testen of stoppen!

[charythepooh]

ik ben nu weeral niet zwanger
zijn bezig van augustus! das al 8 maand!

ik zou heel graag hebben dat mijn ventje hem eens laten testen om te zien of alles bij hem in orde is!
ik ga nu ook aan mijn huisarts eindelijk een doorverwijzing vragen naar een gyneacoloog, want ik ben het echt moe!
ik heb een cyclus van 6 weken, dus heb ik eigenlijk weinig kansen! ik heb 2 kansen op 3 maanden, terwijl een gewone cyclus 3 kansen op 3 maanden bied!

ik heb nu gezegd tegen mijne vent! beiden testen niet ik alleen, of ik stop met proberen!

ik ben al 8 maand een andere persoon, gewoon door het bezig zijn ermee door het extreme verlangen!

kan er mij iemand volgen in mijn beslissing, of ben ik echt gek aan het worden!

het word mij allemaal teveel, door het uitblijven, heb ik alweer 4x getest!
en nu deze morgen kreeg ik bruin verlies, nog niet ten volle mijn regels!
nu ik ga morgen naar huisarts en ga hem toch eens vragen om gelijk bloed af te nemen, en te zien, of ik wel een eisprong gehad heb!

hellep! mijn hoofd slaat echt op hol! heb t gevoel da ze mij allicht in een zottekot mogen dumpen!

:'(

[lotje]

hoi charythepooh
ik begrijp je frustratie wel hoor, ik voelde me ook rot elke maand wanneer ik mn regels kreeg en tis al zeker ni leuk als je zo een lange cyclus hebt
ik zou misschien ook eens raad vragen aan de gyne en als je gestest bent voel je je misschien ook geruster als je weet dat alles in orde is
misschien mag je er ook niet zoveel mee bezig zijn mentaal, ik weet het is makkelijker gezegd dan gedaan maar mijn vriend en ik hadden eigenlijk besloten van nog even te wachten met kindjes en hop ik was zwanger dus het helpt wel
ik hoop dat je je snel een beetje beter voelt
liefs lotje

[veerle]

hey chary,

keep it cool!!! rustig blijven meid :-)
We zitten een beetje in dezelfde situatie denk ik ;-)
ik flip ook altijd de dagen dat de testen negatief zijn en de ms doorkomen..
We zijn ook al van mei 2008 bezig bijna een jaar dus. Ik heb vorige maand een afspraak gemaakt bij gyné maar ik kan pas
in aug gaan. Ik weet dat mijne gyné voor 1j proberen niks doet ..
En of het echt helpt om uit je hoofd te zetten weet ik niet want vorige maand had ik echt zoiets van pff het hoeft nog niet meer
en het kwam toen ook niet.
Laat de testen doen als jullie dat willen zo weten jullie waar jullie aan toe zijn. Maar wees jezelf en laat de natuur zijn gang gaan, meer kan je niet doen!
Zorg er wel voor dat je relatie er niet onder lijdt!! Geniet van elkaar en van het leven de rest volgt wel en die rest komt
niet bij iedereen vanzelf!

xxx
xx
x

[charythepooh]

helaas heb ik het gevoel da min relatie er onder lijdt!
ik ben kwaad op mijne man omda hij zich maar niet kan plaatsen in hoe ik me voel nu!!!

daarvoor ben ik kwaad!

en ik voel me gewoon slippen, ik ben al lang niet meer de vrolijke meid die ik vroeger was!

ik wil het al zoveel jaar!
heb altijd moeten uitstellen door financien, of door da mijne vent er ni klaar voor was!

nu hij eindelijk er klaar voor was, en de finacien ons gunstig zijn,
lukt het na 8 maand proberen nog niet!

en dan nog eens zo'n lange cyclus er boven op, ik kom zot en depressief echt!

sorry voor mijn geklaag hoor hier!

:(

[lotje]

we zijn er om naar elkaars geklaag en gezaag te luisteren dus dat is helemaal niet erg hoor!!!
en we hebben allemaal wel eens een zwak momentje dat het ons even niet meezit en dat we een stoom moeten kunnen aflaten
nekeer goed huilen lucht mij ook altijd op
maar je moet echt proberen om er met je man eens goed over te praten want het zou heel erg zijn dat het niet lukken nog een enorme druk op jullie relatie legt dat is natuurlijk niet de bedoeling van aan kinderen te beginnen
probeer ja vanavond misschien eens te ontspannen, lekker bad en een tv-avondje en misschien heb je morgen weer meer moed om er weer tegenaan te gaan
vind zo erg voor je...
liefs

[kleinke]

de moed ni opgeven chari!

wij zijn al bezig van januari 2008 en nog steeds ni zwanger :(
januari 2009 ben ik naar de gyn geweest omdat het al een jaar duurde en dan hebbe ze testen gedaan
het is ni voor iedereen even gemakkelijk om zwanger te geraken,
en misschien is dit bij jullie ook zo
als jullie beide zich laten testen weet je het zeker

zo zijn wij er ook achter gekomen dat ik ni altij ne eisprong had en het zaad van mijn vriend ni echt goed is
maar er zijn nog genoeg middeltjes om zwanger te geraken
zodus geven wij de moed ni op en dat mogen jullie ook ni doen!!!

