Ik zou wel willen, maar mijn man niet...

[mama.van.matti]

Hallo dames...

Ik heb altijd 2kindjes gewild, met ongeveer 1,5jaar ertussen.
Maar onze kleine vent is echt een huilbaby en dat is soms zeer frustrerend. Natuurlijk veranderd dat wel als hij ouder zal worden maar iedere keer als het gespreksonderwerp "tweede kindje" aanbod komt hier, dan zegt mijn man, ja 2kan leuker zijn maar als dat ook zo een moeilijk en huilbabytje zal zijn dan word ik helemaal zot, zegt hij dan...
Maar dat weet ge toch nooit opvoorhand he wat het zal worden.

We praten er wel over, maar ik probeer er toch maar niet te veel over te zeggen, want ik vind achter zo een beslissing moet je 100% met 2 er achter staan he...

Zijn er nog mama's die zo een situatie meemaken?

[dorien_951]

Ik zit zelf in de twijfel...

Ik zie heel erg graag kindjes en Victor is eigenlijk een super braaf kind. Mijn droom waren 3 kindjes of meer.

Ik krijg mijn bevalling nog steeds niet verwerkt en ben bang dat er volgende keer misschien weer alles moeilijk verloopt. Langs de andere kant wil ik graag eens een bevalling hebben waarbij ik wel in staat ben mijn kind eigenhandig op de wereld te zetten binnen een normale tijd. DE ROZE WOLK BELEVEN! Gelukkig zijn.

Ik zit gewoon in een tweestrijd. Vandaag wel en morgen niet.
Mijn echtgenoot ziet het al volledig zitten, nu goed hij heeft der alleen plezier aan hé. Eerst het maken, dan overal pronken met gewicht dat hij al niet moet dragen, dan naar de haarkes zien terwijl ik daar lag af te zien, en nu zeggen dat ik een vetrolleke heb terwijl Victor mij leegzuigt.

Tijd brengt raad...

[mini]

Hey meiden,

't is best nog vroeg hé, allezja, laat het idee even varen, wie weet komen jullie er binnen hier en paar maanden wel uit. Het verlangen naar een tweede begon hier pas echt toen F. 6 maanden was. ;)

[Tisjake]

Hey mama van matti,

Ikzelf kan daar nog niet over meespreken want wacht nog op de geboorte van mijn eerste ;)
Maar een nicht van mij heeft ook een huilbaby als eerste en hun 2de is dan met 1.5jaar verschil geboren en dat is dan een heel rustig en serieus vrolijk kind.
Dat kun je natuurlijk nooit niet weten hoe uw kindje gaat reageren hé.
Ik hoop dat jullie er samen gaan uitkomen en dat je wens voor een 2de in vervulling gaat.

Groetjes tisjake

[Elke_]

@ mama van Matti, hier ook een serieuze huilbaby gehad. Maar als ik je 1 goede raad kan geven, ga ermee verder.
Niemand wou mij geloven als ik zei dat Mathias zo verschrikkellijk veel weende en dat was zeer frustrerend, zeker als je eigen partner dit zelfs niet wil toegeven. Ik heb echter volgehouden en nu blijkt dat Mathias niet alleen reflux maar ook een koemelkallergie heeft. Overschakelt naar speciale melk en heb een engeltje in huis.

Wat betreft die tweede... zit hier ook nog met een tweestrijd. Mijn hart zegt ja, maar mijn lichaam en verstand zeggen nee. Zoals iedereen het al zegt: tijd brengt raad...hoop ik :devil:

[chientje]

hey,

hier ook een huilbaby gehad, nu van een maand of 2 a 3 is dat sterk vermindert, nu zelfs niets meer.
Mijn man was toen ook helemaal niet te spreken of een 2e kindje, nu echter, sinds ze wat rustiger is, wil hij dat eigenlijk wel.
Dus wacht het wat af, want dat werkt andersom :) bij mannen.
Net als Elke zegt, zou ik ook is nagaan bij artsen wat het kan zijn....
Gitte had bvb verborgen reflux en heel veel last van krampen. We zijn dan naar osteopaat geweest, vroegtijdig starten met GP en zantac moeten geven en zo is ze ermee geholpen.
veel succes en hopelijk is je kleine man snel wat rustiger!

[Twinkel]

Hier zelfde verhaal als Elke. Ook kma, overgeschakeld op soja en een schat van een kind. En ja, de kriebeltjes voor een tweede zijn er hier toch wel bij allebei ondertussen.

Laat alles op z'n pootjes vallen. Ik heb dit weekend gewerkt (voor de eerste keer) en dus was het papa-weekend voor Tibo. Zowel papa en Tibo hebben genoten. Als je zo'n momenten kan laten beleven, dan komen die kriebeltjes wel.

