Onze mannen

[Heikje]

Ik heb eens eens een vraagje aan de vrouwen die proberen zwanger te worden:

Hoe gaan jullie mannen ermee om?

gaan ze bijvoorbeeld ook mee tellen?
of zijn ze ook zenuwachtig aan het hopen
of hebben ze iets van "we zien wel"
of profiteren ze van "schat, is het klustijd? :) "
of ja ik ben eens nieuwsgierig hoe jullie mannen ermee omgaan...


groetjes

[isabelga]

sinds ik mijn vriend heb uitgelegd hoe de vrouwelijke cyclus werk, is hij volop aan het meetellen! Omdat we beslist hebben om nog even te wachten, weet hij dus precies wanneer ik in mijn vruchtbare periode zit en weet hij dat hij moet oppassen!

hij was heel geinteresseerd toen ik hem uitlegde hoe de cyclus in elkaar zat!

[kastaar]

Wel:

de eerste maanden dat wij probeerden was hij er redelijk mee bezig. Zei dikwijls hoe spannend hij het vond, vertelde dat hij graag een jongetje wou om dan mee te spelen, gebruikte veel de zin: en als de baby er is doen we dan dat, ....
Echt leuk, nog zo onbezorgd...

En toen kwamen de eerste problemen: veel pijn en een operatie
Samen met die problemen kwamen ook alle zorgen.
Nu, na 4 jaar en 3 maanden is zijn ingesteldheid wel veel veranderd, maar begrijpelijk ook hoor, die van mij trouwens ook.
Na toch 1 à 2 jaar komt echt het besef dat het niet vanzelf zal lukken. Dan zit je met de vraag aan wie/wat ligt het tot dat je beiden eigenlijk getest bent. Dat was een redelijk moeilijke periode. Want een man is "stoer" en stel dat hij aan de oorzaak ligt en onvruchtbaar is...
Hij was echt opgelucht toen bleek dat hij eigenlijk 110% in orde is was en was ik op mijn tenen getrapt omdat het zo duidelijk is dat 'ik het probleem ben'
Maar dan weer veel pijn, operaties en ook MK. Meer problemen en meer zorgen.... en nu is hij meer bezorgd om mij en is hij veel minder met de zwangerschapspogingen bezig. Hij heeft mij 57 rondes zien afzien, zag mijn ontgoocheling en hij wil zich sterkhouden voor mij. Wat ik aan de ene kant superlief vind van hem maar aan de andere kant heb ik soms wel het gevoel dat ik er veel meer mee bezig ben en dat hij het niet echt wil...terwijl ik wel beter weet hoor! Hij wil gewoon mijn hoop een beetje temperen om zo de ontgoocheling minder te maken.
En dat klussen :-) Als ik dan eens geen zin heb (of omdat ik een pijnlijke buik heb) zegt hij dan wel eens: ahja, tis waarschijnlijk geen babytijd... maar dat is dan als grapje hoor!

Ik weet wat mijn man wil, door wat hij allemaal doet voor mij, hij hoeft van mij niet mee te tellen en te rekenen zolang hij er maar is als steun, toeverlaat en geborgenheid is als het mij wat allemaal te veel is...

En jouw man Heike?

[Heikje]

@ Kastaar: Amai, ik kan wel begrijpen dat het soms ff ppfft is. Ik hoop oprecht dat het wel een keertje zal lukken..

Nu mijn vriend heeft een zoontje gehad en dat is toen op 3 weken leeftijd gestorven, spijtig genoeg.
Dus het is zowiezo een delicate zaak.
Hij wil ook heel graag dat we halverwege de bouw zijn om te stoppen met de pil.
Want hij wil graag van dag één ook betrokken zijn met de zwangerschap en ook logisch,eh...
We hebben het er uiteraard ook al over gehad van moest het niet lukken of verkeerd aflopen.
En dat is geen gemakkelijk onderwerp want ik snap dat dit verschrikkelijk moet zijn..

Nu mijn mamawens is op het moment zo fel aanwezig en ik fixeer me er echt hard op.
hij wil dat ik me niet te fel verheug of hoop want hij zou niet graag willen dat ik verdriet zou hebben moest het niet lukken.
En ivm verkeerd aflopen, tja dat is onmogelijk om je daarop voor te bereiden...



Nu we kijken er wel naar uit moesten we ooit zwanger geraken...
Ons Beebje zoals ik nu al vaak zeg als we het erover hebben..

