PDA

Volledige versie bekijken : "babyles" - weeën en hormonen


Kimmy
23 January 2009, 15:09
hallo!

gisterenavond had ik terug "babyles", zoals ik het noem (prenatale les dus, gegeven door een vroedvrouw afgewisseld met kinesist)

het ging over de verschillende soorten weeën, erg belangrijk om te weten dat er heel wat verschillende soorten zijn, die hun eigen functie hebben, hun eigen intensiteit maar dus volstrekt normaal zijn...

er zijn weeën tijdens de zwangerschap, vanaf de 20e week en er zijn de weeën in arbeid

tijdens de zwangerschap zijn die weeën in feite een training van de spieren van de baarmoeder, die van 1 cm dikte naar 3 cm dikte moet geraken, dit doet de baarmoeder door zichzelf om de zoveel tijd op te spannen (de vroedvrouw vergeleek dit met wanneer je een gespierd lijf wil hebben, dan ga je ook 5 x per week naar de fitness en er na om het in vorm te houden nog aantal keer), ik kan de techniciteit niet exact herhalen: er zijn bepaalde weeën tussen de 20e en 25e week, tussen de 20e en 40e week (voorweeën - in de volksmond zegt men verkeerdelijk voorweeën tegen de weeën vlak tijdens de arbeid) en in de laatste vier weken. Wij ervaren dat als "harde buiken". Het is zo dat de opspanning van je baarmoederspieren in gang gezet kan worden door bv. te snel te wandelen, verschieten, tillen, ... maar dit kan - in tegenstelling tot wat men vaak denkt - niet echt kwaad!

tijdens de arbeid zijn de weeën harder en blijbkaar zou je weten dat deze weeën zijn begonnen omdat het veel erger voelt... evenwel is dit makkelijker achteraf gezegd dan wanneer het bezig is, ze raadde dan ook aan in geval van twijfel toch te bellen naar het ziekenhuis of je vroedvrouw...

wanneer je een uur aan een stuk om de vijf minuten een minuut lang weeën hebt, is het begonnen.

vervolgens over de hormonen: er zijn er 3 van belang: adrenaline, endorfine en nog iets

adrenaline belemmert de weeën: als je dus op je werk zit met stress, in de winkel staat, bang in bed ligt omdat je man op zakenreis is en je echt niet wil bevallen, dan heb je hoog adrenalinegehalte en gaan de weeën normaal niet op gang komen! Om deze reden zullen er minder bevallingen gebeuren tijdens de vakantie van de gynaecoloog!! je moet eigenlijk perfect in rust zijn, geen adrenaline maken en je ergens veilig voelen vooraleer je weeën op gang komen, daarom begint de arbeid vaak 's nachts!! het adrenalinepijl is dan immers enorm laag en je voelt je veilig (behalve dus als je man er niet is of zo)

ik weet niet of ik het duidelijk uitleg :)

volgens de vroedvrouw ga je om deze reden dus niet direct weeën beginnen krijgen in de supermarkt of zo

als jullie interesse gewekt zijn moeten jullie maar eens googelen op hormonen en bevalling want ik weet niet alles precies meer, gewoon wat ik belangrijk vind

trouwens, nog dingen die ik niet wist:
- je hebt recht op vroedvrouwsessies voor en na bevalling en je krijgt bijna alles terug van ziekenfonds
- je hebt ook recht op "familiale hulp" van kraamverzorgster of zoiets: die koken, strijken voor je, verzorgen jou en je kindje, ... sommige mensen willen dit totaal niet, anderen mss wel, ik zeg het maar dat het bestaat - nazien wat wordt terugbetaald door ziekenfonds / hospitalisatieverzekering
- bij OZ (mss ook andere ziekenfondsen??) gratis weegschaal voor 3 m te ontlenen (belangrijk bij borstvoeding om je kindje te wegen want je kan niet zien of het genoeg drinkt, é, als het uit je borst komt... maar het kindje mag geen gewichtsverlies lijden!) + ook afkolfapparaat (maar dat zou ik nu niet direct doen eigenlijk)

voila :-)

mammiii
23 January 2009, 15:27
Bedankt voor de wijze informatie! :-D

Nes
23 January 2009, 16:10
Hey Kimmy, bedankt van de uitleg!!! Das heel leerrijk, als je zo nog dingen weet laat ze ons dan weten he.

