Zeer slecht nieuws

[Laurence]

Hallo iedereen,

Wij hebben dinsdag vernomen dat de hartjes van onze 2 meisjes niet meer kloppen.
De dokters weten niet hoe het is kunnen gebeuren.
Ze hebben dinsdag nog een vruchtwaterpunctie gedaan en het water wat nog donkerder dan rode wijn. Helemaal niet goed dus.
Gisteren ben ik terug naar het ziekenhuis moeten gaan om de abortuspil (niet echt een leuke naam) in te nemen om alles in gang te zetten zodat ik weeën zou krijgen en kan bevallen.
Vandaag hebben we afspraak bij de psychologe om ons voor te bereiden op alles wat er nog moet komen.
De bevalling is gepland voor vrijdag.
Momenteel is het afwachten en dat valt mij en mijn man heel zwaar.
We krijgen de kans om onze engeltjes te zien, maar ik weet nog niet of dat zo een goed idee is.

Wat zouden jullie doen?

[katrientje]

Laurence.... ik weet niet goed wat zeggen.... eerst en vooral een dikke knuffel!
Het spijt me heel erg!
Als ik in jou plaats was, dan zou ik ze toch willen zien! Anders ga je je later toch afvragen hoe ze eruit zagen...

Veel sterkte aan jou en je man

katrien

[lady bug]

ik kan haast niet geloven wat ik hier lees, en eerlijk gezegd ben ik er hier nu helemaal niet meer gerust in. er is niets wat de pijn op dit moment kan wegnemen, maar ik denk wel als je ze hebt gezien dat je echt afscheid van hen kan nemen. en moet je je achteraf niet afvragen hoe ze zouden geweest zijn. geef ze beide en naam en hou ze voor altijd in julle hart.
in ieder geval heel veel sterkte toegewenst aan jou en je man

Lady bug

[snoezel]

laurence,
k word hier echt niet goed van!
zo vreselijk...

ik denk dat het om het allemaal te verwerken toch wel belangrijk is dat je ze gezien hebt.
gewoon om het allemaal een plaats te geven...

laurence, weet dat ik altijd wil luisteren naar je en er voor je wil zijn!
heel veel sterkte, ook voor je mannetje

lore

[Laurence]

Bedankt allemaal voor jullie steun.
Ik denk ook dat het belangrijk is dat ik ze zie, maar toch weet ik het nog niet helemaal zeker.
Misschien krijg ik morgen het antwoord op mijn vraag. We zullen eerst vanavond zien met de psycholoog wat zij zegt.

@ snoezel: bedankt Lore

[snoezel]

k loop hier nu al een hele tijd rond met koude rillingen en tranen in mijn ogen :(
vind het echt zo erg voor je!
maar daar ben je niet veel mee geholpen hé :(

hele dikke knuffel
lore

[lady bug]

@ snoezel: je bent zeker niet de enige die hier met rillingen ed zit. het is niet te geloven dat zulke dingen nog steeds kunnen gebeuren. maar het is idd goed dat je er met iemand kan over praten.

[Nes]

Ai, Laurence toch, wat een nieuws, ik krijg er kou van als ik dat lees!!!! Hoe kan dat nu alé, na toch al enkele maanden zwanger te zijn! Ik leef echt met je mee!!! En zoals ze zeggen raad ik je toch aan om ze eens te zien hoor en geef ze een naam. Het zijn toch al kleine wezentjes he!

Veel sterke aan jou en je ventje toegewenst!!!!!
Zal aan jou denken morgen!

Knuffel x

[Kimmy]

Och, nee, Laurence!!

zo erg voor jou en je man...

ook van mij een hartje onder de riem

veel moed gewenst

liefs
kimmy

[Fieke]

Hier zijn gewoon geen woorden voor!
Ik vind het echt super erg dat zoiets jullie moet overkomen.

Praat maar eens goed met de psychologe!
Of je jouw engeltjes nog wil zien, ik zou afwachten op de moment zelf,
doe dan wat je hart je ingeeft dat juist is!

Veel sterkte voor jou en je man!

[L@yla]

hoi laurence!

wat verschrikkelijk voor julie! ik wens je heel veel sterkte toe en probeer om er zoveel mogelijk over de praten,en zoals fieke zegt ik zou ook op het moment beslissen maar denk idd als je ze gezien hebt je het mss beter kan plaatsen!

dit is echt erg! nog eens veel sterkte!

layla

[katrientje]

Dag Laurence,

Hoe gaat het met jou? Heb je je kindje gezien?
Veel sterkte nog in ieder geval!


dikke knuffel

[xena50]

de traantjes kwamen opborrelen bij je berichtje ik vind het zo erg voor je maar ik denk dat als ik in jouw plaats zou zijn ik ze toch zou willen zien kwestie van weten hoe dat ze eruit zagen en er naderhand geen spijt van zou krijgen of vragen zou beginnen te stellen dikke knuffel meid

[Laurence]

Hier ben ik weer. Ben pas van maandagavond terug thuis.

Vrijdagochten om 4 uur is mijn water gebroken (niets anders dan bloed) dat was wel even schrikken.
15 minuten later stonden we in het ziekenhuis. Daar heb ik na 30 minuten mijn epidurale gekregen om niet af te moeten zien.
Alles verliep vlot tot 8 uur.
Ik verloor veel bloed, teveel eigenlijk. Ik ben toen de helft van mijn bloed verloren dus het was volle paniek in de bavallingskamer.
Mijn man en mij wisten niet wat er ons overkwam. Ik had ineens 7 baksters aan mijn armen hangen die ze onmiddelijk veranderden toen ze leeg waren.
Ik kreeg allerlei producten om het bloeden te doen stoppen en om mijn hemoglobine naar boven te doen gaan.
Ik was in shock, had nog maar 5/1 van bloeddruk, ik was aan het trillen op mijn bed, de dokter is niet meer van mijn zijde geweken.

Na een tijdje met mijn voeten in de lucht en mijn hoofd naar beneden ging het beter met het bloeden. De dokter was blij en wij ook.
Rond 12 uur 30 voel ik terug dat er bloed aan het lopen is.

Ik vraag aan mijn man om eens te kijken, maar het was niet alleen bloed, er kwam ook een handje uit.
Dat moet echt een verschrikkelijk beeld geweest zijn voor mijn man.