[mama.van.matti]

Mercikes al voor jullie reacties!

Ik hoop dat de osteopaat zal helpen...woensdag moeten we er naar toe gaan.
Als zijn krampjes weg zouden zijn is het echt een schat van een baby!
We zijn ook al overgeschakeld op speciale voeding...

Op zaterdag is het hier papa-zoon dag,want dan moet ik gaan werken.
Hij gaat dat zowiso heel goed doen, maar maak me wat zorgen over het praktische :)het is net een sam gooriske als hij een pamper moet vervangen en ook met de fles heeft hij niet zoveel geduld als ik... ik weet dat ik het van mij af moet zetten en weten dat ik een andere manier heb als de papa dus het zal wel goed komen :)
En hopen dat hij met de tijd ook gaat verlangen naar een tweede kindje he...hehe

[idep]

Hey mama van Matti,
ook hier eerst een huilbaby'tje (reflux, kma en soja-allergie) en een echt zorgenkindje (zelfs van werk moeten veranderen, maar dat geregel is nu achter de rug). Maar nu 2 jaar later hebben we zo'n braaf en lief baby'tje gekregen, een echt geschenk uit de hemel! De bevalling (allé ks) vond ik zelf weer helemaal niet leuk (ik begin het te kunnen relativeren omdat ik 2 hele lieve en leuke kindjes gekregen heb) en ik leg me er nu ergens bij neer dat ik gewoon niet zo geschikt ben voor een vlotte bevalling. Je kan dus met een 2de kindje erg veel geluk hebben en nu beseffen we dat ook wat een wonder het is een kindje te hebben dat niet voortdurend weent en pijn heeft! Wij redeneerden eerder van: een 2de kindje willen we sowieso en is het weer een huilbaby'tje, dan is dat maar zo, we hebben het al één keer overleefd, we kunnen dat nog wel eens! Lukas is nu immers zo'n plezant peutertje (heeft wel eens kuren, maar ja, dat hoort erbij) en elke dag is zo mooi met hem! (vroeger kon ik hem als baby echt achter het behang plakken) En kijk, we hadden het allerergste verwacht en we hebben het allerbeste gekregen! Het is nu ook misschien nog vroeg he voor jullie om aan een 2e te denken, maar het hoeft zeker niet weer zo'n verhaal te worden! Ik verlang nu al naar dat 3e en hoop natuurlijk weer op zo'n gemakkelijke baby. Ik zou erg teleurgesteld zijn denk ik moest het weer een huilbaby'tje zijn, maar anderzijds zegt dat helemaal niets over hoe het later zal zijn (en dat later is niet eens zo ver weg).
Véél succes en ik duim volop voor een lief 2de baby'tje straks! En maak je maar geen zorgen hoe papa dat zal doen met Matti, op zijn manier zal hij dat perfect doen!

[boeleke2704]

Hei hei,

ik herken ons in jouw verhaal!!

Hier een schat van een zoontje, maar de 1e maanden waren HEL!!! Verborgen reflux... We hebben er ook wat mee rondgewandeld zonder veel resultaat, maxi cosy wiegen om hem te doen stoppen met huilen, autoritjes,... noem maar op!
Voeding aanpassen (vroeger gestopt met BV daardoor :(), medicatie, osteopaat,... en rond de 4 maanden ongeveer kalmeerde het :)

Nu zitten we nog wel met een zwakke weerstand, hij is vaak ziek, slijmpjes, oorontstekingen,... Maar over het algemeen is het een zalig kindje!!
En toch als ik het er met mijn man over heb, dan zegt hij ook nog eerder NEEN :(
Ik laat het even rusten, we hebben ook nog een verbouwing voor de deur staan, dus het zou niet echt passen. Maar hoop toch dat hij ook van gedacht veranderd. Ik hoor wel ergens twijfel in zijn stem, maar die 1e maanden met Henri zitten nog heel vers in het geheuegen!!

Bij mij ook wel eerlijk gezegd, maar eerder in het onderbewuste. Zo hoor ik hem nu nog regelmatig 'huilen' in m'n hoofd want in werkelijkheid is ie gewoon braaf aan het slapen... Vreselijk!! Maar zo diep zit/zat het hier.

Hoe oud is jouw kindje??

Ik hoop dat je evenveel succes ervaart bij de osteopaat als wij gehad hebben!! Echt, na 3x (en enkele korte behandelingen tussendoor) was het dag en nacht verschil!!! Wel in combi met medicatie en aangepaste voeding.
Ik duim alleszins met je mee.

[mama.van.matti]

Hei hei,

ik herken ons in jouw verhaal!!

