Volledige versie bekijken : Hallo, ook ik kom hier wat steun zoeken
Anneke
17 October 2008, 10:33
Hallo Meiden,
Ik volg al een tijdje jullie berichten op het forum, en nu is voor mij het moment aangebroken dat ik ook maar eens ingelogd ben om wat steun te komen zoeken.
Ben momenteel 19 weekjes zwanger, van een MEISJE!
Fantastisch verhaal, ware het niet dat er zopas bij mijn vriend kanker werd vastgesteld.
Het is zo moeilijk om te genieten van een zwangerschap, terwijl hij ziek is van de chemo.
Door de stress die met zijn ziekte gepaard gaat, ben ik echt ongerust dat er wat mis zal gaan met de zwangerschap.
Het is zo moeilijk!!!
Gr,
An
snoezel
17 October 2008, 10:38
hey anneke,
welkom op ons forumpje!
wat erg voor jullie zeg.
probeer samen van jullie meisje te genieten, dan kan je mss heel dat kanker verhaal eventjes in jullie achterhoofd laten verdwijnen.
ik wens jullie heel veel sterkte hoor
en kom hier maar geregeld je hartje eens uitstorten.
t zijn hier allemaal schatten van mensen die altijd naar elkaar willen luisteren!
groetjes
snoezel
Anneke
17 October 2008, 10:51
Hey snoezel,
Bedankt voor de verwelkoming! Had hier al gemerkt dat jullie veel steun aan elkaar hebben, dus vandaar dat ik me ook heb aangemeld. Mijn vriend is namelijk niet echt een spraakwaterval en probeert alles wat alleen te verwerken...
Dan komt er ook nog eens bij dat we elkaar niet te veel mogen knuffelen en kussen, door de combinatie chemo-zwangerschap.
Dus zo wordt het echt moeilijk om steun bij hem te zoeken,...
katrientje
17 October 2008, 11:01
Anneke,
Wat erg voor jullie! Misschien kan je je vriend wat opbeuren met het feit dat jullie een kleine spruit verwachten!
En probeer dit ook voor jou te laten gelden! Het is een moeilijke tijd voor jullie, maar ik steun jullie!
Dikke knuffel
ka80
17 October 2008, 11:06
Hey Anneke, heel veel moed, dat moet heel erg moeilijk voor jullie zijn. Ik begrijp dat je vriend er niet veel over wil spreken, ik zou ook een beetje zo zijn, ook al zou het beter voor beiden zijn om het samen te verwerken en dat hij je vertelt wat hij voelt. Zoiets kan je moeilijk forceren en misschien komt het wel vanzelf, hij heeft waarschijnlijk tijd nodig om het op zijn manier te verwerken. Probeer optimistisch voor hem te zijn (ook al is dit een heel moeilijke opgave, zeker nu je zwanger bent en je je het allemaal anders had voorgesteld) ik denk dat optimisme heel veel deugd doet en jullie sneller uit de put zal kunnen trekken. Ik zeg dit nu wel, maar ben niet zeker of ik het allemaal zou kunnen,....
In ieder geval, heel veel sterkte en moed Anneke !!
ka
Anneke
17 October 2008, 11:21
Hoi Katrientje en ka80,
T doet wel deugt om hier wat steun te krijgen.
Ik probeer zoveel mogelijk optimistisch te blijven, en meestal lukt dat ook wel als m'n vriend erbij is, maar vanaf dat ik alleen ben, krijg ik het toch steeds moeilijk.
We hadden het ons zo anders voorgesteld. We hebben een half jaar geleden een huisje gekocht, en in juli ontdekte ik dat ik zwanger was. In de eerste ronde dan nog. Alles zag er toen zo rooskleurig uit.
K voel me zo schuldig dat ons meisje dit verdriet al moet meemaken terwijl ze nog niet eens geboren is.
Kimmy
17 October 2008, 12:34
Dag Anneke,
Ik krijg kippevel van je berichtjes... Niemand verdient zoiets, é!
Je zal dubbel zo sterk moeten zijn, maar je bent niet alleen: je kan je hartje storten op het forum en je hebt vast ook ouders, familie, vrienden om op terug te vallen? Niet twijfelen om een beetje egoïstisch te zijn, veel over jezelf en je vriend te praten, ...