Om 12.38 is het eerste kindje (Lina) geboren. Om 12.41 is Luna geboren. Ze wogen 325 en 435 gram en meten alletwee 28 cm.
Ik had nog maar 4 cm opening dus heeft de dokter een beetje moeten wringen. Mijn man heeft moeten helpen om Luna op de wereld te zetten want de vroedvrouw was even weg om Lina naar een andere kamer te brengen. Tegen de tijd dat zij terug was, wan Luna daar.
En dan nog weten dat mijn epi niet goed werkte. Ze werkte 30 minuten en dan terug 30 minuten niet.

Mijn placenta kwam er niet helemaal uit dus hebben ze mij nog naar de keizersnedezaal gebracht om een curretage uit te voeren.
Daar daalde mijn bloeddruk terug en was het terug even spannend. Mijn man heeft toen 3 uur alleen gezeten omdat ik naar de ontwaakzaal moest (ook al was ik niet helemaal verdoofd). Mijn arme schat heeft daar 3 uur alleen gezeten met de vraag of alles goed ging met mij en dan nog verwerken wat hij gezien heeft. akelige gedachte gewoon.

Toen ik terug in de bevallingskamer was en mijn man terug zag, heb ik besloten om ze te zien. We hadden ook hun eerste knuffel en eerste tutje meegenomen zodat ze niet alleen waren.
Ze waren zo volmaakt, maar zo klein. Het enige wat ze nog moesten doen was groeien en verdikken. Ik heb ze toen niet willen aanraken of op mij nemen, maar eens ze weg waren had ik er onmiddelijk spijt van.

Heb die nacht geen oog toegedaan in het ziekenhuis. Zaterdag was ik dus doodmoe en na al het bezoek heb ik 's avonds besloten om ze nog eens te zien. Ik wou ze voelen. We zijn dan terug naar de bevallingskamer gegaan om ze te zien. Toen heb ik ze op mijn schoot genomen en hun handje vastgehouden. Dat was zo'n mooi moment dat ik nu terug aan het huilen ben enkel door eraan te denken.

Ik heb die dag ook nog bloed toegedien gekregen omdat mijn bloeddruk en bloedgehalte helemaal niet goed waren.

Ik heb nog tot maandagavond in het ziekenhuis gelegen. Ik was blij dat ik thuis was, maar alles thuis doet met aan hen denken. Morgen heeft mijn man verlof en dan gaan we alles wat we al hadden inpakken en op zolden leggen. Dat gaat morgen nog eens een pijnlijk moment worden.

Ik wou hier ook iedereen bedanken voor jullie steun. Ik ben blij dat ik mijn verhaal hier kwijt kan zonder dat iemand me ziet huilen.

[Avellana]

hier zijn geen woorden voor..
heel veel sterkte voor jou en je man.

Avellana

[lady bug]

ik kan alleen maar zeggen dat het me enorm spijt dat jullie je 2 mooie schatten hebben moeten afgeven. hou de mooie momenten voor altijd in jullie gedachten.

sterkte

Lady bug

[Kimmy]

het moet zo afgrijselijk geweest zijn voor je man en jou
er zijn inderdaad geen woorden voor
laat ze schitteren aan de hemel
mijn oprechte medeleven,
Kimmy

[katrientje]

Veel sterkte aan jou en je man in deze moeilijke tijden.
Mogen ze voor eeuwig schitteren aan de hemel...

Katrien

[snoezel]

k ben blij dat je je schatjes hebt kunnen zien...
je zal ze nu zeker voor altijd een gezicht kunnen geven!

wat naar voor je ventje zeg. precies of het voor hem al niet moeilijk genoeg was hebben ze hem daar dan nog eens alleen laten zitten ook...

veel sterkte
lore

[Mrs O.]

veel sterkte xxxxxxxx

[Nes]

Laurence,

daar zijn geen worden voor!!! En stort je gevoelens hier maar uit meid, als je daar zin in hebt!!! Ik ben wel blij dat je ze nu een gezichtje kunt geven!! En het zijn twee prachtige namen die je gegeven hebt.

Veel sterkte toegewenst voor jullie bijden.
En hou je gevoelens niet tegen, krop ze niet op!!! Ween en praat erover wanneer jij dat wil en nodig hebt!

Knuffel

[Laurence]

Hallo iedereen,

ik heb hier nog een vraagje.
Sinds deze morgen verlies ik melk. Ik heb in het ziekenhuis nochtans dat pilletje gekregen om geen melk te verliezen.
Heeft iemand hier meer ervaring mee?

Het is wel heel vervelend, compressen gaan kopen en niet meer zwanger zijn. De mensen bekijken je raar als dat in je karretje ligt.

[snoezel]

k dacht dat dat niet kon...
als je zo een pilletje krijgt moet dat toch stoppen?

mss even naar de materniteit bellen hoor!

grt snoezel

[Els]

Laurence,

heb niet echt woorden om juist uit te drukken wat ik wil zeggen... ik kan alleen maar hopen dat jullie samen dit verlies kunnen verwerken en een plaatsje kunnen geven.

En zoals hierboven al gezegd werd: praat erover als je er behoefte aan hebt...

Ik wens jullie heel veel sterkte...

Dikke knuffel, Els

(wat dat verlies van melk betreft, heb ik eigenlijk geen idee of dit al dan niet nog kan of normaal is...)

[Laurence]

Ik heb vandaag naar de dokter gebeld, en deze heeft mij gezegd dat het niet echt normaal is.
Ik moet eerst proberen van niet te veel te drinken gedurende 3 dagen. Ik moet dinsdag op controle bij de dokter en dan zien we verder.
Ik hoop dat dit niet te lang meer gaat duren.

[Els]

Ik duim mee dat het vlug stopt, kwa verwerking kun je zulke dingen natuurlijk wel missen...

[Laurence]

inderdaad.
Dat we maar vlug dinsdag zijn dat ik bij de dokter kan gaan. Want goed ruiken doet dit ding ook niet.
Ik zou wel 5 keer per dag willen douchen.