veel met elkaar praten en elkaar proberen te verstaan in hoe jullie zich voelen
zodat de relatie er ni onder lijd want dat is ook ni goed he

groetjes

[charythepooh]

dank u allemaal voor jullie steunende woorden!

ik heb gewoon het gevoel da mijn lichaam ni functioneert zoals t zou moeten!

en ik kom gewoon triestig dak tot een jaar moet proberen om zwanger te geraken, en dan pas een afspraak kan maken met een gynecoloog!

ik vraag toch morgen mij ha of hij die testen niet kan runnen hoor!

ik ben gewoon een ongeduldig iemand!!!!

ik ben echt kwaad op mezelf

het triestige is gewoon

ik heb hier NIEMAND rond mij om mee te praten!

iedereen, echt iedereen is zwanger! de komende 9 maanden, worden er 8 baby's geboren

mijn overbuur, beste vriendin, andere vriendinnen, en zelfs mijn 2 zussen zijn zwanger!!!!
tegen iedereen dak babbel, is in verwachting, hoe moeten zij mij dan kunnen begrijpen,
het enige dak hoor is kop op, volgende keer beter, maar het is nooit volgende keer beter!!!

:(

ik bewondere jullie echt dames, hoe jullie het doen,chapeau ik kom zot na 8 maanden!!!!

[Evi]

Hey Chary, hou de moed erin hé!
Kan me perfect voorstellen dat je onnozel aan het worden bent na 8 maanden proberen. Een rollercoaster van gevoelens is het hé dat zwanger worden.
Jouw dag komt nog wel en ik zou inderdaad contact opnemen met de gyne, je relatie mag er niet onder lijden.

Lieve groetjes,
xxx

[sunshine]

Eigenlijk voelde ik me wat hetzelfde als jou Chari, en je gaat het misschien niet graag horen, maar ik denk dat dat ook de reden was waarom het bij mij zolang duurde. Pas op de moment dat ik stil stond bij mezelf, en bij het waarom van dat het 'nu, direct en onmiddellijk' moest, lukte het mij een beetje afstand te nemen. Het klinkt cliché maar de maand waarop ik er het minst mee bezig was, en waarop het niet zonodig 'moest' van mezelf was ik zwanger. En nu nadien denk ik dat ik ook pas die maand klaar was om zwanger te worden, want tenslotte zet je een kindje op de wereld om het kindje alles te geven om zijn eigen weg te gaan en niet om dat jij zo graag een kind wil. Maar dat is dan mijn ervaring, voor jou is dat misschien anders. Maar ik geloof wel in het cliché dat er veel mee bezig zijn het moeilijker maakt, waarschijnlijk niet altijd, maar in mijn geval in elk geval wel.

[charythepooh]

hoi sunshine,

neen,hoor, everything you say makes sence!!!

gisteren was ik ferm down, door dat ik alweer mijn regels doorkrijg!

ik heb lang nagedacht en getwijfeld, en ik heb besloten om er toch niet meer voor te gaan, waarmee ik wil zeggn da we ni meer bewust gaan proberen, vanaf nu gaan we gewoon de natuur zijn gang laten gaan!

soms denk ik da ook wel hoor,
dat ik er teveel mee bezig ben, en da het lukken belemmert!

maar ja als iedereen rond je zwanger raakt is het soms niet moeilijk meer om er erg mee bezig te zijn e!!!

hoeveel ronden zijn er dan nog bij gekomen, da je er niet op foccustte??? (rare zin e... weet ni hoe anders het te formuleren!!! :D )

[sunshine]

Eigenlijk maar één. Ik had het losgelaten, het 'moeten' en ik was zwanger. Ik gebruikte wel nog ovulatietesten dus ik was er wel nog mee bezig, maar op een andere manier, het was meer een spel, we doen het en zien wel, terwijl ik anders echt vond dat het 'moest' dat er een kind uitkwam. Het is moeilijk uit te leggen maar op één of andere manier was er een klik, en ik had zelfs het gevoel dat ik niet zwanger was en het voelde niet erg, terwijl daarvoor de wereld verging. Maar ik bleek dan toch zwanger...

