zwanger worden en ziekte

[liesje]

Hey iedereen,

ik ben een nieuwe forummer en zit met een vraagje...

Ik heb een spierziekte (fibromyalgie) waardoor ik constant spierontstekingen, pijn en oververmoeid ben (CVS). Mijn man en ik willen beginnen met kindjes, maar ik heb enorm schrik dat het mij niet gaat lukken...
Waarschijnlijk zal ik moeten stoppen met werken nadat ik een kindje heb gekregen...ik heb niet veel kracht, dus heb ik schrik dat ik het kindje niet veel of lang kan oppakken... vanalle vragen en twijfels dus...:-s

Wat zouden jullie doen?

Ik ga vandaag mijn pil niet opnieuw nemen (moet een nieuwe strip beginnen), dus ik kan nog tot volgende week terugkrabbelen...;-)

Groetjes en bedankt voor je antwoord...

Annelies

[Daisje]

@ Liesje..

Hallowtje...

Als je een kinderwens hebt en je verlangt er zo naar om samen met jouw man iets moois van jullie twee op de wereld te zetten, mag er niks je tegenhouden.. Ik denk altij zo van we zien wel als die moment er is... Nu het is mischien omdat ik nog maar 21jaar ben dat k er zo over denk maar iedereen is gelukkig op zijn manier en natuurlijk het is al niet gemakkelijk om te leven met CVS maar het mag zeker jullie dromen niet in de weg staan.. ook al is dat soms wat moeilijk he!!!

Ik hoop dat je eruit komt..

Dikke Zoen D.

[liesje]

Dank je wel voor je antwoord...de beslissing nemen is moeilijk...en ik ben zelf ook nog maar 24, maar we hebben het gevoel dat we er klaar voor zijn...

Groetjes,

Annelies

[snoezel]

liesje,
welkom op ons forum!
ik zou mss eens naar lotgenoten zoeken. zij kunnen je zeggen hoe zij het aanpakken, hoe zij het doen... dan geraak je mss nog meer overtuigd.
in ieder geval volg je hart! als jij het ziet zitten om aan kinderen te beginnen zal het je wel lukken. je man zal je zeker de nodige steun geven, daar ben ik zeker van!

veel succes
snoezel

[liesje]

Ik ben volop op zoek naar lotgenoten, maar meestal breekt mijn ziekte pas uit rond je 40ste...de meeste zijn dus niet zwanger geweest met deze ziekte...
De reumatholoog heeft wel gezegd dat er een grote kans bestaat dat ik me tijdens de zwangerschap beter voel...

Gisteren ben ik gestopt met de pil...nu nog een weekje nadenken en dan...ofwel terug de pil nemen ofwel ontpillen...

Groetjes,

Annelies

[snoezel]

in ieder geval veel succes met wat je ook beslist!
en je weet het, hier zijn er nog aan het ontpillen en volop aan het gaan om zwanger te worden, dus hou ons zeker op de hoogte!

[liesje]

Dat zal ik zeker doen...ik denk dat we er wel voor zullen gaan...

[Fieke]

Dag Liesje,

ik zou ook gewoon mijn hart volgen!
Praat er eens over met je arts en gyn.
Zij weten dikwijls nog het beste wat er je te wachten staat!

Ik hoop dat je snel prijs hebt!

[liesje]

Hey iedereen...

na lang en veel praten en overwegen... hebben mijn man en ik besloten om nog een jaartje te wachten met kindjes...uit financiële overwegingen aangezien ik zou moeten stoppen met werken als er een kindje is (niet te combineren met mijn ziekte :-( ).

Natuurlijk zie ik nu overal zwangere buiken en lieve, schattige kindjes...en dat doet pijn...ik ben er even wat depri van...maar waarschijnlijk is het beter zo...

Tot over een jaartje dus...(of misschien vroeger als we toch besluiten er voor te gaan...)

Groetjes,

Annelies

[snoezel]

ja liesje,
financieel is natuurlijk ook heel belangrijk hé!
t zal er rapper zijn dan je denkt!

veel succes
snoezel

[Bieke]

Hallo

Het is wel laat dat ik reageer maar ik ben nieuw op het forum.
ik heb zelf een jaar geleden de diagnose CVS en fibromyalgie gekregen. Voor mij is het zelfs niet mogelijk om te gaan werken. Bij mijn partner is de kinderwens al veel langer. Bij mij was die er eigenlijk niet. Totdat mijn schoonzus 1,5 jaar geleden is bevallen van een tweeling. Plots vond ik baby's wel schattig en na verloop van tijd is bij mij de wens om een kindje te hebben heel sterk geworden. Door mijn ziekte had ik steeds argumenten om er toch maar niet aan te beginnen. Kan ik de zorg voor een baby wel aan? Wat met het ziekenfonds en het werk? Hebben wij wel plaats genoeg op ons appartement? Wat gaan anderen zeggen dat ik kies voor kinderen maar niet eens kan gaan werken? Omdat ik 27 jaar ben en mijn partner 28 jaar, wou ik ook geen 5 jaar meer wachten. Rekening houdend met het feit dat mijn ouders ook 2 jaar hebben moeten proberen om zwanger te worden.

Ik heb het er dan over gehad met mijn behandelende arts. Hij vond het super en zag helemaal geen problemen. Natuurlijk ga ik de zorg ervan aankunnen, ik moet me niks aantrekken wat anderen er van gaan denken of zeggen. Kortom, hij heeft me helemaal gerust gesteld. Ik moet in mijn leven al zoveel opgeven door mijn ziekte, mijn kinderwens zet ik niet langer aan de kant. In april heb ik mijn laatste pil genomen. Eens ik zwanger zou zijn of eens er een baby is, is er hulp genoeg mogelijk wanneer ik het moeilijk zou hebben. Voor alles is een oplossing.