[L@yla]

hoi laurence
ik wens jou en je man heel veel sterkte toe en dat je schatjes voor altijd in julie hart mogen blijven!
layla

[snoezel]

zeg laurence,

ik vroeg me nu af hoe lang jij nu nog mag thuis blijven?
hopelijk moet je niet te snel terug aan het werk en krijg je wat tijd om alles op een rijtje te zetten.
wist niet hoe dit wettelijk in elkaar zit...
ben dus weer eens nieuwsgierig hé :)

groetjes
snoezel en kobe

[Laurence]

Hey snoezel,

ik ben gisteren naar de gyne geweest om te zien of alles in orde was. Alles sluit zich goed, en we mogen er terug aan beginnen wanneer we wensen. Met sport moet ik nog even wachten want mijn bloed en bloeddruk is nog geen 100% in orde.
Hij heeft mij nu nog 3 weken voorgeschreven zodat ik nog goed kan uitrusten en dat mijn bloedgehalte in orde komt. Naar het schijnt was ik heel ver. Ik had nog maar 1/5 van het normale bloedgehalte in mijn lijf, da is ni slecht hé.

Emotioneel gaat het al wat beter met mij. Elke dag kom ik een stukje verder. In het begin durfde ik niet naar buiten gaan, schrik voor de vragen van de mensen.
Mijn man heeft mij daar dan kunnen overzetten en heeft met mij mijn eerste stapjes buiten de deur gezet en dat was niet makkelijk.
Maar nu bijna iedereen het weet gaat dat al wat beter.

Nu is het nog wachten op mijn nieuw werk om te zien wanneer ik daar aan de slag mag. Moet nog 1 gesprek hebben en dan is het normaalgezien in orde. Duimen maar.

[snoezel]

je komt dus niet meer terug naar ons?
had zoal iets opgevangen...
k ga je wel missen hoor!

goed dat je toch drie weekjes de tijd krijgt om even alles op een rijtje te zetten hé!
ik hoop echt dat als je er terug voor gaat het snel mag gaan en alles in orde is!

dikke knuffel
snoezel

[Laurence]

Dat hopen wij ook.

Ik heb van de scholen mijn opzegbrief gekregen ergens in de loop van de maand juni. En doordat mijn contract is afgelopen sinds zondag kom ik niet meer terug.
Ik heb zogezegd veel fouten gemaakt en niet alles goed opgevolgd (dat zetten ze op papier, maar op vergaderingen keuren ze wel mijn boekhouding goed. Niet echt logisch, maar ja). Via de telefoon hebben ze mij gezegd dat ik te lang afwezig zal zijn door mijn zwangerschap. Maar daar ben ik natuurlijk niks mee.

[snoezel]

oh laurence,
sorry dat wist ik niet!
vind ik echt niet mooi hoor!

kan mij al helemaal voorstellen wie daar voor iets tussen zit maar ja!
hopelijk vind je een betere werkplek dan hoor.
niet te geloven hé!

dikke knuffel
ik duim voor je dat je snel iets anders hebt hoor!

[ka80]

WAAAT? Hebben ze dat geschreven? Je zwangerschap mag toch in elk geval niets met een ontslag te maken hebben? Je was toch beschermd!!! Dat schrijven ze natuurlijk niet he, dat zeggen ze dan over de telefoon! Die reden van de fouten maken zal wel gewoon iets geweest zijn om een reden te vinden!! Hadden ze concrete voorbeelden? Ik hoop dat je snel iets anders vindt! Ik zit zelf nog een maand in mijn proefperiode, had nooit gedacht dat ik zo snel zwanger ging worden (eerste ronde) en hoop echt niet hetzelfde mee te maken maar als ze bewijzen van fouten willen vinden gaan ze toch ver moeten zoeken want heb extra mijn best gedaan de laatste maanden (ook een beetje om me te beschermen moest ik zwanger zijn).... Ik heb echt schrik om het aan mijn werkgever te melden maar kom, dat hoort er allemaal bij.

Heel veel geluk en veel frisse moed Laurence!
groetjes
ka

[Nes]

Zeg Laurence, ben jij gesyndiceerd? Want ik zou daar toch mee naar het syndicaat gaan hoor!!!! Zoals ka zegt moet jij beschermd zijn en kunnen ze je niet ontslagen. Informeer je maar. Als ze zoiets doen met jou, zou ik hen zo terugpakken, je niet laten doen.

[Kimmy]

Laurence, ik ben advocaat sociaal recht en dit kan inderdaad niet zomaar!! Het is natuurlijk wel maar de vraag of je sterk genoeg bent om er tegenop te komen op dit moment...

Sterkte!
Kimmy

[Laurence]

Ik ben gesyndiceerd en ben er ook langs geweest met al mijn papieren. Zij zeggen dat ik er iets aan kan doen, maar dat ik evenveel zal moeten betalen als ik zal krijgen van de werkgever, als het al ni meer is dat ik zal moeten betalen. Dus hebben mijn man en ik besloten om het maar zo te laten. Als je op de mutualiteit staat heb je qua financiën niet echt veel reserve.

@ snoezel: jep dat denk ik ook, maar er zijn er nog hoor van andere scholen.

Maar ik zou toch graag eens horen welke fouten ik gemaakt heb. Dat kan natuurlijk altijd, maar niet echt zware fouten met als reden ontslag. Mijn boekhouding is goedgekeurd geweest in 4 scholen voor ik vertrok, van de andere 2 weet ik het niet, want toen was ik al thuis, maar heb er wel geen klachten over gehad.
In 1 van de 4 scholen heb ik zelfs de verrificateur over de vloer gehad en hij zei: "als iedere school zo een goede boekhouding had, had ik nu geen werk meer". Dat wil al veel zeggen hé. Over de 3 jaren dat hij gecontroleerd heeft, heeft hij geen enkele fout gevonden.

Maar ik heb niet echt zin om dit beginnen aan te vechten en zo. Ik heb al genoeg aan mijn hoofd. En ik mag waarschijnlijk volgende maand beginnen in een bedrijf met een vast contract zonder proefperiode. dus duimen maar.

De scholen zullen wel nog van mijn syndicaat horen, want qua papieren zijn ze niet echt vlug om alles op te sturen. Als ik niet alles heb tegen dat mijn ziekteverlog gedaan is en dat ik moet gaan stempelen zullen ze nog wel iets van mij horen. Op mijn mailtjes antwoorden ze niet, dus laat ik het syndicaat maar doen.

[Laurence]

Hallo iedereen,

kben een beetje depri vandaag. Sinds gisteren eigenlijk al, maar ik dacht dat het voorbij ging gaan.
Gisteren is het twee weken geleden dat ik ben bevallen van onze twee sterretjes. Dus dat ik depri was, was wel normaal dacht ik.
Maar deze morgen ben ik huilend wakker geworden.
Vanavond gaan we bij vrienden iets eten, maar heb eigenlijk geen zin. Daarna willen ze een glas gaan drinken, daar heb ik nog minder zin in.