[charythepooh]

wel dank u wel sunshine!
je geeft opnieuw moed!
ik heb nu ook die klik gemaakt gisterenavond na mijn uitbarsting dat dit zo echt niet meer verder kan zo, dus dat ik nu stop met er mee bezig te zijn op die manier zoals jij het zegt van het moeten zwanger zijn!

ik ga nu enkel nog ovulatietesten en mijn temp.curve bijhouden!!!

dank u nogmaals sunshine! en echt een dikke proficiat met jou zwangerschap!!!!

chari

[Bo]

Ik volg sunshine hierin, Chari.
Ook wij zijn begin augustus '08 gestopt met de pil, en als het aan mij had gelegen dan was ik de maand erop al zwanger geweest ;)
Ook ik heb de pech om een langere cyclus te hebben, en mijn gyn zei ook dat het bij ons langer zou gaan duren omdat wij gewoon minder 'kansen' op een jaar hebben. En toch, ik dacht maar aan 1 ding, en dat was zo rap mogelijk zwanger zijn. Maar het waren meer teleurstellingen dan wat anders iedere maand. Tellen, testen, uitrekenen... al een geluk dat mijn man en ik er de lol van bleven inzien en er goed over bleven praten. Anders was ik echt zot geworden, denk ik...
En dan kwam ronde 7, en wij besloten om eens een tijd niet meer te tellen en te testen, want hij vond het zo vreselijk om mij iedere maand huilend thuis aan te treffen als ik mijn ms weer had. Hij heeft me echt met mijn voetjes op de grond getrokken, en dat heeft geholpen. Ik was eindelijk rustig, het zat niet meer in mijn hoofd, het 'moest' niet meer.... en voila, ik ben zwanger. En ik moet eerlijk zeggen, nu pas voelt het goed. Alsof de tijd nu pas rijp ervoor is.
Mijn raad, probeer het echt eens los te laten. Probeer terug te genieten van je vriend, en je leven: ga een weekendje weg samen, ga eens lekker uitgebreid eten en vooral geniet van elkaar, want daar doe je het tenslotte voor ;)
Oh, en idd, ga eens langs de gyn. Als je hoort dat alles in orde is, zorgt dat ook al voor rust.
Succes meisje!

[mini]

Da's het eerste dat ik gedaan heb, voor we aan kindjes begonnen, langsgaan bij de gyné. Die zei me dat alles ok was. En voor mij was dat een hele geruststelling. Ik kon onbezorgd beginnen aan zwanger-worden. :)
Twee maand nadien was'k zwanger. (oktober, in november mk) Januari trg groen licht, na één maand de MS gewoon door te laten komen en in maart trg zwanger.

Ik ken paar mensen uit m'n omgeving die ook al tijdje bezig waren, en toen die hoorden dat'k een mk had, zeiden die; wees blij, ge kunt zwanger raken. (eerlijk, dat waren de pijnlijkste woorden toen :/)
In januari en februari ben ik er enorm mee beziggeweest :/
Maart zei m'n vent zelf; laat het los, het komt wel, wnnr het moet.
We hebben in maart echt genoten; gezellig weggeweest met ons twee, eens uitgebreid gaan eten met ons twee.
M'n man zorgde ervoor dat'k er echt ni aandacht.
De verrassing was dan ook groot dat'k zwanger bleek te zijn, want ik had gedacht dat het nx ging worden. :)

[lotje]

ik ben ook zwanger geworden op een avond dat mijn vriend en ik zeiden van kom we gaan eens genieten en we zijn eens goed gaan uiteten en hebben met ons tweetjes genoten ZONDER aan kinderen te denken en die bewuste avond ben ik blijkbaar zwanger geworden :-)

[charythepooh]

dank jullie allemaal

wat ben ik blij dat ik hier zoveel steun vind op het forum

ik voel me precies ook gelukkiger nu dak t een beetje uit mijn hoofd aant zetten ben!!! :D

raar e

ik ben zo content, want voor mij zijn jullie allemaal heel goeie vrienden aant worden!!!

[Trinity]

Hej Chary,

Ik had ook een cyclus van tussen de 36 en 43 dagen en vond dat enorm frustrerend. Het is eindeloos wachten. Bovendien wisten we dat er een kans was dat mijn ventje problemen kon hebben met zaad-kwaliteit en hoeveelheid. Maar hij wou dit nog niet laten testen, pas na een jaar. Vooral mannelijke trots :) . Ik wou mij wel laten testen, maar de ha bekeek mij maar raar omdat we nog geen jaar aan het proberen waren en vond dat mijn ventje zich eerst moest laten testen omdat die test simpeler is (gyne kan ik enkel op doorverwijzing, alles gratis, maar dus ook soms een nadeel e). Ik was er ook heel fel mee bezig en na ongeveer een half jaar gecrashed. Mijn ventje is toen redelijk kwaad geworden, alle niet kwaad, gewoon, hij had het er heel moeilijk mee om mij zo te zien. K heb het toen losgelaten. Ben veel minder op t forum gekomen, gestopt met tellen,...., enkel om de twee dagen klussen bleven we doen, maar zonder het gevoel van verplichting. Voor mij kwam de gemoedsrust omdag we besloten hadden geen medische rimram te doen als er iets mis zou blijken te zijn, maar in de plaats te adopteren. Dat is een persoonlijke keuze natuurlijk. Maar op die manier wist ik dat er ooit wel een kindje kwam. een 5 tal maanden later, net geen jaar proberen, was ik zwanger. Mijn ventje triomfeert nog altijd: zie je wel, k had het je gezegt, je mag er niet zo veel mee bezig zijn, dat komt.

Dikke knuf