ermee stoppen

[glinster x.]

hey iedereen x,
ik en mijn vriend zijn dolenthousiast aan een kindje begonnen.
toen we zeker wisten dat het dan zou geboren worden als
ik van school was en dan kon ik daarna beginnen werken..
we wouden graag jonge ouders worden.
nu schijnt dat als je geen 120 dagen gewerkt hebt
voordat je bevalt dat je dan geen recht hebt op zwangerschapsverlof en dus geen uitkering krijgt..
aangezien het nu nog steeds niet gelukt is en ik dus waarschijnlijk al aan het werk zal zijn voor de geboorte..
heb ik wel zwangerschapsverlof nodig
dat betekent dus dat we niet meer verder kunnen..
moeten we er dan echt mee stoppen? ik wil helemaal niet meer terug beginnen met mijn pil en ik wil helemaal niet meer wachten tot ik een half jaar gewerkt heb..
is alles dan voor niets geweest? :(:(

xxxxxxxx

[Fieke]

Ik ben niet zo goed op de hoogte hoe de wetgeving hier juist over gaat!
Maar ga eens inlichtingen nemen bij een vakbond!
Nu ist natuurlijk wel zo dat je er rekening mee moet houden, dat je tijdens je proefperiode op je werk ontslaan kan worden, ook al ben je zwanger!

Kzou mijn hart volgen! En eventueel als je geen zwangerschapsuitkering krijgt, zouden jullie het dan redden?
Want een baby'tje kost veel geld eh!

[boeleke2704]

Hoi Glinstertje,

dat is geen makkelijke situatie waar jullie mee zitten... keuzes maken...
Ik weet nog van toen ik afgestudeerd was dat er idd een wachtperiode bestaat alvorens een uitkering te krijgen. Dat is natuurlijk wel een belangrijk detail, zoals Fieke zegt hè. Moest je geen werk hebben en een kindje in aantocht, redden jullie het dan? Werkt je vriend? Kunnen jullie daarmee verder?

Ik heb het bij ons gezien de afgelopen maanden. Ik moest meteen in moederschapsbescherming (heb wel werk, al enkele jaren op dezelfde school, maar dit moet owv veiligheid...) en dat betekent dat ik op 60% van de ziekenkas val...
NIET leuk hoor!! Het heeft een hele tijd geduurd eer ik 1 cent gezien heb... en ik zeg het je, van 1 loon leven als een kindje in aantocht is... ZWAAR!! Ondertussen heb ik mijn geld gekregen en volgende maand krijg ik een vast contract en geloof me, het lucht op!

Nog zoiets, heb je een hospitalisatieverzekering? Ook daar zijn wachttijden hè. Je moet 9 maanden aangesloten zijn alvorens zij tussen komen... (dus niet zwanger zijn bij aansluiting) anders valt de hele ziekenhuiskost op jullie!

Zijn enkele stomme praktische details die helemaal niet in lijn zullen staan met je gevoelens hè! Ik begrijp da ma al te goed da je nu je kinderwens niet graag meer opzij zet eens je eraan begonnen bent...
Maar toch belangrijk om over na te denken! Zodat je als je zwanger bent, er met een gerust hart van kan genieten!!

Praat eens goed met je vriend en probeer een beslissing te vinden waar je zowel met je hart als je verstand achter kan staan!

Veel succes
Groetjes

[glinster x.]

Hoi Glinstertje,

dat is geen makkelijke situatie waar jullie mee zitten... keuzes maken...
Ik weet nog van toen ik afgestudeerd was dat er idd een wachtperiode bestaat alvorens een uitkering te krijgen. Dat is natuurlijk wel een belangrijk detail, zoals Fieke zegt hè. Moest je geen werk hebben en een kindje in aantocht, redden jullie het dan? Werkt je vriend? Kunnen jullie daarmee verder?

Ik heb het bij ons gezien de afgelopen maanden. Ik moest meteen in moederschapsbescherming (heb wel werk, al enkele jaren op dezelfde school, maar dit moet owv veiligheid...) en dat betekent dat ik op 60% van de ziekenkas val...
NIET leuk hoor!! Het heeft een hele tijd geduurd eer ik 1 cent gezien heb... en ik zeg het je, van 1 loon leven als een kindje in aantocht is... ZWAAR!! Ondertussen heb ik mijn geld gekregen en volgende maand krijg ik een vast contract en geloof me, het lucht op!

Nog zoiets, heb je een hospitalisatieverzekering? Ook daar zijn wachttijden hè. Je moet 9 maanden aangesloten zijn alvorens zij tussen komen... (dus niet zwanger zijn bij aansluiting) anders valt de hele ziekenhuiskost op jullie!