Ik weet niet meer wat doen, ik sluit mij thuis op, heb zin in niets. Als mijn man eens iets wil doen moet hij mij meesleuren en heel lang zagen. Maar ik kan er niets aan doen. Ik wil niet meer dat de mensen naar mij kijken en zich vragen stellen.
Ik dacht dat het beter ging gaan eens ik in mijn gewone kleren terug inkon, maar dat is het dus niet. Ik geraak er nu stilletjes aan wel terug in, maar toch, bij alles was ik aandoe voel ik mij niet goed.
Ik ben ten einde raad vandaag. Denk dat ik toch maar gewoon ga thuisblijven.

[sunshine]

Je moet jezelf de tijd geven denk ik. Misschien dat het ook wel helpt als je van andere mensen niet teveel aantrekt, het is jouw verwerkingsproces en wat andere mensen denken is niet zo belangrijk denk ik. Maar ik denk wel dat het beter is dat je je niet opsluit, dat vermoeilijkt het loslatingsproces. Dus ik zou zeggen probeer toch te gaan vanavond, en probeer ervan te genieten, ik denk dat het deugd zal doen.

[L@yla]

hoi laurence,
Ik denk dat het normaal is dat je het er moeilijk mee hebt, het is immers iets wat je niet zomaar kan verwerken,maar ik zou zeggen, probeer zoveel mogelijk te doen en onder de mensen te zijn, het is wss wel moeilijk voor je maar ik denk dat het goed is om je niet op te sluiten en ook voor je man wss beter!

ik hoop in ieder geval dat het vlug beter gaat met jou en je kan hier altijd je hart komen luchten,hopelijk helpt dat ook

gr
layla

[snoezel]

hey laurence,

krijg jij extra begeleiding?
probeer er toch met mensen over te praten, je te laten helpen...
het zal zeker zwaar zijn en dat zal het nog dikwijls worden, maar zorg dat je er zelf niet aan ten onder gaat hoor!
kom hier maar zoveel je wil je hartje uitstorten, wij luisteren heel graag!
zorg er wel voor dat je je ventje niet van je wegduwd. t is niet gemakkelijk voor hem ook!

k zou mss wel vanavond iets gaan eten bij die vrienden maar iets gaan drinken zou ik ook niet zien zitten.
dat zullen ze daar toch wel begrijpen zeker?

groetjes
snoezel

[Laurence]

Ik ben dus gisteren bij de vrienden geweest. We zijn uiteindelijk iets buitenhuis gaan eten. Ik voelde mij echt niet op mijn gemak, maar het is mij wel gelukt.
Dat glas hebben we maar gelaten voor wat het was. Dat zal ik echt niet meer zitten.

Begeleiding krijg ik nog niet, maar als ik mij volgende week nog zo slacht voel ga ik wel een afspraak maken, want ik wil hier niet aan onderdoor gaan.
Mijn man zou dan meekomen met mij, want alleen zie ik dat ook niet zitten. En het zal aan hem ook wel goed doen, want hij heeft er nog niet echt over kunnen praten.

We zien wel in de loop van de week hoe het verloopt.

[Els]

Hoi Laurence,

ik ben zelf psychologe, maar kan je eigenlijk niet zo heel veel meer vertellen dan dat de anderen hiervoor al deden...
Geef jezelf de tijd, een rouwproces is niet zomaar op een paar weken tijd afgerond... het bestaat uit verschillende fases, en iedereen maakt die op een andere manier en een ander tempo door. (en rouwproces kun je heel erg breed bekijken hoor: das verdriet om je twee sterretjes, maar evenzeer rouwen om een toekomstbeeld dat je (voorlopig) moet afbreken, om je buik die verdwenen is, enz.) Probeer je verdriet niet weg te stoppen, of jezelf sterker voor te doen dan je bent... hoe vreselijk die pijn ook is, je moet er door... en naderhand zul je merken dat je het wat meer kunt plaatsen, het wat meer van je af kan zetten...
Trek je niets aan van mensen die je het gevoel geven dat 'je er nu toch al wel wat over zou moeten zijn'; of het tegenovergestelde: mensen die ervan uitgaan dat je steeds depri bent, terwijl je mss ook af en toe je goede momenten hebt... Zoals ik al zei, volg je eigen tempo...
Dit houdt echter ook in dat je man ook z'n eigen tempo zal hebben om dit te verwerken (en wsl gaat het bij hem ietsje sneller als bij jou), probeer hiermee rekening te houden en dat verschillend verwerken niet te zien als onbegrip.
En tenslotte, wat hiervoor ook al meermaals gezegd is: probeer om erover te praten... op je eigen manier, je eigen tempo, met de personen waar jij je het beste bij voelt. Voel je echter niet verplicht om er tegen alles en iedereen over te willen beginnen... Mensen zeggen inderdaad gauw 'je moet erover praten', maar je moet vooral doen waar jij je het beste bij voelt. Professioneel hulp zoeken kan inderdaad een oplossing zijn, omdat die persoon er volledig voor jullie/jou kan zijn, zonder dat die zijn eigen gevoelens heeft ten opzichte van jullie situatie. Zo iemand kan luisteren en nog eens luisteren, elke keer opnieuw, zolang jij er behoefte aan hebt. Hij of zij kan jullie pijn niet wegnemen, maar wel samen met jullie zoeken naar een manier om ermee om te gaan...

Ik wens je in elk geval heel veel sterkte toe!

[Laurence]

Bedankt Els,
Het doet goed om dit hier allemaal te lezen.

[Laurence]

Ik heb deze middag telefoon gekregen om te zeggen dat ik morgen al mag gaan soliciteren.
Ik zou dan een proefperiode hebben en daarna onmiddelijk een vast contract met een hoop voordelen.

Weet iemand hoe dat zit met een eventuele zwangerschap en een nieuwe job. Ik wil wel geen jaar meer wachter voor we terug herbeginnen.
Iemand een idee?

[Nes]

Hey Laurence,

Een proefperiode duurt normaal 6 maanden. Moest ik van jou zijn zou ik toch wachten tot de 5de maand om terug te beginnen klussen. Je moet weten dat ze je in de eerste 6 maanden gemakkelijk kunnen ontslagen. Ik zou even wachten. Ik zat in dezelfde situatie en ik heb gewacht. Als je daar nu niet mag beginnen zou ik er niet naar zien en beginnen klussen. Alé das mijn idee.