Kimmy
8 February 2009, 20:52
in de vorige babyles weer heel wat opgestoken

voor de geïnteresseerden: :)

maak op voorhand eens een lijstje met je "bevallingsplan" waarop je opschrijft:

- of je wil ingeknipt worden preventief (dit doen ze in ziekenhuizen om alles vooruit te laten gaan, je kan evenwel ook vragen dat dit NIET gebeurt en dat het pas gebeurt als blijkt dat het nodig is tijdens de bevalling)

- of je epidurale wil én hiermee gepaard gaand of een anesthesist zich al dan niet mag komen voorstellen;
enige uitleg hierbij: vaak zeggen vrouwen op voorhand duidelijk aan de gynaecoloog "ik wil GEEN epidurale" maar dan komt er wél een anesthesist langs die zich "vrijblijvend" komt voorstellen terwijl jij weeën aan het wegpuffen bent en dan zegt hij "madameke, ik heb binnen een uur een lange operatie dus als je epidurale weet moet je het tijdig zeggen" en dan ben je dus al zenuwachtig en wijk je mss onnodig van je beslissing af;
verder is het zo dat je tijdens het puffen en dergelijke in jezelf gekeerd bent, met je zelf en je lichaam bezig bent en endorfinen aanmaakt die de pijn verlichten, als iemand binnenkomt zoals anesthesist of vroedvrouw die je niet kent moet je even naar buiten keren, maak je adrenaline aan dewelke ervoor zorgt dat de endorfines dalen. Door dit laatste ga je plots meer pijn ervaren!! het kan dus zijn dat alles prima verloopt, je goed bezig bent, weeën flink wegpuft en hier wel onder lijdt maar het toch perfect aankunt door de endorfines en plots door het binnenkomen van een vreemde in de verloskamer je plots teveel pijn hebt en toch een epidurale wil... CONCLUSIE: over nadenken en op voorhand goed communiceren

- of je wil dat vliezen preventief worden gebroken, dit doen ze opnieuw enkel ter versnelling van de bevalling maar het is dus niet natuurlijk en kan erg pijnlijk én onnodig zijn (in tegenstelling tot snoezel haar verhaal natuurlijk, soms moet het écht maar vaak wordt het preventief gedaan!!)

- of je bij een eventuele keizersnee volledig verdoofd wil worden of plaatselijk. Je moet immers ook nadenken over wat er zou gebeuren als het niet volgens je plan verloopt. Het verschil is dat als je volledig verdoofd wordt je partner er niet bij mag zijn, bij plaatselijke verdoving wél

- of je borstvoeding wil geven zodat ze weten of ze de baby moeten aanbieden na de bevalling of niet

- hoe je de weeën wil opvangen: in een bad (indien dit er is natuurlijk, in het ziekenhuis), rechtopstaand, ...

- ...

tip nog: bij een keizersnede is het goed als de papa (die de baby meekrijgt terwijl men nog bezig is met de mama) een pyama van de mama over het kindje legt of het kussen waarin ze de weeën opving, zodat het kindje toch al de geur van de mama geeft!

andere tip: als je thuis bent en het gaat plots niet meer vooruit (plots stoppen de weeën of je krijgt niet meer opening), ga dan naar het ziekenhuis, het kan zijn dat dit het gevolg is van een onveiligheidsgevoel! zoals ik al eerder eens vertelde is het zo dat je maar weeën krijgt en de bevalling maar start als je je veilig voelt en geen adrenaline ondervindt (daarom beginnen bevallingen zo vaak 's nachts!!), als je bang bent thuis omdat je geen medische hulp in de buurt hebt, kan je dus beter naar een plaats gaan waar je je wél veilig voelt, nl. het ziekenhuis

hoop dat iemand iets aan mijn lange verhaal heeft :)

liefs
Kimmy

snoezel
9 February 2009, 08:02
hey kimmyè


fijn dat jij iedereen je tips meedeelt :)
moet nu wel zeggen dat je niet te hard mag fixeren op: geen verdoving, ik wil zo bevallen, ...
ik wou absoluut in bad bevallen en die avond waren alle bevallingsbaden bezet :s
daar ging mijn plan al, maar achteraf gezien was ik nooit meer in dat bad gekropen denk ik
ik vind het moeilijk om te voorspellen hoe je gaat reageren als je pijn hebt
wil het jullie gewoon maar meedelen dat je niet teleurgesteld bent na je bevalling dat het niet volgens plan verlopen is

grt snoezel

ka80
9 February 2009, 17:50
Ik denk ook dat het heel erg moeilijk is om dingen zo op voorhand te plannen. Uiteindelijk hangt zo veel van het moment zelf af en dat is gewoon nooit voorspelbaar. In ieder geval, bedankt Kimmy voor de tips! Ik vind het altijd leuk wat bij te leren via jouw lessen.

Kimmy
10 February 2009, 11:01
nee, dat was idd ook één van de tips van de lessen: denk hoe je het wil maar wees voldoende ruimdenkend om te beseffen dat het ook helemaal anders kan lopen, door er evenwel over na te denken én te anticiperen op het feit dat het "fout" kan lopen, zou je toch alles bewuster kunnen meemaken...