Volledige versie bekijken : borstvoeding-stress
Dat gedoe met borstvoeding, daar heb ik nu eens veel stress over zie. Ik heb alle basis gelezen, en de brochures, en er komt nog een sessie over in mijn babylessen, maar dat is allemaal theorie. Ik heb echt schrik voor de praktijk. Ik voel mij daar ook enorm in gepusht. Op de site van kind en gezin, bijvoorbeeld, vind je enkel voordelen van borstvoeding, geen enkel nadeel. Zijn die er dan niet?
En er staat bijvoorbeeld ook dat tot zes maand borstvoeding het enige is dat nodig is. Maar dat zie ik dus niet zitten, want ik moet na zes maand echt al weer aan het werk zijn en afkolven dat gaat me niet lukken. En dan vertellen vrouwen van die verhalen over borstabscessen en nachtenlang niet slapen en pijn, en meestal wordt daar achter gezet "maar ze heeft volgehouden, ondanks onstekingen en helse pijnen". Ik word daar echt een beetje ongemakkelijk van, want ik denk niet dat ik dat wil volhouden, als het zo gaat. Ik wil zo graag van mijn kindje genieten en ik zie het echt niet zitten om tot in het zotte doorgedreven flink te zijn en vreselijk af te zien, om haar borstvoeding te kunnen geven. Ik ben niet zo'n hele flinke, vrees ik.
Ik voel mij nu van tevoren al een slechte moeder omdat ik zo'n dingen denk en stiekem denk over na een maand of drie de borstvoeding afbouwen. Alles wat ik lees geeft mij daar schuldgevoelens over. Als ik de sites en K&G mag geloven, dan hangt mijn baby best aan een jaar nog steeds een paar keer per dag aan mijn borst.
Zeg eens wat jullie hierover denken? Ben ik de enige met zo'n twijfels?
in het begin van mijn zwangerschap had ik ook volop twijfels ivm borstvoeding... bijna alle mama's die ik ken hebben heel moeilijke of slechte ervaring met BV, en ik zag het echt niet zitten om hieraan te beginnen, desondanks alle voordelen die ze overal opsommen...
Maar naarmate de tijd vorderde (ik heb ook eerst heel rationeel voor- en nadelen bekeken hoor) kreeg ik gevoelsmatig toch steeds meer een relaxter gevoel bij het idee 'BV', hoewel ik moet toegeven dat ik ook soms wel pieker of het allemaal wel zo vlot gt lopen...
Nu de laatste weken eraan komen, en mijn lichaam zich helemaal klaargemaakt heeft op de komst van toto (heb ondermeer al vochtverlies uit tepels) kijk ik echt uit naar dat eerste BV-moment (onlangs was ik bij collega die net bevallen was en ze gaf haar dochtertje de borst en terwijl keek ze nr mij met de meest gelukzalige glimlach en zei ze dat het een fantastisch gevoel was zo'n band met je kind te hebben) en hoop ik uit de grond van mijn hart dat het allemaal vlot zal lopen en dat ik toto toch wel 3 maand lang zal kunnen voeden... 6 maand zie ik ook niet zitten hoor (of ik moet een natural born milkmachine blijken te zijn die nog eens tijd vindt om voldoende af te kolven)...
in ieder geval: ik ga BV een dikke kans geven eens toto er is en ga zeker niet voor het minste probleempje opgeven...
Maar als het blijkt dat ik niet genoeg melk heb of toto problemen heeft met drinken en dergelijke, én deze staan duidelijk het welzijn van toto (én mezelf) in de weg, dan schakel ik over op flesjes...
wil geen zombie mama zijn die compleet uitgeput en afgeleefd voor haar baby probeert te zorgen en balanceert op rand van een inzinking (zoals enkele vriendinnen van mij voorhadden)... kan voor geen van beide partijen goed zijn...
Trinity
5 May 2009, 10:22
Ik wil zelf graag BV geven en naar de tijd moet ik niet zien, aangezien ik waarschijnlijk tot bijna een jaar thuis ga zijn. Ik wil dit omdat in moedermelk alle stoffen aanwezig zijn, ook een aantal die men niet kan reproduceren. Bovendien heb je de voeding altijd bij je, en op de juiste temperatuur :)
Maar ik ben ook realistisch: ik neem het zoals het komt. In het begin vraagt het meestal wel wat doorzetting, en dat wil ik wel proberen. Maar als ik er mij niet goed bij voel, of andere moeilijkheden vertoon, dan ben ik ook bereid om over te schakelen op flessenvoeding. Dat maakt je geen slechte mama. En je moet je al zeker niet laten pushen, je zal wel aanvoelen wat jouw het beste afgaat.