Ik hoop echt dat je die job hebt en dat je vlug kunt beginnen met klussen!!! Succes en laat iets weten.

Grts Nes

[mini]

Is eerst en vooral te zien of je een bediendecontract hebt of niet.
Ik ben een drie tal maanden geleden veranderd van werk. Ik heb een gewoon arbeiderscontract van onbepaalde duur. En daar was de proefperiode maar 14 dagen.
Alhoewel de werkgever me de eerste maand kon ontslaan zonder enige vooropzeg.

Nuja... ik zie er ni naar om, je kan het altijd blijven uitstellen om aan kinderen te beginnen. Der is werk genoeg ;)

[Laurence]

Ik ben dus deze morgen op gesprek geweest, en ik moet morgen al meer weten.
Maar het ziet er goed uit. Ik heb een proefperiode van 1 maand en krijg een vast contract als bediende.
Als het toch niks wordt, dan gaan we zo snel mogelijk terug beginnen klussen. Als het toch iets wordt, dan wacht ik tot ik de proefperiode achter de rug heb en mijn vast contract in mijn handen heb.

Maar we zien morgen wel verder.

[ka80]

Ik heb niet gewacht, ben nu 3 maanden zwanger en heb nog 2 weken te gaan tot het einde van mijn proefperiode, die 6 maanden geduurd heeft. Ik vind het heel erg lastig en weet niet of ik het nu al zou moeten zeggen (aangezien het al 3 maanden is) of ik nog 2 weken zou wachten en zeker te zijn dat ze me niet meer kunnen onstlaan. Ik vind dit zelf vrij smerig maar hier in Bordeaux is heel weinig werk. Ik voel me goed op mijn werk nu, salaris is ok en wil mij en ons kindje beschermen met een goede job. Een goede raad, als je nog eventjes kunt wachten zou ik wachten tot de proefperiode achter de rug is. Ik had dat beter ook gedaan. Succes morgen

groetjes

[ka80]

PS: mijn banner is niet juist, moet hem aanpassen. Ik sta verder dan ik dacht :)

[Nes]

Hey laurence, dat is goed nieuws, ik duim voor je morgen. En tof dat je maar een maand proef hebt! Kan je vlug opnieuw beginnen.
Ka80, ik zou toch nog die twee weken wachten om het te zeggen!!! Twee weken is niet lang meer he en ik weet dat het misschien smerig is maar je kindje en jijzelf gaan voor nu! Het zekere voor het onzeker nemen hoor.

Grts Nes

[snoezel]

ik denk niet dat je verplicht bent om het op twaalf weken te zeggen hoor.
tenzij je een risicoberoep hebt of zo maar anders kan het geen kwaad om nog even te zwijgen


laurence: ik duim hoor!

[Laurence]

Ik heb de JOB.
Ik mag op 1 oktober beginnen.
Op 24 september ga ik mijn contact tekenen en krijg ik 's middags een welkomstdrankje met de ploeg.
Ondertussen staat mijn mailbox vol mailtjes van de nieuwe collega's die mij willen feliciteren. Het ziet er een toffe groep uit.

[rienemieke]

proficiat!
nog 2 weke en je kan terug aan de bak!
veel succes ermee!

[lady bug]

proficiat met je nieuwe job.

[ka80]

PROFICIAT LAURENCE!! dat heb je goed gedaan! het moet niet gemakkelijk zijn om met wat je hebt meegemaakt je positief, enthousiast en gedreven op te stellen tijdens een gesprek. Het is je toch maar mooi gelukt he! Veel succes en ik hoop dat je snel terug zwanger wordt!!

Bedankt Nes en Snoezel, ik ga inderdaad nog twee weken wachten,... smerig of niet, mijn bazen zouden het zelf ook zo doen (commerciële haaien die zichzelf altijd veilig willen stellen en er zelfs ronduit voor liegen, heb zelf al moeten liegen in hun naam, dus waarom zou ik mezelf ook niet beschermen dan he)
Groetjes

[Laurence]

Bedankt iedereen.

@ ka80, ik zou die twee weken toch ook nog mooi wachten hoor. Je moet eerst aan jezelf denken en dan pas aan je bazen. :-)

[Mrs O.]

hey laurence,

Proficiat met je nieuwe job... goed nieuws hé !!

greetz

annelies

[L@yla]

hoi laurence,
een dikke proficiat met je nieuwe job!
gr
layla

[Nes]

Laurence, proficiat met de job!!! Goed nieuws.

en ka80, eigenlijk lieg je niet he!!! Je verzwijgt iets, das niet liegen ;)

Grts Nes

[snoezel]

laurence: proficiat!!!
super zeg, je hebt het echt verdiend!

[mini]

proficiat met je nieuwe job!

[Laurence]

Bedankt allemaal.

[Laurence]

Vandaag moet ik naar de gyné bellen voor de resultaten van de onderzoeken.
Ik vraag mij af wat het gaat geven. Ik ben enorm zenuwachtig. Lang een kant kan ik niet wachten met bellen,
maar lang de andere kant wacht ik liever tot mijn man thuis is. Je weet maar nooit wat we te horen gaan krijgen.

[lady bug]

weet je al iets meer??

[Laurence]

Ik heb de gyné juist aan de lijn gehad. Van de autopsie is er nog geen nieuw.
Van de vruchtwaterpunctie is er wel al nieuws. Alles was daar normaal met de chromosomen enzovoort.

Ik moet volgende week terugbellen voor de resultaten van de autopsie. Ik hoop dat we dan nieuws zullen hebben.

[Nes]

Oei Laurence, ik wist niet dat ze een autopsie uitvoeren dan. Maar zo weet je het tenminste want ik denk toch dat jij met die vraag zit.
Hou ons op de hoogte. btw, je tatoo is supper!!!
Veel sterke nog en veel succes bij de nieuwe pogingen. Duim voor je.

[Laurence]

Voor de autopsie heb je de keuze. Maar wij hebben besloten om ze toch maar te doen. Aangezien het onze eerste kindjes waren en dat het is misgelopen, willen we er zeker van zijn dat het niets genetisch is. Anders moeten we een andere oplossing vinden. Tweelingen zitten namelijk bij ons in de familie, maar geen enkele tweeling heeft het overleeft. Altijd maar 1 of geen. Daarom willen wij zeker zijn. Ik wil dit echt geen tweede keer meemaken, dat ga ik niet aankunnen.