[bejes]

Hallo,
Ja, mijn ventje vraagt nu en dan van zou je nu zwanger zijn, maar hij durft da vragen vlak na mijn maandstonden als we eens geklust hebben hij kent niks van de vrouwelijk cyclus en hij is er niet echt voor geinterseerd ook dus als ik da uitleg knikt hij ja maar tis het een oor in en andere weer uit ze. Tja ge hebt van soorten è :) Groetjes

[tess1307]

Hey,

eerst en vooral heeft mijn ventje mij al overtuigd om aan kindjes te beginnen.. ik moest het nog maar eens vernoemen en hij zei meteen ja.. Dus dat is denk ik wel omgekeerd dan bij vele andere.. Denk ik toch hé.. uiteindelijk zijn we wel nog jong hé.. 22 en 25

Nu eenmaal eraan begonnen namen we het allebei nogal relax op.. we hebben tijd en we zien wel.. Ik heb hem verteld dat ik wel tel en mijn cyclus opschrijf.. Ik zei overlaats tegen hem "ja nu is het klusjestijd" en "nu ga ik bijna weten of ik zwanger ben" en dan vroeg die zo dom "hoe kunt gij dat nu weten dat dat deze moment is??" een beetje mijn vrouwelijke cyclus uitgelegd hij zei zolang gij het weet hoe en wat is het goed.. Ja typisch mijn ventje hé.. dat maakt hem ook zo schattig :-)

Hij vraagt nu wel steeds aan mij en hoelang nog tot klusjestijd of hoelang nog tot we het weten.. Maar testen en zo doe ik allemaal alleen.. De verrassing zal dan voor hem des te groter zijn.. Ik vertel ook niet alles hoor.. Ik heb hier het forum en mijn vriendinnen.. Mijn ventje is namelijk veel gevoeliger dan ik.. Hij zou vlugger paniekeren denk ik..

Zo zie je maar hé.. ieder huisje heeft zijn kruisje :-)

xxx

[Trinity]

toen ik over kindjes begon, hebben we een maand gewacht omdat we eerst mijn economische gevolgen moesten kennen (heb een soort beurs voor mijn doctoraat). Toen we hier meer over wisten, zijn we er dan aan begonnen, heb hem dus niet echt over de lijn moeten trekken.

Hij nam het wel rustiger, zo in het gedacht dat het wel tot een jaar kan duren. Ikke daarentegen, jah, ni veel geduld lol. Ik telde volop, maar wel alleen. Hij was daar minder mee bezig. Hij vond het vooral leuk dat we om de twee dagen kluste haha. ik vertelde ook niet wanneer mijn meest vruchtbare periode was, omdat ik het klussen zo natuurlijk mogelijk wou houden. Hij vroeg er ook niet naar.

Na een paar maanden begon ik emotioneel enorm hard af te zien als mijn ms door kwamen. En dan is hij wel een keer beetje kwaad geworden. Meer uit bezorgdheid dan echte kwaadheid hoor. Sinds dien ben ik gestopt met tellen, en had ik het ook veel beter. Hij was vooral bang dat er iets mis was met hem, en wou zich nog niet latent testen.....het mannelijke ego he :)

[Bo]

Wel leuk om te lezen, hoe onze mannen ermee omgaan :)

Mijn ventje is van nature nogal 'down to earth' maw. hij gaat niet snel zweven of dromen. Hij heeft wel even tijd nodig gehad eer hij er klaar voor was om aan kindjes te beginnen, maar eens het hoge woord gevallen was, ging hij er ook volledig voor. ;)
Hij telde niet mee of zo, maar hij vroeg wel wanneer ik in mijn vruchtbare periode was, die kruiste ik zelfs eens een keer aan in zijn agenda hahaha! Hij nam het dus wel serieus op, en klussen was geen probleem ;)
Alleen bleef hij er heel kalm onder, en wou liever niet dat ik me er zo op fixeerde. Begrijpelijk ook, ze zijn toch bezorgd om ons hoor ;)
Hij vond het dan ook iedere keer zo erg dat ik er vooral zo teleurgesteld van was als het weer 'niks' was, probeerde me altijd met mijn voetjes op de grond te houden en te zeggen: schatje, het lukt ons wel een keer hoor. Heel kalm. Dat heeft me wel geholpen de laatste maand om zelf eens rustig te blijven, en zie wat het ons opgebracht heeft! :)

Ja, en nu, nu is de bezorgdheid nog groter bij hem... dat zie ik in zijn ogen. ;) Zo schattig...