Je hoeft je, vind ik, in elk geval niet schuldig te voelen naar jullie meisje toe, niemand kan er iets aan doen, je moet gewoon zo goed mogelijk voor jezelf zorgen zodat je meisje goed kan groeien!
Ik leef in elk geval ontzettend met je mee en wens je veel sterkte en moed toe.
Liefs,
Kimmy
taschkevdv
17 October 2008, 13:15
Dag Anneke
ik ben toch ook een beetje aangedaan van je verhaal.de ene dag is het de mooiste dag van je leven, dat je weet dat je zwanger bent, en de andere dag krijg je dan zo'n nieuws te horen.Vind het heel erg voor jullie en leef met je mee.
veel sterkte!
groetjes
Taschke
lotjen
17 October 2008, 14:32
Hey Anneke,
ben efkes stil geworden van je verhaal,moet echt een verwarrende tijd voor jou en je vriend zijn!
Ik denk dat je je niet schuldig moet voelen tegenover je meisje in je buik,jullie hebben gekozen om
voor kindjes te gaan,en ze is zeker welkom,er zijn baby'tjes die in veel minder goeie omstandigheden
verwerkt en geboren worden! Ik hoop dat jij en je vriend ondanks het gebrek aan knuffels enz. toch nog
veel aan elkaar hebben! Ik wens jullie veel sterkte,en hoop dat alles toch nog op zn pootjes terechtkomt!
Veel liefs Lotte
Anneke
17 October 2008, 15:06
T is altijd zo van de ene emotie naar de andere hé.
29 september moest ik naar de gyne. Alles was in orde en ze vertelde ons dat het een meisje werd. Wij supergelukkig.
De dag erna moesten we naar het ziekenhuis, de uitslag van de testen van mijn vriend gaan halen. Daar was de uitleg: u heeft kanker. U krijgt chemo en radiotherapie, maar eerst uw zaad laten invriezen, want waarschijnlijk bent u onvruchtbaar na de behandeling...
Nes
17 October 2008, 15:36
Oei, Anneke, hoe vreselijk. Het zal een moeilijke periode zijn, maar bijt door, jullie komen er wel doorheen!!! En je baby zal het ook wel redden hoor, je niet schuldig voelen. En ik kan aannemen dat de moeilijkste periodes die zijn dat je alleen bent. Moest het echt niet gaan, waarom ga je dan niet eens praten met een specialist? Iemand die je kan vertellen hoe je moet omgaan met die gevoelens en met elkaar? Het kan goed doen he! En proberen kan echt geen kwaad, voel je je er niet goed bij dan ga je gewoon niet meer. Denk erover na.
Sterkte
x
ka80
17 October 2008, 15:51
Dat is een goed idee Nes! En zoals Kimmy zegt, ben maar een beetje egoïstisch, spreek erover zoveel je wil en kan tegen wie je wil, voel je daardoor niet gegeneerd he! Je hoeft je inderdaad niet schuldig te voelen tov je dochtertje, het is niemands fout. Probeer zoveel je kan uit te rusten en niet te veel alleen te zijn om niet in te storten, hopelijk krijgen jullie veel steun van familie en vrienden.
We leven heel erg met je mee.... sterkte Anneke
Anneke
17 October 2008, 16:07
Heel erg bedankt voor de steun dames!
K vind het echt super om zoveel lieve berichtjes te krijgen van mensen die ik niet ken...
Op de familie kunnen we wel wat rekenen, maar toch minder dan ik gehoopt had eerlijk gezegd. En ze vragen aan mij ook wel hoe het nu met hem gaat, maar ze zien niet in dat dit voor mij ook zwaar is. Werken, zwanger zijn, slecht slapen, voor hem zorgen, het huishouden runnen, met hem van ziekenhuis naar ziekenhuis rijden... Ze zouden toch ook eens kunnen vragen of ze iets kunnen doen he?
Ach, hopelijk brengt deze ziekte ons nog dichter bij elkaar.