[Laurence]

Het slechte nieuws houd hier bij ons ook nooit op zenne.

Ik heb gisteren de gyné aan de lijn gehad. Hij heeft de resultaten van de autopsie. Met de kindjes op zich was er niets mis. De kans dat het opnieuw gebeurt is klein. Maar hij had nog enkele vragen over wat het labo in het rapport had geschreven over de doodsoorzaak. Ik weet dus nog altijd niks meer over de doodsoorzaak.
Ik moet maandag terugbellen.

En dan krijgen we gisteren nog te horen dat de peter van een vriendin is gestorven aan kanker.

Gaat het slechte nieuws hier dan ook nooit ophouden. Ik begin het hier stilletjesaan beu te worden. Ik dacht dat gisteren een goeie dag was. Zo was het toch begonnen. Ik ben gisteren mijn contract gaan tekenen, op de terugweg vind ik een gouden hangertje met een hoefijzer (geluk???) en dan in de namiddag stort ik gewoon terug in elkaar. Kheb de hele namiddag en avond zitten huilen. Mijne man wist gene raad ni meer met mij.

[lies]

dag laurence,
wat vreselijk, dat je nu nog altijd in die onzekerheid zit. kan je niet aandringen dat hij vandaag nog belt naar dat labo? nu is het weer een heel weekend dat je op je ongemak loopt...
mijn ervaring is dat je soms een beetje assertief op je strepen moet staan als je informatie wilt binnen een redelijke termijn...en geen schrik hebben dat je opdringerig of onbeleefd zou overkomen.

sterkte

lies

[Laurence]

De persoon van het labo die de autopsie heeft uitgevoerd is er maar pas op vrijdag, en mijn gyné wil hem persoonlijk spreken.
En doordat hij niet weet om welk uur hij die man te pakken gaat krijgen, heeft hij mij voor de zekerheid gezegd om maandag te bellen.

[Kimmy]

Kheb de hele namiddag en avond zitten huilen. Mijne man wist gene raad ni meer met mij.
ik leef met jou mee Laurence... ik volg heel nauwgezet deze post omdat ik het zo erg voor je vind... Ook al ken ik je niet, ik heb toch ht gevoel dat je enorm sterk bent. Maar zelfs als je sterk bent stort je wel nog eens in, hé! Gewoon uithuilen maar nadien het positieve weer de bovenhand laten halen.
Proficiat met de job (fantastisch dat je zo gewoon de koe bij de horens vatte en al iets nieuws hebt!)!
Super tattoo (ongelooflijk mooi gebaar en ook weer getuigend van jouw doorzetting)!
Moed, moed, moed en nog eens moed wens ik jou toe.
x
Kimmy

[Laurence]

Bedankt Kimmy. Het doet mij enorm veel deugd om het hier allemaal van mij af te schrijven. Zo bespaar ik mijn man ook een beetje.
Hij durft met mij niet over zijn gevoelens praten omdat hij bang is dat ik instort. Soms zou ik zo graag willen dat hij er met mij over praat. Het is ook niet goed voor hem dat hij alles opkropt. Maar dat krijg ik niet in zijn kopje.
Ik heb het vandaag effe moeilijk. Ik heb net een geboortekaartje gekregen van een vriendin van mij. Zij verwacht dat ik haar in het ziekenhuis ga bezoeken, maar ik weet niet of ik er de kracht voor ga hebben.
Ik weet hier effe niet meer wat doen. Ik wil wel gaan, het is tenslotte mijn vriendin. Maar ga ik het aankunnen. Ik wil haar niet al huilend gaan bezoeken, dat is geen zicht hé.
Ik zit echt met een dubbel gevoel en weet nog niet wat ik ga doen

[Kimmy]

oei, da's inderdaad pijnlijk :(
eerlijk gezegd vind ik niet dat die vriendin dat nu van jou kan verwachten maar misschien denken andere mensen hier anders over?
kan je niet met hele hoop vriendinnen gaan zodat jullie niet te lang kunnen blijven?
of kan je je man niet meenemen?
of ga vlak voor einde bezoekuur?

je kan het ook anders bekijken: misschien als je het kleine hummeltje ziet, ga je met nog meer moed verder om er zo zelf ook eentje te maken??

sterkte!!!

x
Kimmy

[Laurence]

dat is dus mijn dubbel gevoel hé. Ik zou dat kleine meisje graag eens zien en in mijn armen houden.

Misschien ga ik straks effe met mijn man, dan kunnen we niet te lang blijven.
Maar ik weet het toch nog niet zenne. We zullen wel zien hé.

[Nes]

He, Laurence, dat is echt heel moeilijk.

Als je niet zou gaan zou ik haar eens opbellen en de situatie uitleggen. En zeggen dat je wel zal komen al je er mentaal klaar voor bent. Ze zal dat wel begrijpen. En een kadeautje kan je altijd meegeven met iemand anders.

Sterkte en laat eens weten of je gaat of niet.
x

[Laurence]

Ik ben dus niet gegaan. Ik had het heel moeilijk aan de telefoon toen ik haar belde om te zeggen dat ik er niet klaar voor was om haar te gaan bezoeken.
Zij begreep dat natuurlijk, maar ik had het er toch moeilijk mee.
Ik was al aan het huilen aan de telefoon omdat ik dat babytje hoorde huilen, ik had het echt niet gekund.

[lies]

Laurence, weet je al iets van het labo?

[Laurence]

Ik heb vandaag de gyné aan de lijn gehad. Hij heeft mij een beetje gerust kunnen stellen. Maar de schrik zal er bij de volgende zwangerschappen toch nog inzitten.

Alles was ok met de meisjes. Genetisch gezien is alles in orde en de kans dat het weer gebeurd is klein, maar bestaat wel.
Het syndroom van de gever en nemer is de doodsoorzaak denken ze, maar de autopsie heeft dat niet echt helemaal kunnen bevestigen.
Lina is eerder gestorven dan Luna, maar dat hadden we al gezien bij de geboorte.

Ik heb vandaag een zware dag achter de rug. Vandaag ben ik naar een begrafenis geweest.
Tijdens de misviering ben ik na 15 minuten terug naar buiten moeten gaan. Ik kon niet meer. Een vriend en vriendin hebben een woordje gesproken in de kerk en daarna was er een liedje te horen. Ik ben naar buiten gelopen en daar de rest van de mis gebleven. Gedurende de 45 andere minuten hebben de mensen van het funerarium mij zitten troosten en zijn ze bij mij gebleven. Mijn man kon er niet bij zijn want hij moest werken.

