon niet mee. en voor mijn zoon zou ik door het vuur gaan… nu is er ruzie over de regeling. Hij wilt week week regeling, maar in die 11 weken dat Mats geboren is kan ik op mijn ene hand tellen hoeveel pampers en flessen hij gegeven heeft… moet ik hem dan een week achterlaten?

het doet zo’n verschrikkelijk veel pijn… ik wil enkel het beste voor mijn zoon… en pff hem opnieuw vergeven? heb ik zelf dan nog een leven? maar waarom zou ik hem opnieuw vergeven? als hij zelf al tegen mijn moeder zegt dat het niet meer goed ga komen… heeft hij dan zo geen greintje respect, ook voor zijn zoon? of denkt hij werkelijk en alleen met zijn broek?

ik kan niet eten, ik kan niet slapen, zit er half door en iedereen zegt tegen mij dat ik mij sterk moet houden voor Mats… dat is zo ook, maar het lukt mj niet… ik moet zoveel verwerken, terug bij mijn ouders gaan wonen, met Mats, zijn bedrog, feit dat we uit elkaar zijn… en hij… hij moet enkel zijn zoontje missen en dan nog… hij stuurt mij geen sms of belt niet om te vragen hoe het met onze zoon gesteld is… gisterne heeft hij hem 3 uurtjes bij hem gehad… pfff

7 april 2015 om 12:20

Blieu, ik vind het erv dat je dit moet meemaken. :( ik zou dit eigenlijk via een avocaat regelen want geen enkele rechtef geeft normaal een kind van 11w mee voor week om week. Heb je geen kopies van de bewijzen? En je zoon niet willen meegeven? Hmm, dat zouden ze bij mij niet moeten proberen! Denk dat zelfs politie er dan bij zou moeten komen….

Laat je oren echt niet hangen. Zeker niet met je borderline, want het is dag wat hij wil, dat je breekt en hij bewijzen heeft dat jij niet voor je zoontje kan zorgen…

Persoonlijk zou ik zelfs de kleine niet aan hem meegeven. Hij heeft een scheve schaats gedaan? Hij zal het voelen. Laat gewoon niets van je horen en kijk dan eens hoelang het duurt voor je er zelf iets van hoort. Allemaal bewijzen voor een rechter :o

Als er iets is, ik ben er voor je xxx

7 april 2015 om 13:33

lieve meid,
ik weet helemaal hoe jij je nu voelt :(
ik heb dit ook ooit meegemaakt
ik was 22jaar had een zoontje van 16 maanden en een dochtertje van 4 maanden en mijn vriend bedroog me ook,met meerdere vrouwen en zelfs al van in het ziekenhuis toen ik net bevallen was
hij beweerde van niet maar ik had ook enkele dingen gelezen en zelfs eens een meisje opgebeld en die wist niet eens dat ik bestond,ik zou de kids hebben achter gelaten,hij was zelfs bij dat mens geweest met mijn kinderen,ik was zo kwaad dat ik vertrokken ben met mijn kinderen en daarna mijn hebben en houden ben gaan halen,gelukkig kon ik bij mijn oma terecht,ik heb niet toegestemd met co ouderschap omdat ze nog te klein waren en ik borstvoeding gaf,hij kreeg ze enkel 1 weekend om de 2 weken en dat was goed voor hem,toen mijn oudste 3,5 was heeft hij ze de laatste keer gezien hij kon ze niet komen halen en ik bracht ze niet want ze wouden ook niet gaan naar hem!
vanaf die dag zijn ze bij mij en ben ik doodgelukkig!
ik heb een advocaat onder de armen genomen en het hoederecht gekregen
als ik jou was zou ik dat ook doen,je krijgt mss wel een pro deo advocaat
laat je echt niet doen meid!
ik zou mijn baby ook niet afgeven aan iemand die met een ander in bed duikt terwijl zijn vriendin pas bevallen is!
sta op je strepen meid en alles komt goed!