Zijn enkele stomme praktische details die helemaal niet in lijn zullen staan met je gevoelens hè! Ik begrijp da ma al te goed da je nu je kinderwens niet graag meer opzij zet eens je eraan begonnen bent...
Maar toch belangrijk om over na te denken! Zodat je als je zwanger bent, er met een gerust hart van kan genieten!!

Praat eens goed met je vriend en probeer een beslissing te vinden waar je zowel met je hart als je verstand achter kan staan!

Veel succes
Groetjes





hey x,

mijn vriend heeft werk en ik heb een hospitalisatieverzekering.
het zit zo.. ik en mijn vriend wonen bij mijn ouders
en blijven hier ook wonen tot als mijn ouders op pensioen zijn dat is binnen 10 jaar. dan gaan zij aan de zee wonen en
blijven wij in dit huis wonen voor niets. de eerste tien jaar moeten we dus nog geen huur of rekeningen betalen..
mijn vriend betaalt enkel een bijdrage aan mijn vader van 300 euro per maand voor kost en inwonen..derest hebben we voor ons, dus ik denk dat we het wel halen, maar ik weet het niet :(

xxxxxxxxxxxx

[Fieke]

Ik zou er nog eens over nadenken, ik heb echt het gevoel dat jij zelf nog niet 100% zeker bent, en das toch zeker heel belangrijk!

[M'tje]

Hey

Aangezien ik ook nog niet zo lang werk (net iets meer dan 6 maanden), kan ik je mss wel beetje helpen.

Eerst en vooral is het zo, dat als je in je proefperiode zwanger bent, ze je in principe niet kunnen ontslaan als je hen via een papiertje van de gyn hebt laten weten dat je zwanger bent. Ze kunnen natuurlijk wel nog altijd iets uitvinden hè, zo erg zijn sommigen wel denk ik..

Ten tweede is het zo dat je op het moment dat je ouderschapsverlof wil opnemen, je 12 maanden moet gewerkt hebben. Je hebt recht op 15 weken bevallingsverlof (kleine 4 maand dus). M.a.w. als je begint met werken en je bent snel zwanger, dan heb je 9 maanden zwanger + kleine vier maanden bevallingsverlof (= moederschapsrust) = +- 13 maanden. Het is natuurlijk wel zo dat ik me kan voorstellen dat je baas er mss niet zo happy mee zal zijn als je na een maand zwanger bent, maar dan ligt de keuze aan jou he.

Wij zijn vorig jaar in december gestopt met de pil, ging toen nog naar school, laatste jaar hogeschool. ebben de hele tijd "doorgedaan". In juni beginnen werken en dan was het net na mijn vast contract (eerst 6 maanden proef) dat ik zwanger was, kwam dus wel goed uit!

Zoals alle anderen hier zeggen, zou ik er ook goed over nadenken, want het kan zijn dat het heel snel lukt he, maar kan ook zijn dat jullie er enkele maanden zullen over doen.

Héél veel succes!

x

[boeleke2704]

Het voornaamste bij zwangerschap in proefperiode is dat ze je zonder extra reden kunnen 'ontslaan' na die proefperiode.

Heel eerlijk, als je zelf twijfelt... dan zou ik eerst voor wat werkzekerheid zorgen en dan je kinderwens in vervulling brengen! Dan lukt het nog om 'jonge ouders' te zijn hè.
Maar alleen jullie kunnen daarover beslissen natuurlijk.

Zolang jullie beiden achter jullie keuze staan, weten waar jullie aan beginnen, ... dan is het OK denk ik. Een beetje afwegen tegenover elkaar en zien wat doorweegt hè...

[Maya]

goh meid, ik weet helemaal wat je bedoelt...

ik zit hier met ongeveer hetzelfde... zit al een tijdje thuis nu en heb een mooie job aangeboden gekregen, maar allesbehalve 9 to 5 en het eerste jaar zal het heeeeeeel zwaar worden, maar ik wil ook heel graag terug aan het werk en de job lijkt me echt volledig iets voor mij...

maar onze kinderwens is er al even en nu we er echt voor gingen, vrees ik dat we ze toch een jaartje moeten uitstellen, maar dat wil ik niet!

gevoel zegt, ga voor beebje, maar gezond verstand zegt dat ik eerst moet zorgen dat ik een goeie job heb zodat we zeker financieel in orde zitten...

dus meid, ik snap je gevoel, maar ik denk dat wij voor het verstand zullen moeten gaan, hoe pijnlijk het ook is...