Morgen begin ik op mijn nieuw werk. Ik hoop dat ik morgen niet te veel moet denken aan wat er allemaal is gebeurd, want ik wil dat mijn nieuwe collega's de vrolijke laurence leren kennen en niet de trieste.

[Nes]

Hey Laurence,

Wat erg voor jou! Ik versta je heel goed, maar nu kan je misschien beter aan een nieuwe pagina beginnen. Alvast nog eens mijn innige deelneming. Wel erg dat je ventje er niet bij kon zijn!!! Eigenlijk moesten ze die een dag verlof geven he! Sterkte nog.

Dat van dat nieuwe werk is echt wel goed nieuws he! Verzet je zinnen maar morgen, het zal een spannende dag zijn. Laat iets weten.

En eigenlijk mag je van geluk spreken dat er niets mis is met je twee sterretjes. Dat stelt toch meer gerust voor de volgende keer en het is heel normaal dat je dan bang zal zijn.

Grts Nes.

[L@yla]

hoi laurence,
ook van mij nog eens een hartje onder de riem!
Ik hoop dat je het allemaal een beetje een plaats kan geven en ben ook blij voor je dat genetisch alles in orde was!
Ik wens je veel sterkte toe en veel plezier op je nieuwe werk morgen!
dikke knuffel
layla

[Kimmy]

Hey Laurence,

Vooreerst mijn oprecht deelneming met je verlies... Ik hoop dat de zon snel weer voor je gaat schijnen.

Verder wens ik je ongeloooooflijk veel succes toe morgen op je eerste werkdag. Spannend! Doe dat goed maar vergeet 's avonds niet goed te ontladen als je overdag een beetje een masker hebt opgezet...

Liefs,
Kimmy

[Laurence]

Bedankt allemaal. Het doet inderdaad goed om weten dat genetisch alles in orde is en met mijn meisjes ook.
Mijn dag vandaag is heel goed verlopen. Ik heb wel barstende hoofdpijn van alles te verwerken. Het was een heel drukke dag.

Maar helaas heb ik vandaag nog eens slecht nieuws vernomen. Mijn tante is deze nacht overleden aan een longontsteking. Wanneer gaat het slechte nieuws hier nu eens ophouden. Ik begin het echt beu te worden. Ik heb de tijd nog niet om 1 ding te verwerken, dat het andere er al aankomt.
Ik hoop nu echt dat dit het laatste nieuws is dat ik heb moeten vernemen want nu kan er echt niks meer bij. Ze gaan mij binnenkort mogen opsluiten als het zo verder gaat. Nu kan ik er nog even mee lachen, maar dat gaat niet lang meer duren.

Sorry dames dat ik hier zo alles neerschrijf wat er in mij opkomt, maar het moet er effe uit.

[Mrs O.]

hey laurence

innige deelneming met het overlijden van je tante... ik wens je veel sterkte in deze moeilijke periode... Idd, het houdt precies niet op voor jou hé...

Als het je kan troosten, 2007 was voor mij een soortgelijk rampenjaar met heel veel verdriet en angst (papa op de sukkel, dan zwaar ziek, dan plots overleden, zorg vr de mama, schulden die papa heeft achtergelaten, mijn man die toen nog in kenia was en die net voor hij nr hier ging komen in volle burgeroorlog belande en bijna gelyncht werd,...gewoon te gek voor woorden: mijn pa net overleden en toen moest ik proberen in contact te blijven met mijn man die constant op de vlucht was voor het etnisch geweld...ik heb doodsangsten uitgestaan), en het heeft een tijdje geduurd voor ik er bovenop was, maar begin 2008 is het tij beginnen keren en nu beginnen dingen eindelijk een positief te evolueren (mijn ventje in België, een nieuwe leuke job, kunnen trouwen met mijn ventje, positieve zwangerschapstest,...)

Verdriet blijft altijd diep vanbinnen aanwezig, maar tijd heelt wonden, en het is heel normaal dat je dingen van je af wilt schrijven, dat helpt altijd... En ik ben er zeker van dat iedereen hier mr al te graag de tijd wil nemen om je berichtjes te lezen en je te steunen indien nodig...

Sorry voor al het slechte nieuws dat je overkomt de laatste tijd, ik wens je snel weer al het geluk van de wereld toe

xxx

Anneliesx

[L@yla]

hoi laurence,
ook van mij innige deelneming, ik begrijp dat je het moeilijk hebt wat jij daar allemaal moet verwerken...
maar een ding is zeker je bent een sterke vrouw en alles komt wel goed!
en schrijf maar alles wat je voelt als dit een steun voor je kan zijn zoveel te beter!
we zijn er om naar elkaar te luisteren en elkaar te steunen

gr
layla

[katrientje]

Veel sterkte Laurence.
Een dikke dikke warme knuffel!

Katrien

[lies]

Laurence, veel sterkte gewenst met de verwerking van alweer slecht nieuws. ik hoop echt dat het voor jou binnenkort ophoudt en dat het tij keert. En hou voor ogen: het tij keert altijd, en ooit komt alles weer in orde.

liefs

lies

[taschkevdv]

van mij ook innige deelneming. je moet je zeker niet excuseren dat je dat hier allemaal neerschrijft.als dat deugd doet hebben we niet liever dan dat je je hart lucht.ze zeggen ook dat het soms beter kan doen dat je je hart eens kan luchten bij mensen die je eigenlijk niet kent. wij staan allemaal met plezier open om deze mensen dan met "open armen" op te nemen. als wij het eens moeilijk hebben ben ik er van overtuigd dat jij ook wel voor ons klaar zal staan.

het is nu even een moeilijke periode waar je door moet maar het zal je zeker lukken!!

veel sterkte!

[mini]

véél sterkte Laurence!
Je hebt idd wat te verwerken de laatste tijd! En zolang het oplucht om hier je verhaal te doen, dan moet je dit zeker niet laten. We leven allemaal met je mee!
Hopelijk mag er héél binnenkort een aangenamere en vreugdevolle periode aanbreken.