In mijn boekje van de dokter proberen ze ook te ovrtuigen om BV te geven, maar er staat ook het volgende stukje (sorry voor de soms slechte zinsconstructie, maar moest het vertalen eh):
"Het is niet altijd mogelijk om BV te geven (vroeggeborenen met slechte zuigreflex, problemen met de borstwortel,...). Dan is het best om te stoppen, en fier te zijn op de inzet die je al gedaan hebt voor je baby. Sommige vrouwen hebben gewoon helemaal geen zin om BV te geven. Je moet je niet geprest voelen om BV te geven. Dat is een persoonlijke keuze. Vele vrouwen verbinden BV met de ideaalvoorstelling van de goede mama. Maar er is geen onderzoek dat aantoont, dat het juist BV is, dat goede baby-moeder contact geeft. Als de baby flessenvoeding krijgt, moet het nog steeds een kozi-moment zijn, waar de baby geborgenheid voelt bij mama of papa. Er zijn ook voordelen bij flessenvoeding: mogelijkheid tot betere verdeling/gelijkstelling tussen mama en papa ivm maaltijden en mogelijkheid om gemakkelijker oog te houden met hoeveel de baby eet."
Stress je er maar niet te veel op.
Groetjes
ik schrijf met een "eindelijk slapende baby" op mijn linkerarm, de hoofdletters enzo laat ik dus achterwege
ik vind het eerlijk gezegd gewoonweg ongelofelijk dat k&g durft te schrijven dat vrouwen ondanks de ontstekingen hebben volgehouden
is dat een goede mama zijn? als je er helemaal onderdoor zit en veel pijn hebt, wat is dan het nut van bv geven? proberen ze toekomstige mama's onder druk te zetten en kersverse mama's een schuldgevoel te geven omdat ze durven overschakelen op flessenvoeding? Ik vind dat als je je er niet goed bij voelt je je zeker niet verplicht moet voelen. er zijn héél erg goede melksoorten voor baby's op de markt tegenwoordig, ik heb nooit bv gehad en ben perfect gezond!
ik geef nu reeds een maand bv en het gaat met ups en downs. ik heb geen pijn gehad maar nolan drinkt soms heel slecht, begint te wenen terwijl hij drinkt, soms ligt hij maar wat te zabberen en valt hij in slaap. soms doe ik er anderhalf uur over tegen dat hij 10 minuten gedronken heeft en dan weet ik nog altijd niet hoeveel hij gedronken heeft. een uur later begint hij dan terug te wenen en heeft honger. soms is het dus echt frustrerend. verder hang je helemaal vast aan je baby, je kan niets doen want ge kunt uw borsten niet in de ijskast leggen. Als je al eens iets wil gaan doen moet het allemaal snel gaan, tussen 2 sessies in. ik hou vol omdat ik geen pijn heb en omdat het echt goed is voor je baby, vooral wat de immuniteit betreft. een jaar bv geven is niet mogelijk, ik ga proberen 3 maanden vol te houden en dan misschien nog een maand of 2 's morgens en 's avonds en op het werk afkolven.
ik ervaar het ook wel positief hoor, de bv, het is aangenaam en ik ben blij wanneer hij goed drinkt en rustig aan mijn borst hangt maar voel je dus zeker niet verplicht om bv te geven!!! je bent echt geen slechte mama als je flessenvoeding geeft hoor!!!
Ik stresste ook voor de bv. Maar eigenlijk is dat helemaal niet nodig, alles wijst zichzelf uit. Je probeert en als je het niet ziet zitten dan stop je er gewoon mee. Je bent daardoor geen slechte moeder!
Ik heb 1 keer problemen gehad en die waren na 2 dagen de deur al uit. Gelukkig. Nora drinkt heel goed en neemt haar maaltijd in 10 à 20 minuten. Dus ik mag niet klagen. 'S nachts val ik ook vlug terug in slaap door het slaaphormoon dat vrijkomt als je bv geeft.
Ok de voordelen, het is altijd klaar en je moet geen papflessen opwarmen, afwassen en stereliseren.
