opnieuw tranen bij afscheid nemen

[PETRA]

Arne weent sinds kort weer elke keer ik of mijn man hem ergens afzet. Enkele maanden terug bekeek hij mij amper en was hij direct aan t spelen. Nu is zowel bij de onthaalmoeder als bij oma, het zijn dus geen vreemden voor hem en hij vindt het er altijd leuk want als hij terug is vertelt hij wat hij heeft gedaan, wat hij heeft gegeten,... en hij is altijd enthousiast. Volgens hen duurt het ook nooit lang.
Nu vroeg ik mij af wat de reden ervoor was? Heeft het met de geboorte van Laure te maken dat hij weer zo hangerig is? Of hebben enige kindjes dat ook en is het een fase?

[Elke_]

Mathias heeft ook pas zo'n fase gehad. Elke keer ik hem bij de om dropte begon hij te wenen. Enkele weken later was het weer over. Merk dat hij wat moeilijker doet als hij nieuwe dingen aan't leren is.
De laatste dagen is hij heel fel bij mij, maar merk dat em echt aan't oefenen is op bepaalde woordjes...

Hoop dat het snel over is want je hart breekt toch altijd een beetje als je ze wenend moet achterlaten.

[Bo]

Zelfs onze Laurens heeft dat nog met momenten. Het komt en gaat met vlagen hier precies. Het is niet zo leuk, maar het gaat weer over.

[Mieke]

Ons Kaat heeft dat ook nog vaak. Ik bekijk het positief en wijt het aan het feit dat ze zich zo goed voelt bij ons en ons graag ziet :)

We weten ook dat dit telkens maar eventjes is en eens we effectief de hoek om zijn is ze al aan het spelen.

[dorien_951]

Victor heeft dat eigenlijk altijd... van scheidingsangst durf ik niet te spreken. Ik denk eerder veel te verwend. Ik ben erg veel thuis en ga bijna nooit weg. Dus hier vloeien er altijd traantjes als ik hem eens bij iemand moet achterlaten.

[isabelga]

Paolo heeft dat heel vaak ... niet als hij naar de oma en opa gaat, maar als we hem even alleen laten in een kamer.
Bijvoorbeeld: hij speelt in de woonkamer en ik moet naar toilet. Dan hoor ik hem tot boven roepen en kelen!

[sunshine]

Tuur heeft dat nooit gehad, tot enkele maanden geleden, weet ook niet of het kwam door de komst van Kara of het een fase was, maar na 2 maanden was het terug over...

[Verlijn]

Noor heeft dat opnieuw gekregen van de moment dat ik in zwangerschapsverlof ben gegaan.
Wat hier super helpt is, haar een boterhammetje meegeven naar de onthaalmoeder. Nu komt ze binnen, weent niet, gaat meteen aan tafel zitten met haar boterham en gaat nadien vrolijk spelen.

[sann]

hier is dit ook een periode zo geweest.
Momenteel is het over, weet niet of het vanzelf over ging of dat het komt door een soort vast ritueeltje dat we nu doen....
Bij OM doen we nu zo dat we binnenkomen, vertellen over de nacht en zo, ondertussen doe ik zijn jas en muts uit, eventjes op de arm en dan neerzetten op de grond. Dan vraag ik of de OM hem of we zijn spullen in zijn doos gaan steken ( in de gang ) en dan gaat hij zelf met jas of muts of tasje naar de bak en gaat hij aan de deur staan om me uit te zwaaien. Sinds we het zo doen gaat het hier echt heel goed. Maar ja ik zeg het heeft het met dat ritueeltje te maken of is het puur toeval? geen idee....