12 april 2015 om 14:19

Hoe gaat het Bleui? Heb je er al kunnen over nadenken :(

12 april 2015 om 17:57

Ai Bleui toch… dit is toch echt iets dat een jonge moeder met een kind van 11 weken niet wil en niet zou mogen moeten meemaken.
En ja, bij mij zou de politie ook mogen komen als ze mij mijn kind niet zouden willen meegeven.
Ge moet u niet laten doen hoor!!! Jij bent als mama de allerbelangrijkste persoon voor jouw zoontje in zijn jonge leven!!!
En nog eens vergeven … hij valt nu al in herhaling, de kans dat het nog gebeurt is reëel.
Ik kan mij niet inbeelden wat het moet zijn om je kind om de x-tijd te moeten afgeven, zeker niet als ze nog zo klein zijn. De tijd gaat al zo snel, als je hem dan nog moet delen … verschrikkelijk lijkt mij.
Ookal lijkt het nu mss uitzichtloos, alles komt goed. Niet opgeven.

13 april 2015 om 09:30

Hoe gaat het ondertussen bleui ?
Dit zou je inderdaad niet moeten meemaken! En idd, jouw zoontje moet bij jou blijven. Jij hebt niks verkeerd gedaan, jij bent er altijd voor blijven gaan.
Jouw vriend heeft geen enkel recht om maar iets te willen in deze situatie. Hij heeft dit veroorzaakt! Hij moet er dan ook maar de gevolgen van dragen.

Hopelijk heb je ondertussen al wat meer duidelijkheid en kunnen nadenken.

16 april 2015 om 06:06

even een up date

het gaat van kwaad naar erger

we komen continu in ruzie over de regeling van Mats
gisteren liep de emmer over….

ik ben naar mijn advocaat gestapt, het is een enorm lang verhaal en zal die ook wel doen hier, maar nu niet… doet nog teveel pijn

voorlopig is mats nog altijd bij mij en is er nog geen regeling gesteld.

eten lukt mij al een beetje, maar nog niet voor te zeggen goed…

Mats stelt het goed enkel gisteren een redelijk onrustig dagje… geen idee of het van de spanningen zijn of van de warmte geweest…

17 april 2015 om 09:41

hij beweerde van niet maar ik had ook enkele dingen gelezen en zelfs eens een meisje opgebeld en die wist niet eens dat ik bestond,ik zou de kids hebben achter gelaten,hij was zelfs bij dat mens geweest met mijn kinderen,ik was zo kwaad dat ik vertrokken ben met mijn kinderen en daarna mijn hebben en houden ben gaan halen,gelukkig kon ik bij mijn oma terecht,ik heb niet toegestemd met co ouderschap omdat ze nog te klein waren en ik borstvoeding gaf,hij kreeg ze enkel 1 weekend om de 2 weken en dat was goed voor hem,toen mijn oudste 3,5 was heeft hij ze de laatste keer gezien hij kon ze niet komen halen en ik bracht ze niet want ze wouden ook niet gaan naar hem!

30 april 2015 om 11:38

Hoe gaat het met je?
Veel moed! En laat je zeker niet doen.

1 mei 2015 om 12:18

Hey dames

Ondertussen bijna een maandje verder…

Nog altijd geen regeling… Mats gaat wel ieder weekend naar hem… daarnet kreeg ik een telefoon met een krijsende mats op de achtergrond, men hart brak…

Deze week continu ruzie’s gehad via telefoon over de regeling. het is nu advocaat tegen advocaat…

Het doet zo’n pijn… het is zo raar… als we dan bij elkaar zijn dan is er gelijk niets aan de hand, neemt hij me vast… wilt hij mij een zoen geven, maar ik draai me weg…

Maandag terug starten met werken… Mats is woensdagmorgen naar de onthaalmoeder geweest om al eens te wennen, maar dat verliep ook niet al te goed… Redelijk veel wenen wat hij bij mij amper doet… zijn ochtendfles terug gegeven…

pff, k’hou men hartje al vast voor maandag… en maandag is het een volle dag… ocharme men ventje

Probeer me sterk te houden maar ik ga kapot, moet ik eerlijk toegeven, zeker na alles wat er nog uit komt en doet en al die miserie over de regeling enzo… pff