[Lindsey]

Mijn ventje heeft liever van: niets forceren gewoon ze gang laten gaan en een echt liefdeskindje maken.
Maar toch hoor je hem elke dag bezig ons kindje dat en dit en...

Wat zijn mannen toch schattig als het ook over hun bloed en vlees gaat :P

[Koke]

Hier klaag ik soms over het gebrek aan enthousiasme. Ik loop ervan over en aan mijn ventje moet ik soms vragen "Je wil dit toch echt hé" Zou het wel leuker vinden moest hij er ook wat meer mee bezig zijn, maar hij heeft echt een we zullen wel zien-houding. Typisch mannelijk zeker.
Maar als het is om te klussen, dan is em wel geïnteresseerd hoor ;)

[kastaar]

Mijn ventje heeft liever van: niets forceren gewoon ze gang laten gaan en een echt liefdeskindje maken.
Ik kan je garanderen dat het van ons ook een echt liefdeskindje is hoor!!
Oké, ik begrijp wel wat je wil zeggen maar wij maken ook nog steeds uit liefde een kindje, zelfs al komen er hulpmiddelen of tellen aan te pas!

xxx
Kastaar

[mini]

ik volg kastaar :)

[naomi83]

Mijne man heeft ook effe tijd nodig gehad bij het idee dat ik kinderen wou. Op een keer heeft hij mij zelf gevraagd om met de pil te stoppen.
Nu is hij ook elke keer teleurgesteld als de ms er zijn.
Maar echt tellen doen we niet.

Als we in een babywinkel of zo komen waar ze spulletjes hebben kan ik het niet laten om eens gaan te zien. :p

Daar kan hij dan weer niet tegen. Hij zegt dan altijd dat ik niet vooruit moet lopen op de feiten.
Maar het is zo leuk om al die kleine spulletjes te zien.

[Verlijn]

Mijn ventje heeft de "vrouwelijke cyclus" nog niet helemaal onder de knie.
Maar hij wil het wel even graag als ik. Ik laat hem dus gewoon even weten wanneer ik mijn eisprong zou moeten krijgen.

Ik moet zelfs toegeven dat hij harder heeft afgezien van de MK als ik.
Hoewel ik het natuurlijk ook super erg vond, was ik ook heel erg opgelucht dat mijn voorgevoel dat het allemaal niet goed zat klopte.

[vasoramasa]

hoi,

mijn ventje was er even hard mee bezig als ik. de dag dat ik hem opbelde met de melding dat ik zwanger was heeft hij de auto ff aan de kant moeten zetten van de traantjes (schattig toch he).
hij wou het kind zelfs harder dan ik want voor hem is het het eerste.
al de dokter bezoekjes doet hij mee, en elke cent dat hij over heeft spendeert hij al aan de baby.
hij weet ongelooflijk veel van de zwangerschap en kwaaltjes, dat verbaasde me eerst wel todat ik de geschiedenis van de pc eens ging bekijken.
nu blijkt dat elke keer als ik niet in de buurt ben hij alles opzoekt wat er maar te weten valt. dus ja hij is er echt veel mee bezig.
mannen zijn echt wel gevoelig alhoewel ze het niet willen toegeven. die machos he hahaha

[Cin]

Mijn ventje kijkt er wel naar uit.Het is niet ons eerste kindje dus weet hij ook wel waaraan hij hem kan verwachten.
Maar mee tellen ofzo dat is niet zijn ding.Soms vraagt hij wel:" awel ze zijn er nog niet(ms)" en vraagt hij hoeveel dagen nog voordat het misschien raak kan zijn.Verder is hij wel bezorgd omdat de vorige zwangerschappen niet zonder complicaties verliepen.
Maar nu mijn NOD er aan komt stijgt ook bij hem de spanning.

[mini]

Mijn ventje zegt dat hij er niet mee bezig is... of ni wil weten wnnr m'n vruchtbare periode is...
Feit was wel dat hij deze maand zelf zei: En 't is nu de vruchtbare periode zeker?! :D
(hij zat er wel een week naast, ma soit :D 'k vond het schattig)
Als we ergens ne winkel inlopen dan zie ik hem ook stiekem meekijken naar de spullekes, maar hij beweert er geen interesse in te hebben.

Toen ik in november m'n MK had, heeft hij heel hard afgezien... Alleen toonde hij dit niet aan mij, hij wilde zich sterk houden, m'n troostende schouder,...
Op een avond heb'k hem met de tranen in de ogen in de toekomstige kinderkamer gevonden... en dan nog beweren dat hij er ni mee bezig is :)