Oververmoeid maar toch vooruit/ en al denken aan een 2de

[nathaliekeuh]

Hoikes,

ja jullie hebben gelijk dit moet ik voor mezelf uit maken dus heb ik besloten om part time aan te vragen
sinds kort werk ik dus part time dit is bij ons 2 volledige dagen in de week soms 3 voor wat overuren op te werken.

Maar ons relatie hangt aan een zijde draadje sinds ons femke geboren is van liefde of sex is bij ons weinig of niks nog spraken en dit ligt wel aan mij hoor, ik voel me zo op en leeg vanbinnen, ben nu al 6 maanden non stop snachts opgestaan voor ons kleine meid want ze slaapt nog niet echt door
elke dag zorg ik voor haar dat doe ik met veel plezier maar die onderbroken nachten maken mij kapot, ik heb dit al honderd keer met mijn man besproken ik ween soms en ik weet niet waarom nu zit ik ook nogeens aan mijn reserve wat ijzer en b12 betreft maar mijn man brengt daar weinig of geen begrip voor op vind ik want hij heeft nog geen enkele nacht van me overgenomen,
laatst heb ik ons meisje naar mijn ma gedaan zodat ik eens kon uitslapen en geloof het of niet ik heb geslapen van 22u tot 14u aan één stuk door.

Ik hoop dat ik me snel beter ga voelen en ook voor onze relatie want dit komt anders niet goed.

Toch verlang al naar een 2de kindje omdat ik altijd heb gezegd er niet veel leeftijd tussen te laten is mooier voor hen later enzo;
maar mijn lichaam kan dit momenteel niet aan ale psychisch toch niet denk ik.

Voelt iemand zich ook???

[Indy]

Hey Natalieke

wat jammer om te lezen dat je je zo rottig en moe voelt. Hierbij alvast een dikke dikke knuffel en wat energie om je wat beter te voelen.

Ik denk dat je vooral naar je eigen lichaam moet luisteren: genoeg rusten (en dus ook part time werken, dan kan je wat slapen als Femke slaapt of naar de OM/creche is), gezond eten (veel groene groenten, daar zit veel ijzer in), misschien nog een extra vitamienekuur? (maar ongetwijfeld doe je dit al)

Zit je ook veel binnen? Misschien kan je dan van zodra je de zon ziet even wat gaan zonnekloppen :) een snel wandelingske in de zon geeft ook energie.

Wat je relatie betreft kan ik weinig zeggen, ik hoop dat het snel terug beter gaat en dat je man/vriend begrip kan opbrengen dat het heel vermoeiend is om een kleintje groot te brengen, zeker zonder zijn steun. Misschien kan je hem vragen (op een niet aanvallende manier :) want ze zijn zooooo fragiel die mannen) waarom hij je niet wat meer wil helpen met Femke? Misschien is hij bang, of heeft hij het gevoel dat hij het niet goed genoeg kan doen.

Wat de sex betreft weet ik uit ervaring dat ik af en toe mijzelf eens even moet forceren want ik heb zo'n hoofd dat nogal eens overuren durft draaien en dan is sex het laatste waar ik aan denk... maar meestal geniet ik er wel van als we eenmaal bezig zijn. Een vriendin van mij was ook naar een seksuoloog gegaan en die vertelde haar ook dat "zin" krijgen iets is dat je moet onderhouden... dus beetje forceren (maar NOOIT echt dik tegen uw goesting he) maakt dat het lichaam terug weet hoe het moet reageren in zo'n geval. bij ons zal het ook wel terug oefenen zijn, want het is eigenlijk bijna geleden van toen ik zo'n maand of 4 zwanger was.

wat dat tweede kindje betreft zou ik toch nog eventjes wachten tot jij weer op je plooi bent en je miss je relatie weer wat beter uitziet... Anders ga je miss nog in een zware depressie belanden...en dat kan je jezelf, femke en dat toekomstige babietje niet aandoen.

verwen je zelf maar goed, want uiteindelijk weet jij het beste hoe je dat moet doen!

dikke kussen
en hopelijk komt het niet allemaal te betweterig over, ik hoop echt dat je snel terug op je positieven bent! (en aan dat tweede wondertje kan beginnen ;))

[lieke]

