wanneer begin je eraan

[isabelga]

Gisterenavond heb ik heel lang zitten praten over kindjes met mijn vriend, maar we (vooral hij) willen niets overhaasten.

Hij wil alles officieel doen: eerst trouwen, huisje kopen en dan kindjes. Hij is een traditionele Italiaan ... Het toffe is dat hij me zondag meeneemt naar de trouwbeurs, dus dat is al een eerste stap. Zo kunnen we beginnen organiseren ...

de laatste maanden voel ik dat ik klaar ben om de volgende stap te zetten en een familie te beginnen. Ik vind het een prachtig gevoel...
Het is hetzelfde gevoel als toen ik alessio voor de eerste keer zag ... die kriebels in de buik! De emoties die loskomen elke keer ik het bericht krijg van vrienden die trouwen, kindjes krijgen ... het moedergevoel dat boven komt elke keer ik kindjes zie...

we praten er ook veel over, maar hij vergeet soms dat ik Belgisch ben. In Belgie trouw je vroeger en begin je vroeger aan kinderen dan in Italie. Ik ben 25 en HET KRIEBELT!!! deze zomer heeft hij me ten huwelijk gevraagd tijdens onze vakantie. hij wil met mij trouwen voor de Olympische spelen in Londen (2012). Dan ben ik bijna 30. Ik droom al van kinds af aan om voor mijn 30 een eerste kindje te krijgen. Als het mogelijk is zelfs 2. Maar het ziet ernaar uit dat dat niet het geval zal zijn. En ik heb het er moeilijk mee ... Ik vind mezelf dan zo egoistisch. want 'ik wil dit' en 'ik wil dat', maar ik zou moeten zeggen 'wij willen'

soms, als ik alleen thuis ben (wij zijn na 6 maanden gaan samenwonen in een huurappartementje), krijg ik het moeilijk. dan denk ik aan de toekomsten dan zie ik in mijn gedachten ons gezinnetje ...
Ik doe in mijn vrije tijd wat naai en breiwerk en ben nu volop voor mijn zwangere vrienden poppen en beren aan het breien. Het is een echte babyboom in de vriendenkring en dat maakt het er niet gemakkelijker op.

Ik had dit forum even nodig om mijn hartje te luchten
Isabelle

[Kimmy]

Dag Isabelga,

nooit leuk om niet op dezelfde golflengte te zitten als je partner, maar al helemaal niet over zoiets!

Ik vind totaal niet dat je egoïstisch bent, hoor... Als ik het goed begrijp ben jij al helemaal naar Italië verhuisd voor je vriend!! Waarom zou het egoïstischer zijn van jou om wél kindjes te willen dan van hem om jou nog zo lang te laten wachten gewoon "omdat dat in Italië nu eenmaal normaal is"? Misschien moet je toch met hem eens openhartig praten en hem zeggen dat het te traag gaat voor jou? Voor hem is het misschien een evidentie zodat je hem gewoon moet wijzen op het feit dat het best ook anders kan?

Ik wens je in elk geval veel sterkte, ik zou het niet kunnen: tot 2012 moeten wachten om te trouwen (wij waren 9 maanden verloofd en ik vond dat al een lange tijd!) en pas dan te kunnen denken om eventueel te beginnen aan kindjes...

Liefs
Kimmy

[snoezel]

hey isabel,

hier heeft het ook heel lang gekriebeld voor we zijn beginnen sporten :D
wij waren al samen van in het middelbaar en wisten al lang dat we kinderen wouden maar ja, eerst trouwen, een huisje kopen, ...
daarna gingen we op mijn benoeming wachten.
maar toen kwam mijn schoonzusje met het nieuws dat ze zwanger was.
we waren echt door het dolle heen maar we wisten toen echt zeker dat we dat ook wouden!
we zijn er dan een maand later ook voor gegaan.
ergens krijg je samen ineens die klik. je weet dan gewoon dat het de juiste moment is...
en kijk, hier ligt ons ukje boven lekker te slapen!

praat er over met je ventje.
dat hij weet hoe jij je voelt...
natuurlijk ligt het bij jou wel anders met het "cultuur"verschil hé.

ik duim dat hij rap ook aan kindjes wil beginnen hoor!
en jij zal echt een super mama zijn! daar ben ik echt zeker van!

groetjes
snoezel

[Avellana]

Dag Isabelle

hopelijk was de trouwbeurs leuk?