Normaal zou hij tegen de geboorte zo goed als klaar zijn met de behandelingen, dus we hebben zo wel 2 dingen om naar uit te kijken hé.
lies
17 October 2008, 19:02
Dag Anneke
wat vreselijk voor jullie. Maar hou de moed erin: de medische wereld staat al zodanig ver momenteel dat kanker vaak een te genezen ziekte is. De behandeling is zwaar, maar ik heb al verschillende jonge mensen van dichtbij helemaal zien genezen. Veel sterkte, en als je je hart wilt uitstorten: steeds welkom.
Lies
Laurence
17 October 2008, 22:03
Hey Anneke,
Ik wens je heel veel sterkte toe in deze moeilijke maar ook vreugdevolle periode. Probeer toch zo veel mogelijk van je zwangerschap te genieten.
Je hebt inderdaad 2 dingen om naar uit te kijken, en daar moet je je aan optrekken.
Kom hier maar gerust je hartje luchten, wij zijn er om alles te lezen en je te steunen als je het nodig hebt.
Dikke diggiknuffel
Fieke
18 October 2008, 00:20
ik wens jullie veel sterkte in deze moeilijke dagen!
Probeer idd jullie dochtertje als lichtpunt te gebruiken!
Geniet zo veel mogelijk van elkaar, en geloof er in!
Dan komt alles goed!
Kimmy
24 October 2008, 17:54
Hey Anneke,
hoe is het inmiddels met jullie? Het is nu een weekje verder al...
Ik denk af en toe aan jullie en hoewel ik absoluut niet gelovig ben doe ik een soort van een gebedje.
Liefs
Kimmy
Anneke
27 October 2008, 11:07
Hey Kimmy,
Bedankt om af en toe aan ons te denken, dat doet me echt plezier.
Vorige week woensdag heeft hij de tweede keer chemo gekregen. Af en toe is hij wat mottig, maar in die bexters doen ze iets tegen het mottig worden dus dat valt nog mee.
Van t weekend hebben we wel gemerkt dat zijn haar al begint uit te vallen. Voor een man is dat nu wel niet zo erg, maar t was toch weer even slikken.
Enfin, vanavond mag ik naar de gyne, dan kunnen we onze gedachten even verzetten...
ps morgen is het aan jou zie ik, spannend!
Kimmy
27 October 2008, 11:35
succes vanavond!! laat iets weten, é, erna...
ja, voor ons is het morgen, we tellen af want ik heb wat geruststelling nodig :).
Sterkte voor jou en je vriend nog eens...
liefs,
Kimmy
ka80
15 November 2008, 15:11
Hey Anneke! Hoe gaat het met je en met je vriend? Hoe is de echo gegaan en hoe gaat de chemo? Ik hoop dat jullie niet te veel afzien en dat hij goed reageert op de chemo.
Veel sterkte nog en geniet van je zwangerschap he!
x
Anneke
17 November 2008, 11:41
Hey ka80, gezien de omstandigheden gaat het met ons redelijk goed. Woensdag krijgt hij zijn 4e chemokuur, dan zijn we al halverwege. Tot hier toe is hij er nog niet extreem ziek van geweest, dus dat valt ook goed mee. 28 november gaan ze een scan doen om te kijken hoe het evolueert, dus we hopen op goed nieuws...
Volgende week dinsdag moet ik terug naar de gyne. Denk wel dat met onze kleine meid alles ok is. Ze is in ieder geval heel beweeglijk!
Dikke kus, Anneke.
L@yla
17 November 2008, 11:48
veel sterkte en geniet van je zwangerschap!
gr
layla
Kimmy
17 November 2008, 12:35
goed om te horen Anneke!
ik veronderstel dat jullie net als ik aan het aftellen zijn naar 25 november :)
sterkte en liefs
Kimmy
Nes
17 November 2008, 18:34
Hey anneke, ik ben blij voor jou dat alles nog goed meevalt, dat je ventje niet echt afziet. Ik wens allersinds veel moed en sterkte toe.
Anneke
18 November 2008, 17:08
idd Kimmy, zwaar aan t aftellen naar de 25e! Ben benieuwd hoe groot ze al is!
ka80, Nes, L@yla, bedankt voor de steun.
Nes
18 November 2008, 19:23
Graag gedaan Anneke, als der iets is, je weet ons wonen he. Alé ja, te vinden op de site.
ka80
11 February 2009, 22:49
Hoe zou het met Anneke zijn? Ze zit in week 36 nu,... Hopelijk gaat alles goed! x
Anneke
12 February 2009, 19:24
Hallo iedereen!