[kingka]

Beste glinster,Ik denk dat dit één van die momenten is in je leven wanneer je moet uitmaken waar je voor wil gaan. Dit hebben Snoezel en ik gedaan:
- Ik ben een jaar voor haar afgestudeerd, zelf heb ik die tijd thuis gewoond waar ik weinig moest afgeven. Dus... een jaartje goed gespaard.
- In juni van het jaar dat Snoezel afstudeerde zijn we in een huurhuisje ingetrokken en daar hebben we bijna 2 jaar gewoond.
- Hebben dan zelf een huisje gekocht, waar we nu nog steeds wonen. Een jaar en half nadat we dit gekocht hebben is onze Kobe geboren. Snoezel was toen 24, ik was 26.

't is niet de bedoeling om mijn memoires te gaan schrijven, maar dit heeft voor ons goed gewerkt... we hebben onszelf of ons kindje nooit iets moeten ontzeggen, en hebben nooit op onze ouders moeten terugvallen.
Eens er een kindje is wordt sparen erg moeilijk en je hebt toch een spaarpotje nodig om een huis van jezelf te kopen. Wanneer ik rond mij kijk denk ik dat we jonge ouders zijn.
Je kan afstuderen en onmiddelijk aan kinderen beginnen, maar overweeg dan goed de gevolgen op financieel vlak en de gevolgen voor je werkzekerheid.

Veel succes met je beslissing, wat die ook is.
kingka

[glinster x.]

hey iedereen x,

alvast bedankt voor de reacties, het helpt echt om er met iemand over te praten..
we hebben gisteren eens alles op een rijtje gezet en
we denken er toch voor te gaan..
we hebben ons er allebij zo op verheugd dat we het nu egt niet meer uit ons hoofd krijgen..
over het algemaan zullen we dan na de geboorte
een maandje een maandje of 3 met 1 inkomen verder moeten,
maar aangezien w geen huur of rekeningen moeten betalen en ook niet zelf voor eten moeten zorgen hebben we een goeie 1000 € per maand over voor het kindje.. dat moet lukken denk ik..
en als het kindje 3 maanden is dan kan ik gaan werken en hebben we er nog eens 1000 per maand bij en moeten we nog steeds niets anders betalen dus denk ik dat een 500 per maand sparen toch zeker nog moet lukken..
wat denken jullie?

xxxxxxx

[Maya]

ik snap wat je wilt zeggen meid...
maar wij gaan het niet redden vrees ik en zullen onze droom voor een beebje minimum 6 maanden à een jaar moeten uitstellen...

voor onze en ons beebje's bestwil... pijnlijk, maar het is nu zo!

ik wens jou en je vriend heeeeel veeeeeel succes!!!!!

[glinster x.]

hey maya x,

ik vind ht echt heel erg voor jullie!
ik snap nu wat je bedoelt.. en ik weet helemaal hoe je je voelt
ik heb echt 2 dagen en nachten liggen huilen, omdat ik het niet wou!
ik wens jullie heel veel moed en sterkte..
ik hoop dat je plezier vind in die leuke job
zo zullen die 6 maanden wel voorbij vliegen
en dan kan je zo weer snel opnieuw beginnen..
het komt er wel.. voor ons allemaal!!
veel succes en goeie moed

xxxxx

[Maya]

heb ondertussen bevestiging gehad van werk en morgen ga ik tekenen!
ik heb t nu wat makkelijker want ik ga er volledig voor gaan!!!

we gaan ni terug aan de pil, maar toch wat oppassen... en daarna gaan we voor beebje gaan he!

nu wat goed doorwerken en doorsparen zodat ons beebje zeker niets tekort komt!

meid jij ook veel succes met het zwanger worden he!!!!

knuffie

[charythepooh]

hoi hier ook zo'n ambetante situatie...

ik heb na 5 jaar werken mijn ontslag gegeven in de winkel waar ik werkte,
ik had wel ander werk, maar ik heb nog steeds geen vast contract!!!
ik zit nu in mijn opzeg, en ik ga de eerste 3 maanden op interimcontracten werken, en daarna hoop ik een contract te krijgen bij hen.

ik ben 16 maanden aan het proberen, en heb al die tijd nooit willen veranderen omdat we op den duur enkel nog leefden in functie van zwanger worden...

want wat als ik zwanger werd en ik zou net veranderen van werk???
maar nu ben ik op een punt gekomen, dat ik zeg je m'en fous!!!

raak ik nu zwanger, (wat ik erg betwijfel daar de gyne spreekt van inseminatie)
tja, dan zeg ik het op het nieuw werk, willen ze me niet meer, tant-pis e

we wachten nu al lang genoeg om nu weer op de pil te gaan, of zelfs met condoom te gaan vrijen, en als mijn vruchtbaarste dagen daar zijn, ik ken mezelf, ik ga er toch niet kunnen aan weerstaan om er voor te gaan!

ik heb een risico genomen, maar heb er ook lang om getwijfeld, lees maar mijn post hier op het forum "life from here"

ik zat verscheurd tussen een keuze tussen verstand en hart, en mijn hart heeft gewonnen!

ergens hoop ik stiekem wel dat ik zwanger ga zijn, deze maand, of volgende maand (wat niet kan, want we hebben maar 1x geklust deze cyclus) terwijl mijn verstand wel zegt, dat het echt nie goed zou uitkomen!!!

maar, das elk voor zich!!

ik hoop dat je rap eruit raakt!!!

dikke knuffel!!!