toen ik je berichtje las, herkende ik mezelf er een klein beetje in.
ook bij mij kriebelt het de laatste tijd.
wij zijn binnenkort 5jaar samen en ik ben bijna 23jaar, mijn vriend is 26j.
ok, we zijn nog jong en we hebben nog alle tijd, maar zo'n gevoel neem je niet zomaar weg (hoe graag ik het ook soms even zou achter me laten)
het probleem is dat wij praktisch nog niet klaar zijn, we wonen beiden nog thuis, en ik heb geen vast werk. dus ik zie wel in dat het nog niet het goeie moment is om een gezinnetje te stichten. maar dat neemt niet weg dat ik heel graag binnenkort een huisje zou kopen, renoveren, eventueel trouwen, en dan aan de uitbreiding beginnen :)
echter, mijn vriend ziet er geen zo'n haast in. hij is natuurlijk veel realistischer dan ik, ik laat me nogal eens meeslepen door emoties en hormonen..
er over praten gebeurt amper, wanneer ik er weer eens over begin dan krijg ik die "blik".. hij blokt elke poging van mij af met "dat gaat nu nog niet". ja dat weet ik ook, maar we kunnen er toch over praten? mannen hé..
dit jaar in juni is zijn zus bevallen. we hebben de zwangerschap van héél dichtbij kunnen volgen, en daardoor is het beginnen kriebelen. als ik mijn vriend bezig zie met zijn neefje, dan smelt ik...
volgend jaar in juni gaan we naar de trouw van zijn nichtje, tevens goede vriendin van mij. ik weet nu al dat ik emotioneel zal zijn, ik hoop dat ook wij op een dag de stap gaan zetten. toen we pas samen waren zei mn vriend dat we gingen trouwen wanneer we 10j samen zijn (in 2014 dus) maar voor mij mag het gerust en liefst een aantal jaren vroeger!!

je ziet, we hebben nog een lange weg te gaan, maar ik leef op hoop ;)

[wendy07]

Hoi,

wij hebben reeds een zoontje van 22 maanden. Het is een schat van een kind. Hij is heel gemakkelijk, maar nu zouden we graag voor een tweede kindje gaan. Iedereen in de omgeving zegt dat dit niet meer te doen is ten tijde van vandaag, door de crisis enzo. Toch willen we ervoor gaan, omdat dit onze grote droom is. De vraag is nu dus, wanneer gaan we ervoor? Ik heb al verschillende malen met mijn man gesproken hieromtrent en hij zegt constant deze zomer zullen we wel zien. Hij heeft ook schrik voor de reacties. Vandaag heb ik voor de eerste maal een bloedtest laten doen, maar die was negatief. Dus op naar de volgende maand. Kan niet wachten tot ik terug datzelfde gevoel kan ervaren als bij de eerste zwangerschap.

Ik hoop dat jullie ook snel aan de beurt mogen zijn.

[bejes]

Hallo welkom op het forum! Ik zou het mij niet aantrekken hoor wat je omgeving zegt,als jullie denken dat jullie het aan kunnen een 2de kindje dan moeten jullie dat gewoon doen. De meeste gezinnen hebben 2kindje of meer dus... Groetjes

[Trinity]

hmmm, ik zie er het probleem niet in. Als je er klaar voor bent, en je hebt werk, waarom dan niet. En 1 mondje meer of minder gaat het niet maken. Ok, pamper-periode is niet goedkoop, maar het meeste van de uitzet is er al....

[wendy07]

Hoi allemaal,

bedankt voor jullie steun! Heb het er gisteren nog eens over gehad thuis en we gaan ervoor. Volgende maand gaan we voor number two!!
HAPPY HAPPY HAPPY. :D


Hopelijk lukt het even snel als de eerste maal, toen was het meteen raak!

Tot binnenkort dus met misschien het goede nieuws en voor jullie ook toj toj toj!!!!

[ka80]

Iedereen in de omgeving zegt dat dit niet meer te doen is ten tijde van vandaag, door de crisis enzo.
???? wat is dat nu voor zever? gewoon voor gaan ja! De crisis gaat geen 40 jaar duren he,... Er zullen zware jaren aankomen maar dat kan jullie toch niet tegenhouden. Wij hebben al een hele groententuin (we weten al niet meer wat te doen met al die groenten,...) en dan kan je nog kippen zetten (tenzij je alleen een balkon hebt), zo heb je eieren en als het té erg wordt moet je de kippen slachten en de kat van de buurvrouw desnoods ook. Voila. Veel succes ermee!!! je kinderen zullen niet omkomen van de honger hoor. xx

[Koke]

LOL, ka80...uwen uitleg is echt supergrappig!! :)

[patje]

:) idd, hihi kmoest ook ffe lachen

[vasoramasa]

kattevlees? ik heb gehoord dat dat naar kip smaakt van oudere mensen. in tijden van de oorlog werd dat toch gegeten he?

[charythepooh]

vasorama, heb je dan nog een testje gedaan?
je twijfelde toch door die pil e?
weet wel ni meer in welke topic je het geplaatst had??

succes meid!
hopelijk vlug een positieve test voor jou ;)