hoi hoi

[isabelga]

hoi hoi allemaal!
Ik stel me even voor. ik ben een jonge vlaamse (25 jaar) die in Italie woont (Snoezel zal snel doorhebben wie ik ben). Sinds juli 2007 ben ik samen met mijn Italiaans ventje (30 jaar). Sinds december wonen we samen en sinds 14 augustus zijn we verloofd. Trouwplannen binnen 3 jaar ...

We zeggen al van in het begin van onze relatie dat we snel een kindje willen. We wachten nog even om de financiele situatie wat vaster te zetten. We zijn dus nog niet bezig met dagen tellen en testen, maar als we zouden ontdekken dat we een kindje verwachten zouden we een gat in de lucht springen.

Ik hou jullie op de hoogte!

[Laurence]

Welkom op het forum isabelga

[mini]

Welkom!

[Mrs O.]

welkom isabelga... veel forumplezier :)

[snoezel]

hey belleke,

tuurlijk dat ik weet wie je bent ;)
leuk om horen dat alles zo goed gaat in italië
kom hier maar veel meeschrijven dan weet ik snel wanneer daar een knap italiaantje bij komt :)

groetjes snoezel

[L@yla]

welkom isabelga!
veel plezier hier!
gr
layla

[isabelga]

Het grootste verschil hier in Italie is dat koppels veel later trouwen en kindjes krijgen. Maar ik ben 25 jaar en mijn vriend 30. Ik vind dat de perfecte leeftijd. We hebben van veel vrienden al commentaar gekregen dat we nog zo jong zijn.
Ik ben op mijn 21 hier komen wonen. Helemaal alleen. Zonder geld, zonder werk. we zijn nu bijna 4 jaar verder en kijk eens: een vaste job, een verloofde en een huurhuisje. Als ik naar mijn vrienden hier kijk, zie ik dat ik veel volwassener ben. De meesten zijn 27 - 28 en studeren nog, wonen nog thuis en gaan elk weekend op zwier.
Maar ik trek me niets aan van wat mijn vrienden zeggen. Wij zijn er klaar voor (financieel nog niet, maar stilletjesaan komt dat ook wel). We wachten dus nog even om aan kindjes te beginnen, maar ik voel het kriebelen. De laatste tijd begint eht wel erg te kriebelen.
Ik zie overal zwanger vrouwen, ik stap plots een baby kinderwinkel binnen, ik krijg de tranen in mijn ogen als we op babybezoek gaan. Ook mijn vriend begint er steeds meer over. Zo spontaan. Als we vrienden zijn gaan bezoeken die net een kindje hebben gekregen, zie ik dat hij ook ontroerd is. Dan praten we uren over 'ons kindje', zoeken we namen, dromen we even weg, ...
HET KRIEBELT! bij allebei.

[mini]

Als het kriebelt, dan moet je sporten ;):lol:
Doe wat jouw hartje zegt, ik kwam ook hier op het forum met het gedacht om nog even te wachten. :/
We hadden toen een autolening die nog meer dan een jaar liep, wilden nog wat verbouwen aan ons huisje...

Die autolening, daar heb'k korte meppen meegemaakt, die is afbetaald. Het verbouwen aan ons huisje, we hebben nog tijd genoeg en de plannen staan nog geen 100% vast, 'k durf nogal eens van gedacht veranderen betreffende de indeling. :rolleyes:

Ma zoals mij verteld werd, er is altijd een excuus om een baby uit te stellen. :)

[isabelga]

het grootste probleem zijn de centjes. een kindje kost geld! veel geld!
Doordat ik enkele jaren geleden een arbeidsongeval heb gehad en daar voor de rest van mijn leven de gevolgen van zal dragen,heb ik mijn werk moeten opgeven. Ik werk nu in een immokantoor tegen het basisloon.
Na 4 jaar vechten tegen mijn oud werkgever, hebben de advocaten dezaak stopgezet. Mijn 'lieve' werkcollega's getuigen tegen me. waarschijnlijk omdat ze bang zijn hun job te verliezen. Ik had gehoopt dat ik dat stuk van mijn leven kon afronden met een beetje geld op de rekening. maar nee, ik krijg niets. Een kleine basis om een huisje te kunnen kopen... Ik ben aangevallen door een bewoner van de leefgroep waar ik werkte (mensen met autisme en schizofrenie) en die man heeft mijn pols zwaar aangepakt. 4 operaties en een blijvend letsel als gevolg.
Ik weet nu al dat ik later problemen zal hebben met mijn kind. Ik kan maar een bepaald gewicht opheffen met mijn rechterarm.

[isabelga]

@ mini: hier wordt veel gesport! ;) ;) ;)