Ok,het nadeel is dat je niet wegkan maar naarmate je baby ouder word hou minder die gaat drinken en dan kan je wel eens een nachtje weggaan hoor. (ikzelf wil dat niet, Nora is nog heel broos na 3 maanden kliniek en met die monitor betrouw ik niemand) Ik heb mijn voorraad opgebouw en heb een ganse lade in de diepvriezer vol met melk. Dus als ik eens weg moet heb ik die melk.
Ik wil nog 3 maanden bv geven. Eens ik ga werken misschien nog s avonds en s morgens maar ik ga heus niet weer beginnen afkloven. Ik heb dat al 3 maanden gedaan en ik heb daar echt genoeg van nu.
Ik vind het ook verkeerd van k en g om er zo de druk op te leggen. Dat is en persoonlijke keuze en niemand moet zich daarmee moeien.
snoezel
5 May 2009, 21:18
ik ben vol moed begonnen aan bv. zelf niet eens afgevraagd hoe het zou zijn als het niet zou lukken of zo.
na twee dagen moest ik beginnen bijvoeden :/ voelde me zo slecht en zo mislukt.
na negen weken ben ik helemaal moeten stoppen want onze kobe is allergisch aan melk en soya en ik vond het niet meer haalbaar.
nu ik het allemaal heb kunnen laten bezinken kan ik het allemaal goed een plaatsje geven maar toen voelde ik me zo schuldig.
je moet precies bv geven om goed te zijn maar nu ben ik het daar niet meer mee eens.
ik geef bij een volgende weer zonder enige twijfel bv maar ik beslis en niet iemand anders.
in het begin is het wat doorzetten maar dat is het met flesjes volgens mij ook hoor.
het is gewoon allemaal nieuw en wat zoeken maar dat is niet alleen voor de borstvoeding.
als je er niet helemaal achter staat waarom kies je dan niet voor flesjes?
ik heb zelf nooit bv gekregen en ben nooit veel ziek geweest, niet allergisch en heb (volgens mij) niks tekort gehad hoor!
borstvoeding is iets waar je je even moet overzetten. ik dacht dat ik het er moeilijk mee ging hebben om op verplaatsing bv te geven maar dat ging eigenlijk allemaal vanzelf en zonder veel schaamte.
hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen
snoezel
het is super dat Nora op 10 à 20 minuten drinkt! daar droom ik van! Nolan maakt zich de hele tijd kwaad en begint te wenen aan mijn borst en een bv-sessie duurt minstens één uur, 's nachts krijg ik hem niet meer in slaap na de bv en zit ik minstens 2 uur met hem op mijn arm. Ik word echt heel erg moe van de bv en de papa kan het niet van me overnemen natuurlijk. MAAR... ik ga volhouden (zonder pijn, als ik één of andere ontsteking oploop ga ik me niet voor niets liggen pijnigen).
Ik raad aan om bv te proberen, dan heb je het op zen minst geprobeerd en als je je er niet goed bij voelt gewoon stoppen, niet te lang afzien, ... een mama die afziet en veel pijn heeft kan ook niet goed zijn voor je baby'tje.
dank je wel allemaal voor jullie lieve woorden en ervaringen...dat helpt echt.
ik ben sowieso van plan om een poging te ondernemen hoor, dat had ik al jaren geleden beslist. Maar ik heb dus gigantisch veel schrik dat als het niet lukt, dat ik me daar mega-schuldig over ga voelen. Misschien maak ik me zorgen om niks, natuurlijk, en zal het allemaal wel lukken (hopelijk!), maar als het niet lukt ga ik dus proberen om mij erover te zetten, heb ik beslist.
Maar ik ga dus echt geen zotte dingen doen en het tot het absurde volhouden, als het niet gaat. En ik was ook blij dat er verschillende mensen drie maanden niet "veel te kort" vinden....
Lies, als het niet lukt heb je geprobeerd he! Je kan jezelf niets verwijten he. En een goede moeder ben je zowiezo, wat je ook geeft!
Lies, je moet je zeker niet schuldig voelen!!! Dat is voor niets nodig! Je zal het op zen minst geprobeerd hebben en dat is al super! Je kindje gaat echt niets tekort komen met papflesvoeding. 3 maanden vind ik ook al heel goed. Dat gaat het bij ons ook worden denk ik. Je moet je zeker niet onder druk gezet voelen door eender wie in je vrienden-en familiekring of K&G! x
vBulletin® v3.8.6, Copyright ©2000-2012, Jelsoft Enterprises Ltd.