zwanger zijn: een familie gebeuren?

[Avellana]

hallo allemaal,

hoewel zwanger worden voor mij nog een tijdje moet wachten (spijtig genoeg) zit ik toch al met een hoop vragen en dilemma's.
één ervan is deze: in hoever betrek je je familie bij het zwanger zijn?
toen mijn schoonzus zwanger was (ze is 3maand geleden bevallen) was iedereen erg betrokken. dit is dan ook normaal, het is het eerste kleinkind en het is een enorm hecht gezin. elke echo werd getoond, van het moment dat het geslacht geweten was, wisten wij het ook en er werd gediscussieerd over namen.
nu dacht ik vroeger "ik wil het geslacht niet weten" maar daar ben ik toch al een beetje van afgestapt (ook uit praktische overweging). wel zou ik liever het geslacht geheimhouden voor familie en ook de naamkeuze vind ik iets wat je met je partner doet. stel je voor dat jullie dé naam gevonden hebben, voorleggen aan je familie en zij vinden het maar niets?

wat vinden jullie? :)

groetjes Evelien

[veerle]

Hoi Evelien,

De naam vind ik is de persoonlijke keuze van u tweetjes..
Wat andere denken en vinden moet je je niet aantrekken!
Ik zou het geslacht niet op voorhand willen weten en ik heb nu
al een meisjes en jongensnaam :)
Vind de surprise dan ook groter als de baby geboren wordt..

Mijn vriendin was zwanger van een zoontje en ze had ook al de naam
gezegd, toen ze me belde dat ze bevallen was, had ik zo
iets van oh ok janni is geboren...
Als je van iemand niets weet qua geslacht of naam is het spannender :)

Ik zou zelf het geslacht niet willen weten (als ik het weet kan ik niet zwijgen!! :) )
en ook de naam houden we voor ons :) (wegens dezelfde reden :s) )
Maar zo denk ik erover, iedereen heeft hier waarschijnlijk
een andere mening over..

groetjes veerle

[lies]

Dag Evelien

ik weet dat het niet iets is waar je aan wilt denken als je probeert zwanger te worden, maar veel dingen delen met je familie en vrienden is een enorm vangnet als het foutloopt. Ik wens het niemand toe, maar bij ons is dat gebeurd en wij hadden ongeveer de hele wereld verteld dat we een baby kregen in de week dat ik positief had getest. Toen het foutliep was het ongelooflijk hoe lief en steunend iedereen was. Het was alsof er een heel warme cocon rond ons werd gesponnen en dat heeft er echt voor gezorgd dat ik minder droevig werd.
Alles is beter als je het deelt: vreugde en pijn.

Wat de naam betreft: daarover zou ik zwijgen. denk ik. ik ben niet zo'n zwijger :)

groetjes

lies

[Avellana]

we zijn nog niet aan het proberen hoor, de omstandigheden zijn er jammergenoeg nog niet naar. nog een beetje afwachten dus :)

maar je hebt gelijk, als er dan iets misloopt kan je ergens terecht met het verdriet..
ik heb een hele goede band met mijn mama, dus ik denk dat ik héél moeilijk ga kunnen zwijgen.. maar het zijn voorlopig nog toekomstdromen.

groetjes

[Nes]

Ikzelf wil het geslacht wel op voorhand weten kwestie praktische reden. Mijn ma wist het van toen we aan het proberen waren.
Het geslacht en de naam zal iedereen maar weten vanaf de geboorte. En als iemand ons iets vraagt over de naam gaan we zeggen voor een jongen: persiel en voor een meisje: pine apple. Dan zullen ze het wel begrepen hebben :)

[Fieke]

Ikzelf wil ook heel graag het geslacht op voorhand weten!
Ik wil wel proberen om het geheim te houden voor mijn familie, maar
vermits ik dat toch niet kan, zal iedereen het wss weten voor ik beval!

Een naam vind ik een heel persoonlijke keuze!
Mijn jongsens naam die staat al een tijdje vast, een meisjes naam vind ik iets moeilijker om te kiezen.
Maar ook de naam zou ik niet geheim houden!
En als mijn familie die niet mooi vind, dan is dat jammer, maar daarom laat ik mijn naam niet schieten!
Ik hou van speciale namen, maar zolang ik en mijn vriend er ons goed bij voelen, zal het toch die naam worden!

Je moet doen, waar jij en je vriend/man je goed bij voelen!

