We gaan voor een kindje! maar nu??

[Emely]

Hoikes,

Ik ben nieuw op het forum dus zou ik heel even kort mijn verhaal willen schetsen.

Op 14-jarige leeftijd werd bij mij een cyste operatief verwijderd, op mijn rechter-eierstok. Toen ik de gyne vroeg welke gevolgen dit zou hebben op mijn vruchtbaarheid, stelde hij mij redelijk gerust. Zijn antwoord: U hebt nog een perfect werkende linker-eierstok, maar ook een "luie" rechter-eierstok. Geen reden tot paniek, maar het bleef niet bij de ene cyste. 10 jaar later heb ik al 3 cystes operatief laten verwijderen (zowel linker als rechter) en ontelbare heb ik bestreden met medicatie. Dus heb ik eigenlijk 2 "luie" eierstokken.

Telkens ik op consultatie ga bij de gyne benadrukt hij dat ik niet te lang moet wachten, hoe meer cyste's hoe moeilijker het word om zwanger te worden. :( Maar je koopt geen kinderen om van je cystes af te raken.

Nu hebben mijn vriend en ik beslist om het te wagen.
Ik ben natuurlijk bang, want als je al 10 jaar te horen krijgt dat het niet van een leien dakje zal lopen...

Ik durf niemand te vertellen dat we het gaan proberen, zelfs mijn ouders niet. Gewoon uit schrik om elke maand de nare is-het-gelukt?-vraag te moeten vermijden!! Maar wat als het wel lukt? (mirakels zijn de wereld niet uit! -> de woorden van de gyne). Niemand heeft een flauw vermoeden dat we beiden met zulke sterke kinderwens zitten...

Op het dit forum zoek ik eigenlijk een beetje "lot-genoten", zijn er nog mensen die moeilijk zwanger geraakten? Die bij het begin al wisten dat het niet makkelijk zou zijn? Hoe gingen jullie daar mee om? Zaterdag ga ik naar de gyne om mijn spiraaltje te laten verwijderen!! Super spannend... Ik hoop het beste maar vrees het ergste!

[charythepooh]

allereerst welkom op het forum.

ikzelf heb vorig jaar een buitenbaarmoederlijke zwangerschap ervaren, en tijdens deze operatie hebben ze een zeer grote cyste verwijderd.

ik heb ook een goed werkende rechtereierstok, en een luie eierstok sindsdien door dat ze mijn beebje der hebben moeten uitsnijden.

6 maanden later was ik weer zwanger. maar dit is uitgedraaid op een miskraam.

nu ben ik alweer 6 maand later, en ben ik nog niet terug zwanger...

nu start ik binnenkort met ivf (hopelijk gaat het toch door....)

nu ik wil je zeggen meid, pin je daar niet te erg op vast, want echt elk lichaam zit anders in elkaar....
ik heb nog steeds erg veel pech in zwanger raken, maar er zijn ook zoveel meiden, waarvan het wel goed gaat... en ik hoop dat jij 1 uit die reeks zijt ;)

want ik wens niemand dit toe...

ook ik had besloten tegen niemand te vertellen dat we probeerden zwanger te worden, en ik heb daar de nare ervaring gehad in de operatiezaal te arriveren met die bbz, dus iedereen wist het ineens, oh, die was zwanger, dus krijg ik nu zelfs op het einde van mijn cyclussen, sms-jes met de vraag en heb je al getest, of is het gelukt, en das elke maand opnieuw een slag ik het gezicht als het niet zo is....
(jaja, er zijn er echt in mijn omgeving die mijn cyclussen zo goed meevolgen :( )

ik geef de raad, zeg het als je het wilt zeggen, maar zwijg zo lang mogelijk ;)
voor je eigen rust te behouden....

dit is mijn mening!

alvast heeel veeel succes! xxx

[dorien_951]

Ik heb ook tegen niemand gezegd dat we baby'kes gingen maken.
We hebben er ook een tijdje op moeten wachten (andere reden dan jij) en ja het scheelt een hoop als je niet elke maand 'is het nog niet onderweg' vragen moet beantwoorden.

[cien]

heel veel succes, en probeer je er zeker niet op vast te pinnen dat het moeilijk gaat zijn! voor hetzelfde geld ben je gewoon binnen een paar maand zwanger :)

het zal moeilijk zijn, maar bewaar die zorgen voor wanneer het na een jaar nog niet gelukt is...ksnap da bij jou de angst extra groot is, maar die stress is ni goed voor je lichaam.

probeer er even van uit te gaan dat het toch normaal kan lopen

moest het achteraf toch niet blijken te lukken weet je al ineens wat er aan de hand is en zullen ze veel sneller starten met ivf


dont worry be happy!

[Emely]

Hoikes,

Goh bedankt voor de reactie's!
Het maakt me weer een beetje sterker tegenover zaterdag...

Ik ga echt met een dubbel gevoel naar de gyne, enerzijds enorm gelukkig dat we het gaan proberen, en langs de andere kant weet ik dat dit het begin kan zijn van een moeilijke periode!

Er is 1 vriendin die sinds vandaag op de hoogte is, zij weet alles van de hele historie, en ze is er dan ook om mij te steunen niet om mij de vervelende vraag te stellen. We hebben afgesproken dat zij er niet eerst van zal beginnen praten, dus ze is eigenlijk enkel en alleen een luisterend oor als ik er nood aan heb!

Charythepooh,
Uw verhaal is zo aangrijpend! Ik begrijp het gevoel een beetje, ik heb het zelf (nog) niet meegemaakt dus het zo grof zijn te zeggen dat ik het weet hoe het is, maar ik kan mij wel voorstellen dat je een stukje door de hel bent gegaan! Ik bewonder je positieve instelling! Ik maak al zo'n een drama van al wat mij zou kunnen gebeuren, en nu ik lees dat wat jij al meemaakte ben ik eigenlijk een beetje beschaamd... :o Ik duim voor je, echt vanavond kom je voor in mijn schietgebedje!