kastaar
19 February 2009, 08:30
Hallo Iedereen!
Gisteren vol goede moed weer naar de gyne voor een eicelmeting en dan een pregnylprik.
Maar de moed is me snel weer in de schoenen gezakt:
de eerste keer 1 eicel - geen geluk
de tweede keer 2 eicellen - geen geluk
deze keer: 9 eicellen!!!! Veel te veel dus voor een pregnylprik. Dus geen eisprong opwekken en onmiddellijk veel minder kans om deze ronde een baby te verwekken.
Reactie van mijn gyne: oh, jij hebt toch onvoorspelbare eierstokken!!!!! Eerst niets en dan te veel... Het enige wat je deze ronde kan doen is hopen op een natuurlijke eisprong. Medicatie is aangepast maar de kans zit er in dat de dosis nu te licht zal zijn en dat er volgende keer weer geen eicellen zitten!
Ongeveer 80 % kans dat tegen de volgende ronde mijn eicellen zich omgezet hebben tot cysten en dan is het weer een operatie... (en dus nog een verloren ronde)
Vroeg aan mijn gyné hoe veel rondes met clomid en pregnyl en het zijn er maar 6. Ik zit dus al aan 3 en als de volgende eventueel ook niets is zal het maar 2 keer meer kunnen....
Kzie het allemaal niet meer zo zitten. Kheb me er deze ronde echt niet op gefocust. Kwas er veel minder mee bezig dan anders en toch is de ontgoocheling even groot.
Gisteren kon mijn man niet mee naar de gyne en toen ik buiten kwam wou ik echt een knuffel of iemand die me wat geruststelde maar kvoelde me zo helemaal alleen op de wereld. Ik probeerde hem te bellen maar de bat van zijn gsm was plat en ik kon hem maar niet bereiken...
Toen ik daar toekwam stond er een kennis van vroeger bij de secretaresse. Ze kreeg haar zwangerschapspakket dus vroeg ik of ik hen proficiat moest wensen. Ja zei ze (maar mag het nog niet doorvertellen) Toen ik zei dat ik niet wist dat ze al een baby wilde zei ze: wel, het is er ook vlugger dan gepland. Vorige maand gestopt met de pil en mijn regels bleven maar uit en kijk nu!
Het leven is toch echt niet fair hé soms! Ik hun het haar echt, maar mezelf precies ietsje meer... geen leuk gevoel zo jaloers zijn
voila, dat ben ik hier nu ook even kwijt.
Khoop dat we binnenkort allemaal eens gelukkig kunnen zijn!
Vele groetjes, een depri kastaar.
ps: en ik ben momenteel aan het duimen voor Fieke (want zij heeft vandaag toch haar operatie hé?)
Gisteren vol goede moed weer naar de gyne voor een eicelmeting en dan een pregnylprik.
Maar de moed is me snel weer in de schoenen gezakt:
de eerste keer 1 eicel - geen geluk
de tweede keer 2 eicellen - geen geluk
deze keer: 9 eicellen!!!! Veel te veel dus voor een pregnylprik. Dus geen eisprong opwekken en onmiddellijk veel minder kans om deze ronde een baby te verwekken.
Reactie van mijn gyne: oh, jij hebt toch onvoorspelbare eierstokken!!!!! Eerst niets en dan te veel... Het enige wat je deze ronde kan doen is hopen op een natuurlijke eisprong. Medicatie is aangepast maar de kans zit er in dat de dosis nu te licht zal zijn en dat er volgende keer weer geen eicellen zitten!
Ongeveer 80 % kans dat tegen de volgende ronde mijn eicellen zich omgezet hebben tot cysten en dan is het weer een operatie... (en dus nog een verloren ronde)
Vroeg aan mijn gyné hoe veel rondes met clomid en pregnyl en het zijn er maar 6. Ik zit dus al aan 3 en als de volgende eventueel ook niets is zal het maar 2 keer meer kunnen....
Kzie het allemaal niet meer zo zitten. Kheb me er deze ronde echt niet op gefocust. Kwas er veel minder mee bezig dan anders en toch is de ontgoocheling even groot.
Gisteren kon mijn man niet mee naar de gyne en toen ik buiten kwam wou ik echt een knuffel of iemand die me wat geruststelde maar kvoelde me zo helemaal alleen op de wereld. Ik probeerde hem te bellen maar de bat van zijn gsm was plat en ik kon hem maar niet bereiken...
Toen ik daar toekwam stond er een kennis van vroeger bij de secretaresse. Ze kreeg haar zwangerschapspakket dus vroeg ik of ik hen proficiat moest wensen. Ja zei ze (maar mag het nog niet doorvertellen) Toen ik zei dat ik niet wist dat ze al een baby wilde zei ze: wel, het is er ook vlugger dan gepland. Vorige maand gestopt met de pil en mijn regels bleven maar uit en kijk nu!
Het leven is toch echt niet fair hé soms! Ik hun het haar echt, maar mezelf precies ietsje meer... geen leuk gevoel zo jaloers zijn
voila, dat ben ik hier nu ook even kwijt.
Khoop dat we binnenkort allemaal eens gelukkig kunnen zijn!
Vele groetjes, een depri kastaar.
ps: en ik ben momenteel aan het duimen voor Fieke (want zij heeft vandaag toch haar operatie hé?)