Ouders

[Nes]

Het is erg dat ik het moet zeggen maar mijn moeder werkt me soms op m'n zenuwen. Ze vraagt wel hoe het is met de zwangerschap enzo dat niet. Maar. Nu dat geval met mijn zenuwen die te nauw zijn, toxo,... Als ik daar iets over zeg is dat allemaal zever want in haar tijd werd daar niet naar gekeken en de dokters zijn zeveraars,... En zo gaat dat alsmaar aan. Dat steekt me echt tegen en ik krijg der soms stress van. Zoals nu, ik zou haar een bericht willen sturen dat ze de dokters moet vertrouwen en dat ze eens vertrouwen moet hebben in de vooruitgang dat we niet meer in de jaren 80 leven enzo. Maar ik wil haar ook niet kwetsen en toch wil ik dat van mijn hart hebben! Ik weet niet wat doen ermee. Misschien vertel ik haar niets meer, dan zal ze het wel snappen. Als ze morgen belt om te zien hoe het was kan ik haar zeggen dat ik niets zeg want dat dat er toch niet ingaat bij haar ofzoiets.
Ik wou eens profiteren van m'n middagje congé en een filmpje zien maar dat zal precies niet meer werken. Pfff.
Of ben ik het die weinig afkan?

[Laurence]

Ik zou er ook ni tegen kunnen. En vooral als je zwanger bent verdraag je al eens iets minder:)
Dat is helemaal normaal hoor:)
Maar ik zou het haar toch op een rustige manier proberen te zeggen.
Dan weet je moeder wat je er zelf over denkt, en dan is het ondertussen van je hart. Je zal je nadien veel beter voelen

[Nes]

Ja eigenlijk heb je gelijk Laurence. Het opkroppen heeft geen zin. En ze moet ook begrijp dat de medische wereld vooruit gaat. 'T is precies of als zij dingen niet weet of er niet waren in haar jonge jaren dat gewoonweg slecht is. En dan belt ze van op haar werk en dan tegen haar collega's. Deden ze dat bij jou ook al? En dan zegt die natuurlijk nee en dan is het zo van "zie je wel". Ik krijg daar iets van. Ik wist niet dat mijn moeder zo ouderwets is, ik verschiet er eigenlijk van. Ik dacht dat ze meekon met haar tijd.

[Meilan]

Ik kan me voorstellen dat je hier niet goed tegenkan. Ik heb het geluk dat mijn moeder verpleegster is. Die is dus op dat vlak helemaal mee.

Ik zou het er met haar toch eens over hebben. Gewoon op een rustige manier erover praten en zeggen dat ze jou daar helemaal niet mee verder helpt.

Veel succes!

[snoezel]

wacht tot je kindje er is :(
dan is het: zou je het zo niet doen, zou je het niet anders doen, pas op hij heeft dit, pas op hij heeft dat...
gewoon eens terug snauwen en dan weten ze het weer :D
ben daar nogal cru in.

als ik zwanger was zeiden ze dat ook geregeld ivm toxo.
laat het gewoon over je gaan en denk er het jouwe van!

[ka80]

Inderdaad!! Ben ik ook mee eens. gewoon eens zeggen wat je denkt. Mijn moeder hoor ik niet veel, want we wonen zo ver van elkaar maar als ik tegen mijn schoonmoeder (woont vlakbij) zeg dat ik slecht slaap en rugpijn heb enzo zegt die "amai, ik had helemaal niets hoor, ik was de kamer nog aan het schilderen een week voor ik ging bevallen". Had zin om te zeggen: "dat is ook goed op tijd en ook niet goed voor de baby he, zo verse verf in de kamer!". Heb men mond maar gehouden maar het is zeker dat je alleen maar de goede kanten van je zwangerschap onthoudt, zeker na 30 jaar,... en dan snappen die niet dat we soms eens klagen (en eigenlijk doe ik dat echt niet veel). Zeg je moeder maar eens dat nu, dankzij de wetenschap veel minder babies sterven. Mijn grootmoeder is 2 keer bevallen van een doodgeboren kindje (misschien listeria? toxo? ze weet het niet) en heeft er een ander verloren toen het kind 3 jaar was, fout van de dokter,... zo veel beter was het "in den tijd" dan tocj ook weer niet he, ook al werden er natuurlijk ook veel gezonde babies geboren! Zeg haar maar wat je denkt Nes, ik ga dat ook doen!!