Met mij gaat alles nog goed hoor! Vorige week woog ons meisje 2kg800 en was ze al ingedaald, maar ik had nog geen opening. Volgende week donderdag moet ik terug op controle. Ben eens benieuwd.
Na deze week moet ik nog 2 weken werken, pff, ben wel aan t aftellen, want mijn rug en ribben zien serieus af!
Hopelijk met jullie ook alles in orde?
x Anneke
ka80
12 February 2009, 21:22
Blij je te lezen Anneke! Wij zullen tesamen stoppen met werken, tenzij je vriend gelijk heeft dan.
Hoeveel weken heb je in België voor de bevalling normaalgezien en hoeveel erna? Hier heb je 6 weken ervoor (ik neem er maar 5) en 10 erna.
Jij gaat echt werken tot op het laatste moment!! Veel moed, ik tel mee af!! groetjes
Kimmy
16 February 2009, 11:46
Met mij gaat alles nog goed hoor! Vorige week woog ons meisje 2kg800 en was ze al ingedaald, maar ik had nog geen opening. Volgende week donderdag moet ik terug op controle. Ben eens benieuwd.
Na deze week moet ik nog 2 weken werken, pff, ben wel aan t aftellen, want mijn rug en ribben zien serieus af!
dag anneke!
fijn dat alles goed gaat, ik hoop dat die 2 weken snel om zijn en dat ze vervolgens toch niet al te lang op zich laat wachten :)
liefs
Kimmy
Anneke
17 February 2009, 21:12
Hier mag je blijven werken tot een week voor de uitgerekende datum ka80. Dan heb je nog 14 weken na de bevalling met je kleintje. Als je te vroeg bevalt, ben je deze week wel kwijt, en heb je enkel de 14 weken erna...
Moest ik ooit nog eens zwanger zijn, zou ik niet meer zo lang blijven werken denk ik, het begint echt door te wegen nu.
snoezel
17 February 2009, 22:06
amai, ik zou het niet gekund hebben
ik ben thuis gebleven vanaf een week of 32 (moest eigenlijk heel mijn zwangerschap niet werken maar ben op den bureau wat blijven meehelpen)
was toen toch blij dat ik thuis kon blijven hoor!
ik ben bevallen op 37,3 weken dus was echt mijn allerlaatste loodjes zoals jij nu bent! kan me dus perfect voorstellen dat het begint te wegen!
ka80
18 February 2009, 14:39
1 week tot voor de bevalling? Dat is echt ni veel he, maar ik snap wel dat je die beslissing genomen hebt hoor, ik zou het ook doen. Hier mag dat niet in Frankrijk, normaalgezien moet ik op het einde van deze week stoppen maar ik doe er waarschijnlijk nog 2 weekjes bij, als mijn gyne het toelaat tenminste, dat week ik donderdag pas maar langer werken mag niet.
Ik kan me heel goed inbeelden dat het zwaar begint te worden. Kan je nog wat slapen 's nachts? Hopelijk heb je niet te veel kilometers te doen naar je werk,... veel moed en nog eventjes volhouden!!! Daarna kan je 14 weken genieten van jullie meisje!
ka80
18 February 2009, 14:44
Wat wel positief is hier, is dat als je te vroeg bevalt, je die dagen of weken niet verliest. Die worden er dan aan het einde aangeplakt zodat je nog meer tijd hebt met je baby. Maar goed, met de Sarkozy zal dat allemaal wel veranderen en ingekort worden snif.
lady bug
18 February 2009, 14:49
ik ging normaal gezien ook tot de laatste week voor de bevalling gaan werken. maar daar heeft ons klein spook een stokje voor gestoken.
Trinity
18 February 2009, 16:49
Hier heb je recht op 6 weken, als je die niet gebruikt kan je ze niet overbrengen naar na de bevalling. Weet niet tot wanneer je mag werken. Momenteel werk ik nog maar 25%, maar had niet veel keus. We bezien het van maand tot maand.
vBulletin® v3.8.6, Copyright ©2000-2012, Jelsoft Enterprises Ltd.