Ik heb dat ook gehad na mijn eerste bevalling.in tegenstelling tot jou hielp mijn man me wel heel goed met het ' s nachts opstaan enzo. onze relatie heeft toen ook bijna aan diggelen gelegen, maar uiteindelijk zijn we erdoor geraakt en nu sterker dan ooit. je moet inderdaad zoals indy zegt het misschien nog eens aanbrengen bij je man, dat je het alleen niet meer kan en dat je echt wel energie in je relatie wil steken,maar dat die energie er niet is omdat je alles alleen moet doen.op seksueel gebied hebben wij ook na mijn eerste zwangerschap serieus in de knoop gelegen en het heeft heel lang geduurd, maar stilletjesaan zijn we ook op dat vlak uit het dal aan't kruipen. Mijn libido begint terug wat te stijgen. zolang je man er begrip voor kan opbrengen dat je momenteel echt te moe bent, komt het wel inorde.je moet echt dat begrip vragen. soms begrijpen mannen niet zo goed wat een zwangerschap/bevalling/pril moederschap met een vrouw doen, maar je moet het wel bespreekbaar maken en dat is hier onze grote redding geweest, wij kunnen over alles praten...

Wat dat tweede kindje betreft, ik ben net ook bevallen van een tweede. ik zou zeker wachten tot je wat meer op je plooi bent en dat je zeker weet dat je er niet alleen voor zal staan, want meid, dan wordt het echt zwaar. ik wil je zeker niet ontmoedigen, maar de stap van één naar twee valt mee als je hulp en begrip krijgt van je man, alleen zou ik het nooit kunnen.
en ik zou ook niet beginnen aan een tweede kindje zolang jullie relatie in een dip zit, een kindje mag problemen niet proberen op te lossen, want dan worden ze volgens mij alleen maar groter.

Ik hoop dat je eens goed met je man kan praten en dat je wat hulp zal krijgen, dan ga je je direct een ander mens voelen als hij al eens een nacht overneemt van jou.
Ik duim met je mee meid en hou ons op de hoogte hé

veel succes
groetjes
lieke

[nathaliekeuh]

Bedankt in ieder geval het doet goed mijn verhaal hier eens kwijt te kunnen en dat er toch mensen zijn die mij begrijpen en een luisterend oor hebben voor mijn verhaal.

Ik weet het wat mijn vriend betreft echt niet meer hoe ik het hem duidelijk moet maken, ze slaapt niet alleen door maar moet er zelf wel 10 keer uit voor haar tutje te geven, hij knort gewoon verder geef hem meestal al een stomp voor ik het bed uitstap maar zonder reactie.

Wat sex betreft ik weet echt niet hoe ik me lichtjes kan forceren, begin echt soms een haat op hem te krijgen omdat hij mij niet begrijpen wil.
hij werkt zelf heel hard en heeft daarbij ook nog een bijberoep dat hij uitoefent, hij zorgt echt wel goed voor ons qua financieel maar zelf ga ik ook mee part time werken.

de huisdokter heeft me ook al een andere pil voorgeschreven in de hoop dat dit mijn libido zou verhogen, ook krijg ik nu b12 spuit 1 maal in de maand nog maar pas van gisteren, en moet ik vitaminen innnemen
ze raadde ons zelf al aan om na een relatietherapeute te gaan maar dat wil hij niet; ik zie hem echt nog graag en hou nog veel van hem.

maar snap niet waarom ik niet tot hem kan doordringen

[lieke]

Hey nathalie,

Goh meid, op bepaalde vlakken herken ik jou verhaal heel goed... en ik begrijp je maar al te goed. het is echt moeilijk om de spanning en passie erin te houden van zodra je een kindje hebt, maar toch moet je proberen terug een weg naar elkaar te vinden en je meer te voelen als mama alleen.

Femke is ondertussen 6 maanden zie ik, ons eerste sliep ook pas door op 9 maanden en net als jij moesten wij er ook een 10-tal keer per nacht uit voor een tutje te geven. Erg vermoeiend en dat kan je niet alleen!!! dus eerst en vooral al een dikke pluim voor jou als je dat al 6 maanden doet helemaal in je eentje, maar eerlijk meid, ik zou het niet langer nemen. jullie hebben beide gekozen voor een kindje en moeten dus ook beide de verantwoordelijkheid nemen en dragen dus ook de minder leuke dingen zoals 's nachts opstaan. en ik vind het bijzonder jammer dat je man geen moeite doet om hieraan iets te veranderen.
Wat ik zou doen: Femke is nu toch al oud genoeg om eens bij de grootouders te gaan slapen hé. ik zou ze eens een avondje wegdoen en dan lekker koken voor jullie twee. En dan gewoon heel de avond aan tafel gaan zitten en alles op tafel gooien, maar wel als Femke niet thuis is dat één als er woorden vallen ze er geen last van heeft en twee dat jullie ongestoord kunnen babbelen. en je moet proberen echt alles bespreekbaar te maken. Het feit dat jij altijd opstaat 's nachts, seks, relatietherapeut,... en verder alles wat er op jullie lever ligt. het zal een zwaar en moeilijk gesprek worden, hier zijn toen heel veel tranen gevloeid van beide kanten, maar het heeft echt wel zijn werk gedaan en we voelden ons echt opgelucht nadien.
wat het slecht slapen van Femke betreft, heb je al een geprobeerd van haar bedje anders te zetten in de kamer? en verschillende tutjes in bed te leggen zodat ze stilletjesaan leert van zelf een tutje te nemen? een dromenvanger? dat zijn dingen die wij allemaal gedaan hebben. we hebben ondertussen onze dochter zelfs van kamer veranderd en nu slaapt ze wel heel goed.