Hier een schat van een zoontje, maar de 1e maanden waren HEL!!! Verborgen reflux... We hebben er ook wat mee rondgewandeld zonder veel resultaat, maxi cosy wiegen om hem te doen stoppen met huilen, autoritjes,... noem maar op!
Voeding aanpassen (vroeger gestopt met BV daardoor :(), medicatie, osteopaat,... en rond de 4 maanden ongeveer kalmeerde het :)

Nu zitten we nog wel met een zwakke weerstand, hij is vaak ziek, slijmpjes, oorontstekingen,... Maar over het algemeen is het een zalig kindje!!
En toch als ik het er met mijn man over heb, dan zegt hij ook nog eerder NEEN
Ik laat het even rusten, we hebben ook nog een verbouwing voor de deur staan, dus het zou niet echt passen. Maar hoop toch dat hij ook van gedacht veranderd. Ik hoor wel ergens twijfel in zijn stem, maar die 1e maanden met Henri zitten nog heel vers in het geheuegen!!

Bij mij ook wel eerlijk gezegd, maar eerder in het onderbewuste. Zo hoor ik hem nu nog regelmatig 'huilen' in m'n hoofd want in werkelijkheid is ie gewoon braaf aan het slapen... Vreselijk!! Maar zo diep zit/zat het hier.

Hoe oud is jouw kindje??

Ik hoop dat je evenveel succes ervaart bij de osteopaat als wij gehad hebben!! Echt, na 3x (en enkele korte behandelingen tussendoor) was het dag en nacht verschil!!! Wel in combi met medicatie en aangepaste voeding.
Ik duim alleszins met je mee.


Heeey Boeleke
gisteren hebben ze eindelijk ontdekt dat er meer aan de hand is dan alleen maar zijn krampjes, hij heeft dus ook verborgen reflux...
Raar genoeg hebben ze er niks voor voorgeschreven, Zantac ofzo dacht ik, maar nee ze vertelde dat er niks aan te doen is enkel dat ze er moeten uitgroeien.

Straks gaan we langs Osteopaat en ik hoop zo hard dat hij verlichting gaat brengen...dat we eindelijk is 1dag kunnen meemaken zonder gehuil(van de pijn he) een babytje moet huilen maar dit gaat er compleet over :(

Onze vent is nu bijna 10weekjes...dus natuurlijk zou het wel veel te snel zijn voor een tweede maar ik zit er toch al aan te denken hoor!
Mijn man zegt absoluut neen! maar ik hoop in men binnenste dat hij in de loop der tijd mss toch van gedacht zou veranderen... Maar er komt dan veel meer bij zien dan alleen nog een kindje: we zouden moeten verhuizen want we hebben maar 2slaapkamers hier en daar ziet hij ook tegenop want hij woont hier goed verteld hij...het zal allemaal wel te vroeg zijn voor nu al duidelijkheid te krijgen over te toekomst

We zien wel he!! Véél succes met je verbouwing en hopelijk met een volgende liefdesbaby;)

[hoopje]

Ik heb een bloem van een dochter(ondertussen al bijna 4) en iedereen zei toen ze klein was dat het een baby was gelijk uit de boekjes. Geen huilbaby, sliep toen ze 1week oud was van 12 tot 6 smorgens,gemakkelijke eter, bijna nooit ziek geweest, tandjes gekregen zonder problemen enz.
En toch wilt ventje geen 2de meer. Nogthans toen zij geboren was zei hij altijd als zij naar school gaat beginnen we aan nr 2.
Hij gaf altijd reden dat hij haar financieel alles wilt geven maar ik vond dat geen grondige reden en ben blijven doordringen nu heeft hij toegegeven dat hij er niet meer aan durft te beginnen uit schrik voor wat gaat komen. Ik heb bij de eerste zwangerschap pre-eclampsie gehad op 37weken en mijn zus op 27weken (heeft gevochten voor haar leven) en daardoor de schrik. Ik vind dat nog steeds geen reden en kan hem niet op andere gedachten brengen.

[Fieke]

Ik heb ook een man die absoluut zeker geen tweede wil, en ondanks het feit dat ik het wel zou willen voor onze dochter!
We zijn een koppel en dat wil dan ook zeggen dat we beiden goed moeten voelen om aan dat tweede te beginnen!
En zolang hij dat niet wil, zal ik hem daar zeker niet toe aanzetten!

En wie weet, tijd brengt raad zeggen ze eh!

[Trinity]

Dat is inderdaad geen gemakkelijke situatie, als je er verschillend over denkt. Maar ik vind het wel positief dat hij heeft toegegeven dat hij schrik heeft. Misschien kunnen jullie eens samen naar de dokter gaan om de risico's bij een volgende zwangerschap te bespreken? Jammer genoeg kan je er alleen over praten, en hopen dat hij van gedachten verandert...
Ook voor jou Fieke, hoop ik dat jullie je beiden goed voelen bij het uiteindelijke besluit. T is niet altijd makkelijk he.