[Kimmy]

ook mijn innige deelneming en sterkte om uit de put te kruipen!
groetjes,
Kimmy

[Nijntje]

Hey Laurence,

Ook mijn innige deelneming en sterkte in deze moeilijke periode. Probeer jezelf sterk te houden en de moed niet op te geven!
Het helpt inderdaad om alles op te schrijven. Hier op t forum kunnen we een 'luisterend oor' zijn voor al de ellende die iedereen meemaakt. Dus zeker blijven schrijven!

Veel sterkte,

Nijntje

[snoezel]

ai laurence,
t is je niet gegund hé...
hopelijk verdwijnen die donkere wolken snel voor een stralende zon!

veel sterkte
snoezel

[winnie]

Hey Laurence,

Ook mijn oprechte deelneming en veel sterkte toegewenst.

Winnie

[Laurence]

Bedankt iedereen.
De begrafenis gaat doorgaan op woensdag in het crematorium van Ukkel.

Daar waar onze meisjes ook naartoe zijn gegaan. Ik weet het nu al dat ik niet mee naar binnen wil gaan.
Ik ga het niet aankunnen. Ik heb het al moeilijk alleen van er aan te denken.
Ik zal tijdens de ceremonie in de auto blijven zitten. Dat zal voor mij het beste zijn denk ik.

[L@yla]

Hoi laurence,
je hebt gelijk van niet mee binnen te gaan, het is nog heel kort om dat verdriet weer op te zoeken!
veel sterkte in ieder geval

layla

[lies]

Bedankt iedereen.
De begrafenis gaat doorgaan op woensdag in het crematorium van Ukkel.

Daar waar onze meisjes ook naartoe zijn gegaan. Ik weet het nu al dat ik niet mee naar binnen wil gaan.
Ik ga het niet aankunnen. Ik heb het al moeilijk alleen van er aan te denken.
Ik zal tijdens de ceremonie in de auto blijven zitten. Dat zal voor mij het beste zijn denk ik.
ik denk idd dat dat het beste is, laurence. Kan er iemand bij je blijven? Anders gaat het ook heel moeilijk zijn, denk ik: zo alleen in die auto.

[Laurence]

Helaas kan er niemand bij mij blijven, en mijn man kan er terug niet bij zijn. Hij krijgt geen verlof op zijn werk.
Ik zal een boek meenemen om te lezen, dat zal misschien mijn gedachten veranderen, al vrees ik ervoor.

[Fieke]

Ik vind het wel erg dat jouw man geen verlof krijgt hoor!
Je moet doen waar jij je het beste bij voelt, en als jij liever in de wagen blijft zitten,
dan is dat jouw volste recht!
Iedereen doet wat hij zelf wil!

[snoezel]

laurence,
ben je al op je nieuwe werk begonnen?
hoe valt het mee?

groetjes
snoezel

[Laurence]

Ik ben op 1 oktober begonnen. Het valt heel goed mee.
Vanaf maandag krijg ik mijn opleiding gedurende 3 weken, en dan kan het echte werk beginnen.
Momenteel heb ik gewone dingetjes kunnen doen, maar ik ben met alles vlug weg. Op het werk zijn ze blij over wat ik.
Ik moet zelf trager werken, want ze kunnen mij niet bijhouden om mij werk te geven. :)
Hele leuke collega's. Het is wel een totaal andere sfeer dan in de scholen, maar echt leuk.
Moet wel nog eventjes wennen dat ik geen verlof heb tot en met januari 2010. Dat gaat veranderen hé :)

[Nes]

Hey Laurence, misschien wel zwangerschapsverlof he!!! Wie weet, ik hoop het voor jou. ;)
Desnoods kan je eens onbetaald verlof vragen he, normaal doen ze daar niet moeilijk over. Ik heb dat ook gekregen op mijn eerste werk. Want anders zal dat wel zwaar zijn he.
En ik ben blij dat alles ok is op je nieuwe werk.

[Laurence]

Ik heb juist recht op 12 dagen per jaar recup, omdat wij 40 uur per week werken in plaats van 38.

Dan kan ik al eens een weekje weg met mijne man.
En we blijven hopen op zwangerschapsverlog hé

[snoezel]

hoe komt het dat je geen verlof krijgt?
is dat omdat je uit het onderwijs komt of zo???

[Laurence]

Ja, doordat ik uit het onderwijs kom.
Voor je verlof hebt in de prove, moet je eerst in de prive werken.
Maar ja, we slaan er ons wel doorheen.
Zolang het werk leuk blijft en de sfeer, maakt dat al veel goed.

[ka80]

Ik denk dat het illegaal is om als zwangere vrouw geen zwangerschapsverlof te krijgen. Volgens mij, eender wat je beroep is en werkcondities zijn, heb je recht op zwangerschapsverlof MET uitkering (door ziekenkas). Ik weet niet hoe het in België zit maar hier in Frankrijk heb je zowieso recht op zwangerschapsverlof (ikzelf heb nog geen recht op vakantie tem juni 2009 maar het zwangerschapsverlof heb ik wel hoor! en mijn baby wordt begin april geboren) Mijn loon wordt 100% behouden. Informeer je eens bij je ziekenfonds! Die kunnen je wel antwoord geven!

Groetjes

[Laurence]

Op zwangerschapsverlof heb ik recht, maar niet op mijn jaarlijks verlof.

[ka80]

ah ja, dat is inderdaad zo,... ik ook niet, ik dacht dat je je zwangerschapsverlof bedoelde, heb niet goed gelezen waarchijnlijk! Ik heb al sinds april 2007 geen vakantie meer, na een jaar ben ik van job veranderd, heb dus weeral geen recht op vakantie voor een jaar, maw tot juni 2009. Ik ga nu wachten tot de bevalling en tegen dat ik terug moet gaan werken is het al juni,...

Kan je in jouw geval geen onbetaald verlof vragen?

groetjes

[Laurence]

Dat kan ik altijd vragen ja, maar qua financiën hebben we het momenteel niet zo breed. Het zal dus eerst sparen worden en dan misschien eens onbetaald verlof overwegen. Maar ja, ik ben pas begonnen dus.
Het doet wel raar om terug voltijds te werken 40 uur per week.
Vroeger had ik woensdagnamiddag vrij, en nu lijkt die woensdag zo lang te duren. Maar ja, als je veel te doen hebt, gaat dat wel snel voorbij.
Ik ben vorige week begonnen met de opleiding. Amaai, zo zwaar. Heel veel informatie om in 1 week te verwerken, en ik heb er nog 2 te gaan.
Hopelijk gaat mijn hooft er niet van springen :)