Wat de seks betreft,ook al zie je da nu misschien in eerste instantie niet zitten, maar af en toe forceren werkt echt wel. en misschien zie je nu ook totaal nog geen manier hoe je het moet aanpakken, maar da komt wel. Je moet voor jezelf een planning maken en je er ook echt aan houden. wij hebben zelfs een tijd aangeduid op de kalender van die en die dag gaan we seks hebben. in het begin helemaal niet veel,want je moet het wel kunnen volhouden en ondertussen hebben we die kalender niet meer nodig en raar maar waar begin ik stillekesaan terug wat initiatief te nemen na 3 jaar...dus het is niet iets wat op 1-2-3 geregeld is, alle hier toch niet.

Ik hoop echt dat het jullie lukt om aan je relatie te werken, want jullie zijn naast papa en mama ook nog elkaars partners en jullie moeten terug leren samen te leven en niet alles van jullie leven rond Femke laten draaien ook al is zij een heel belangrijke factor geworden.
Wij zien onze kindjes hier ook doodgraag, maar af en toe doen wij ze eens naar de grootouders, zoals vorige dinsdag en dan zijn wij iets gaan eten, wat gaan winkelen en dan naar de cinema geweest, zalig!!!
Nathalie, heel veel succes, laat ons weten als er wat verbetering is en ik hoop echt uit de grond van mijn hart dat jullie een uitweg vinden

groetjes
lieke

[nathaliekeuh]

beste

je kan niet geloven hoe goed het me doet dit van jullie te horen zou eens willen dat mijn vriend dit eens las se, ga er volgende week eens werk van maken denk eens op de tafel te kloppen inderdaad ik ben compleet op zelfs mezelf mooi maken enzo boeit me niet geef mij maar mijn joggingpak en de zetel, hoop echt dat het iet of wat betert want zie mijn vriend toch wel echt graag

[Indy]

niet te hard op tafel kloppen want verwijten werkt meestal averechts.
Maar zeg hem gewoon hoe jij je voelt... begin altijd van de ik-vorm... als je al zo moeilijk tot hem doordringt kan dat wel helpen.
En je zou ook eens wat tijd voor jezelf kunnen nemen? Eens lekker met een vriendin naar een massagecentrum of samen met je man naar de sauna?

kan je femke anders niet wat dichter bij je bed terug zetten? DAn moet je niet helemaal uit je bed om haar tut... en kan je ook weer gemakkelijker inslapen?
Ik weet dat ik dit niet aan mijn vriend moet vragen, hij wil dat wel doen, maar tegen dat hij wakker is heb ik het allang zelf gedaan en ben ik al terug in slaap. Hij slaapt ontzettend vast, doet ie niet expres, maar ja, hij neemt het dan wel van mij over als hij thuis komt van het werk.
NIet altijd hoe ik het zou doen, en ze huilt ook langer en vaker bij hem. MAar ik kan dan wel even rustig koken (om half negen) of even in bad gaan.

succes!

[idep]

't Is ongelofelijk dat gevoel he van ik wil nog een kindje... hier allebei dood en doodmoe en toch al namen aan het bedenken voor een 3e kindje ;-) gek toch?! Ik begrijp mezelf soms niet, maar voor ons is het toch wel een beetje incompleet met 2 kindjes.

[Mieke]

't Is ongelofelijk dat gevoel he van ik wil nog een kindje... hier allebei dood en doodmoe en toch al namen aan het bedenken voor een 3e kindje ;-) gek toch?! Ik begrijp mezelf soms niet, maar voor ons is het toch wel een beetje incompleet met 2 kindjes.

Nog maar eens het bewijs dat gevoel en verstand vér uit elkaar liggen :-) Hier is dat ook zo hoor :-)

[nathaliekeuh]

Ja erg he, kan maar niet tot hem doordringen heb al eens gezegd tegen hem dat ik de relatie wil beeindigen maar meen het eigenlijk niet
wat gedaan????? weet het niet meer