[Laurence]

Bij de eerste zwangerschap wist iedereen altijd alles omdat iedereen alles wilde weten. Mijn man kan namelijk zijn mond niet houden.
Voor de volgende zwangerschap hebben we al afgesproken dat hij niet iedereen moet bellen als mijn test positief is.
Wij gaan het zo lang mogelijk proberen te verzwijgen (wat de vorige keer ni lang is gelukt, je zag al heel snel aan mij dat ik zwanger was).
Het geslacht en naam wil ik deze keer aan niemand vertellen. Maar ja, gaat mijn man zijn mondje kunnen houden. Ik vrees ervoor, maar ik ga er toch alles voor doen dat zo weinig mogelijk mensen het te weten komen.
En voor de echo's, die toon ik niet meer. Wij hebben de mensen veel verdriet aangedaan door het verlies van onze tweeling omdat iedereen over alles op de hoogte was. Dat wil ik de mensen de volgende keer (ik hoop van niet) besparen.

[veerle]

hoi

Laurence, het moet echt niet plezant geweest zijn voor jullie eerst overal blij vertellen van de zwangerschap en achteraf dan het slechte nieuw moeten meedelen..

Maar, iedereen maakt hierin een persoonlijke keuze.
Als je de naam of geslacht bekend wil maken, is dat een zaak van jullie 2
Ik kan alleen maar zeggen dat je het niet moet doen als jullie dat niet willen.

groetjes
xxx

[isabelga]

uit practische redenen zou ik wel het geslacht vertellen, maar de naam blijft geheim tot het moment dat de grote dag is aangebroken.
Mijn broer heeft ons maanden in spanning gehouden: het is een jongen, of neem het is een meisje, maar misschien zijn het er wel twee!
De nacht voor mijn nichtje is geboren heb ik gedroomd: mijn schoonzus beviel van een tweeling met heel rare namen. ik heb de volgende morgen naar mijn broer gebeld om te zeggen dat de dag was aangebroken. En ja hoor, die avond om 23.59 is ze geboren!

[Miek]

De eerste weken gaat in ieder geval niemand iets weten, gewoon ons geheimpje...

De ouders en zussen mogen vanaf 8 weken iets weten, de rest van de familie moet wachten tot 12 weken. Als iedereen zijn mond kan houden natuurlijk! :lol:

Geslacht en naam wordt tegen niemand gezegd... en als ze iets willen kopen moet het maar unisex zijn. Moest het een tweeling zijn zou ik dit wel zeggen. En echo's mogen ze ook zien. Als er iemand dan per ongeluk het geslacht kan zien is dat ok, maar het zelf vertellen ga ik niet.

[Avellana]

@ Miek: dat is inderdaad een goed idee.

ik denk dat ik zou wachten tot na de eerste echo om het de toekomstige grootouders en tantes te vertellen. als dat natuurlijk lukt om zolang te zwijgen, en als ik natuurlijk niet vanaf dag 1 met een buikje rondloop :)
ik zou ook proberen om vrienden en vriendinnen pas tegen de 12e week in te lichten.
maar ik denk nu al dat ik het verschrikkelijk moeilijk ga hebben om na de positieve test niet meteen mijn mama te bellen, ik ben zo'n mama's kindje ;)

ivm geslacht, daar twijfel ik nog over. ergens heeft het wel iets om het ook als ouders pas bij de geboorte te weten...

[rienemieke]

hey
hier wisten ze het vanaf week 6, kmoest wel, want kmocht niet meer gaan werken!
het geslacht was de bedoeling dat dit geheim ging blijven, langs 1 kant gelukt andere kant niet! mijn ouders en zus weten het maar schoonouders weten het nog niet! voor de rest ze mogen ook altijd de echo's en film kijken!
maar de naam is ons geheimpje, al vissen mijn ouders er wel is naar! het enige wat we wel gezegd hebben is ,tis nen typische ordinaire vlaamse naam, kort maar krachtig! en dan zie je mijn mama vooral zo een paar namen zeggen en dan hoopt ze dat we rood of zo worden maar da pakt ni zenne! en tot hier toe heeft ze hem ook nog nooit ni gezegd!
alst ne jonge was geweest had ze hem al wel een keer gezegd maar toen hebbe we ook gene krimp gegeven!

[L@yla]

hoi allemaal,
ik denk dat ik in het begin gewoon ouders al ga verwittigen en dan zou ik graag wachten tot we de 3 maand voorbij zijn om het aan de anderen te vertellen,alleen weet ik niet of dat zal lukken aangezien er via mijn ventje die niet kan zwijgen al veel mensen weten dat we aan het proberen zijn dus het is ook nog een beetje afwachten tot het zover is! ik vind iedereen zijn manier een goede,het is maar zoals je het zelf bekijkt he
gr
layla

[ka80]

Hey Rienemieke, het is dus een meisje?? Ik weet niet of ik het wel goed ga kunnen verbergen maar aangezien we in Frankrijk wonen kan ik al geen fouten maken met "haar" of "zijn" dus dat is al een zorg minder. Ik vrees dat ik me ga verspreken aan de Belgische kant van de familie. Wij hadden ook eerst de ouders verwittigd en pas dan de rest. En zoals Layla zegt, iedereen op zijn manier!
groetjes

[rienemieke]

jaja tis een meisje!