[glinster x.]

maya ik ben echt heel blij voor je dat je je een beetje kan focussen op iets anders..
vind het ook een goede keuze om niet trug aan de pil te gaan..
anders moet je weer helemaal overnieuw beginnen met ontpillen enz..

charty je hebt een goede keuze gemaakt.. nu dat je je er niet meer zo op focust
of net nu het niet meer zo goed uitkomt lukt het misschien net wel..
ik wens iedereen hier zoveel succes!! we verdienen het allemaal!!

xxxxxxxxx

[cocelinetje]

Hey, ik zat 1 jaar geleden ongeveer in dezelfde situatie. Wij wouden ook graag beginnen aan een kindje, maar zoals je zei moet je 120 dagen gewerkt hebben vooraleer je een uitkering krijgt. Wij hebben beslist om dan toch nog maar 1 jaartje te wachten. En nu zijn we al 1 jaar verder en is onze zoon al geboren.

[Indy]

Hey dames,

ik zit momenteel in de fase dat ik in verwachting ben en in mijn proefperiode zit. Heb daarvoor naar de vakbond gebeld en die hebben mij heel even met beide voeten op de grond gezet: je kan perfect ontslagen worden tijden je proefperiode of gewoon on het werk als je zwanger bent. Enkel niet om de reden dat je zwanger bent, maar dan zullen ze waarschijnlijk wel iets anders verzinnen. Enkel tijdens je zwangerschapsverlof ben je beschermd.

Eigenlijk wist ik dat wel een beetje toen we begonnen. Maar ik ben al 28, ben het afgelopen jaar 3 keer van job (moeten) veranderen, en ik had hetzelfde gevoel als Chary. Je m'en fous! Een baby komt nooit uit en er zal altijd wel iets zijn waarom je het misschien rationeel gezien beter niet doet. Dus zijn we er gewoon aan begonnen :)
Moet er wel eerlijk bijzeggen dat ik onzettend zenuwachtig ben om het in januari na de nekplooimeting op het werk te vertellen. Maar ik heb al wel meer dan een jaar gewerkt na het afstuderen van mijn tweede diploma, dus ik heb recht op een uitkering en heel de boel.

dus mijn conclusie is: denk goed na, en neem berekende risico's :)

veel succes allemaal!

[Kimmy]

ik denk dat als je 1000 EUR per maand kan sparen en geen enkele kost hebt, je toch ruim moet toekomen, hoor!!

eventjes toch een opmerking ivm het ontslaan worden (beroepsmisvorming, ik ben advocaat met als specialisatie arbeidsrecht ;)): je kan op elk moment ontslaan worden (behalve als je een arbeidsovereenkomst voor bepaalde duur of een bepaald werk hebt), zelfs als je zwanger bent... Alleen als je kan aantonen dat de zwangerschap de enige reden van je ontslag was, moet een beschermingsvergoeding loon worden betaald (je blijft dus wel ontslagen)!! En uit ervaring weet ik hoe makkelijk het is om - vooral in de huidige crisistijd - een andere reden op te geven als werkgever...

Ik hoop dat jullie eruit geraken want ik zou het vreselijk hebben gevonden om wegens financiële redenen mijn kinderwens uit te stellen :(

[ka80]

Ik zat in dezelfde situatie als jou Indy, ik was ook van werk veranderd, zat in de proefperiode en ik was zwanger. Ik werk daar nu nog altijd en ze zijn tevreden van mijn werk. Het is inderdaad niet gemakkelijk maar je kan tijdens je gesprek zeggen dat het niet is omdat je zwanger bent en bijna moeder gaat worden dat je daarom minder gemotiveerd bent. Zeg hen dat je je werk graag doet en om die reden naar een goed evenwicht gaat zoeken na je zwangerschapsverlof. Dat heeft precies wel gepakt en hij was precies wel tevreden dat ik dat zo zei. Valt te proberen en misschien valt het allemaal wel heel goed mee. Bij mij was dat natuurlijk wel voor de crisis, nu is de situatie een beetje anders. x