Dus Liesje, je bent niet alleen. Ik krijg om de 14 dagen een baxter in het ziekenhuis en ben er regelmatig voor andere behandelingen. Ik kom er veel lotgenoten tegen maar nog geen enkele van mijn leeftijd die nog aan kinderen willen beginnen. De meeste hadden al kinderen voor hun ziekte. Ik hoop dat als er mensen zijn die in het zelfde schuitje zitten of hebben gezeten, dit berichtje nog lezen en mij een mailtje willen sturen want ik zou heel graag in contact komen met mensen die voor kinderen hebben gekozen nadat zij CVS of fibromyalgie hadden.

Groetjes

Bieke

[Fieke]

Dag Bieke,

eerst en vooral wil ik zeggen dat ik het heel moedig vind dat je er toch voor gaat!
En ik vind dat je arts gelijk heeft, wss moet je door je ziekte
al zoveel dingen laten en opletten, waarom zou je dan ook nog eens je kinderwens moeten vergeten!

Tis zoals je zegt, voor alles is er een oplossing, en aan jouw uitleg te lezen,
ben ik er zeker van dat dat kindje geen liefde zal tekortkomen,
en is dat dan niet het allerbelangrijkste????

Ik duim heel hard mee voor jou dat je snel prijs mag hebben!
Laat maar iets weten dan eh ;-)

Groetjes

[Bieke]

Dank je wel. Het doet deugd om zo'n positieve reactie te horen. Voor onze omgeving houden we 't nog even geheim dat we aan 't "proberen" zijn. Heb geen zin om steeds de vraag te krijgen hoe 't zit. Eens het zover is, laat ik jullie zeker iets weten.

Groetjes

Bieke

[liesje]

Wat fijn om te weten dat er nog mensen zijn die deze moeilijke beslissingen moeten nemen...

Ondertussen zit ik ook al 2 maanden thuis met ziekte...het ging me echt niet meer...

Ik heb ook mijn laatste pil genomen in april en voorlopig zijn mijn regels nog niet doorgekomen...we zullen zien...

De dokters zeggen dat het momenteel mss beter is om nog even te wachten omdat ik op dit moment zo slecht ben, maar als ik kindjes zie...dan smelt mijn hart en vraag ik me af WAAROM ik moet wachten? Ik wil ook niet dat ik echt ALLES moet opgeven voor deze stomme ziekte!

We zijn er hier dus nog niet uit of we opnieuw de pil zouden nemen of niet...

Groetjes,

Annelies

[vanja]

Hoi Liesje,

Ik wil wel even graag reagern op je berichtje, al is het wat aan de late kant.( geen idee of je dit nog leest dus)

Mijn naam is vanja en ik ben 37 jaar, heb zelf FM en CVS, en ADHD.
Op zich is deze combi al killing zeg maar.

Ik heb twee zonen van 19 en 14 en... jawel ben zwanger van nummer drie, al zestien weken nu.
Mijn zoon van 19 woont op zichzelf, en die van 14 heeft ADHD en een verstandelijk handicap(licht) en een IQ van 71.
Ik ben een alleenstaande moeder en dus zwanger.

JIj wilde weten of het kon of niet met FM en welke tegenslagen je kunt verwachten.

Helaas kan ik je dat nog niet vertellen over hoe het na de bevalling zal zijn, maar wel tijdens zeg maar...

16 wk zwanger en waarschijnlijk lichte bekkenintabiliteit op t moment.
en toch......... toch vind ik het heerlijk!!!!

Door de CVS sliep ik al heel veel, nu nog meer, en ben erg vermoeid, geen flauw idee wat mij te wachten staat.
Artsen hebben mij de kans gegeven om het alsnog weg te laten halen, maar ik moet er niet aan denken.
Ik voel het bewegen, het is een onderdeel van mijzelf.

De vragen die jij hebt, heb ik ook.
"kan ik het wel lang optillen straks",
"hoe breng ik hem/haar naar bed als ik veel pijn heb of zonder kracht zit?"

Voor deze dingen heb ik simpel zoiets van "dat zie ik dan wel".

Ik heb het geluk dat ik een soort bijkeuken heb die is geissoleerd, dus mocht het echt niet gaan, zal ik daar een babykamer van gaan maken tot de kleine zelfstandig naar boven kan gaan.
Of ik maak een soort draagtouw( laat maken) waardoor ik de kleine beneden erin kan doen en boven eruit kan halen( zoals een stoeltjeslift)
In de slaapkamer komt een verhoogd bedje( ziekenhuisbedje) waardoor ik niet hoef door te bukken of teveel kracht hoef te gebruiken bij het eruit halen.

Ik heb de ziekte al vanaf de tijd dat mijn nu nog jongste 2 was, hem heb ik nooit kunnen tillen tijdens sinterklaas en dergelijke, maar er was altijd wel iemand bij mij die die taak over kon nemen van mij.

Ik zie de dingen graag possitief, bij mij werkt dat enorm...


dikke knuffels vanja

[isabelga]

een vriendin van me heeft sinds enkele maanden haar eerste dochtertje. zij heeft al 7 jaar fybro en CVS.
Zij heeft gewoon haar ouderschapsverlof gedaan en begint nu terug te werken.
Doordat vele dokters zeggen dat hormonen een belangrijk eeffect kunnen hebben op deze ziekte, voelen vele zwangere vrouwen met fybro zich veel beter!
Ik weet waarover ik praat: ik ken het wereldje van fybro en CVS heel goed. mijn mama heefteen zware vorm en ik een lichter vorm.