Niet wakker te krijgen

[Prutske5]

Ik ben er niet gerust in, daarom dit berichtje in de hoop dat iemand dit herkent...
Deze voormiddag was er met Ferre niets aan de hand, vrolijk tot en met. Ik leg hem zoals gewoonlijk op zijn rug om te gaan slapen en anderhalf uur later wanneer hij huilt om zijn tutje, ligt hij op zijn buik, daar kunnen we hem niet vanaf brengen.
Een half uurtje later is het etenstijd en ik ga hem wakker maken. Normaal begint hij al te schuifelen bij het minste geluidje. Nu niets, niet wakker te krijgen, enkel met een tikske tegen zijn poep, was er een klein bewegingske. Dus ik neem hem op en hij word heel verdwaasd wakker... ik ben er echt niet goed van :(

[snoezel]

zou hij niet gewoon heel diep aan het slapen geweest zijn?
k zou me er niet teveel zorgen over maken hoor.
ons diede kan ik slapend van de autostoel in haar bed leggen... die weet daar nooit iets van.

[Sweetdreams1987]

Mss idd zoals snoezel zegt diep aant slapen?
Mss is hij later in slaap geraakt en daardoor nog in zijn diepe slaap ?

[cocelinetje]

Als ze echt diep slapen, krijg je ze moeilijk wakker hoor :)

[Liefde is...]

Hoe gaat het nu met hem?

Hier normaal ook altijd van het minste wakker..
Nu daarstraks ging ik hem halen en lag meneer nog goed te slapen ook..

Over zijn armkes en beentjes zitten wrijven, kusje gegeven, tegen zitten babbelen maar nee... Hij bleef slapen.. En als je ze dan vast neemt worden ze idd helemaal verdwaasd wakker..

Ik denk dus ook dat hij nog ver weg in dromenland zat :)

[Prutske5]

Bedankt voor de geruststellende woorden :)

Ik weet nog steeds niet goed wat ik ervan moet denken. Soms kan hij echt wel diep slapen, maar hij heeft nooit zoveel nodig om wakker te worden. Hij voelde ook kouder aan in zijn halsje, he bah.
Mijn ventje is gerust in de Aerosleep en de Angelcare, ik nl gezien ook. En vanmorgen toen zijn oortje vol bloed hing, bleef ik er kalm onder en heb ik voorzichtig zijn oortje proper gemaakt op zoek naar een wondje. Alleen deze middag... :o

Nu was hij weer aan het huilen van de pijn aan zijn tandjes, alles a-ok dus :bottle:

[_liesje_]

Prutske, had hij dan een wondje aan zen oor?
Hier ook eentje die echt wel diep kan slapen... Ik heb het ooit met hem gehad. Hoorde hem brabbelen, dus logisch ik ga kijken. Eens bij hem, lag die gewoon te slapen. Als mama blijf je daar dan vertederd staan kijken naar je engeltje. Ineens zegt meneer "dada", het was zo schattig! Uiteraard schiet ik in de lach... En hij schiet wakker, die schrok echt zo hard. Begon echt te Wenen, ontroostbaar!
Achteraf bekeken, ik praat blijkbaar ook soms in men slaap, en dat gebeurt enkel als ik heel diep slaap.
Ze kunnen toch wel zwaar indommelen e.. Zeker op de buik.

[Bo]

Hier kunnen ze beide ook zo diep slapen, dat er een bom langs mag ontploffen, dan horen ze t nog niet :) Ik vind dat wel snoezig.
Alexander is hier ook zo eentje die nogal vaak aan zijn oor ligt te frunniken, vooral in bed als hij duimt om in slaap te vallen. Geregeld dus ook wel wat bloed in bedje en een korstje in zijn oor :rolleyes: Maar t is vrij normaal, schijnt. Geen zorgen maken.

[sunshine]

En ik ben een beetje jaloers op kindjes die diep slapen... de mijne kunnen dat allebei niet. Ik zou ook serieus schrikken als ik plots Tuur of Kara niet wakker krijg. Kara wordt wakker van een kraakje in de muur bijv., echt heel vlug. Tuur iets minder vlug, maar toch nog heel vlug.

Kara doet dat ook en haar oortje, dan ook wat bloed in haar bedje ;)

[Prutske5]

Het was idd een klein wondje in het oor van te krabben, is ook niet de eerste keer :) Het was nu wel de eerste keer dat het voorviel in zijn bedje. Zijn oortje zag er niet uit, ocharme. Maar ik weet dat oren nu eenmaal hevig kunnen bloeden, dus sloeg ik daarvoor niet direct in paniek.

Maar zijn diepe slaap, tja. Zijn kamerdeur staat altijd tegen, wanneer ik die 's avonds dan op een kier zet, hoor ik hem al schuifelen. Die spreekwoordelijke bom doen ontploffen hoef ik hier niet te doen...