pfff, what a life!!!

[charythepooh]

hoi iedereen,

even mijn probleem schetsen,

mijn ouders waren 28 jaar getrouwd, en zijn nu al 6 jaar gescheiden,
mijn moeder heeft een "vriendschapsrelatie" gehad met 2 jongere mannen, en mijn vader, die had een alcolholprobleem,
ze hebben altijd diep in de schulden gezeten, en graafden de ene put om de andere te vullen,
ze hebben 5 kinderen gekregen, die alle 5 moeite hebben gehad om een eigen goed leven op te bouwen, doordat ze nooit een goeie voorbeeld hebben gezien thuis.

mijn 2 oudste zussen zijn weggevlucht naar een "sekte" in zuid-frankrijk.
ik bleef als oudste van de 3 over,

mijn vader heeft geprobeerd, zelfmoord te plegen, in de vaart te rijden,.... noem het maar op
(hij heeft zijn eigen grootvader gevonden toen hij zichzelf had opgehangen op het zolder :rolleyes:)
dat moet vreselijk geweest zijn, tot de dag van vandaag kan hij nog steeds de scheiding niet verwerken, en blijven mijn ouders ruzie maken, en communicatie is 0,zero!!!
alles gaat via mij of mijn broers!

mijn moeder is hertrouwd (-> familie bbq in augustus)
met een man, die niet werkt, zij werkt ook niet, en ze hebben daar nog 3 kinderen die naar school gaan... dus resultaat is dat ze dus geen geld hebben!

na de scheiding heb ik bij mijn moeder gewoond, tot ik 19 was en van de eerste dag dat ik ging werken, ben ik alleen gaan wonen, mijn moeder leerde toen iemand kennen, die toen goed bleek, en ik ging terug thuis wonen, met het gedacht dat ik meer ging kunnen sparen! :( niet dus! die vent begon mijn broer te slaan, omda ie ni wilde luisteren naar hem, terwijl hij in ons huis woonde en daar eigenlijk niks te zeggen had! dus resultaat, door politie buiten gezet, en ik terug alleen met mijn ma en mijn broers, dus weer geen geld meer, en ik gaf bijna telkens heel mijn loon af! ik begon de eerste dag zoveel mogelijk te kopen, vanals mijn loon erop stond, en begon wat te sukkelen, met een koopverslaving erdoor!

nu, dan heeft ze haar huidige man leren kennen, en is erbij gaan wonen, na 2 weken, en heeft mijn broers nog 2 weken onder mijn vleugels gelaten! :/ ik stond daar met haar huis, haar rekeningen, en haar kinderen! :(

ik heb alle contact verbroken, heb alles ingepakt die van haar wa, en klaargezet, (en je moet weten dat die 100en engeltjes had, leuke verzameling om in te pakken :) )en haar een sms gestuurd alles staat klaar, als je er niet achter komt voor het einde van de week, vliegt alles naar het containerpark, en dat ze mijn broers moest meenemen!!

alles is goed gekomen, ik ben daar nog blijven wonen, voor een goed jaar, en betaalde alle rekeningen!
ondertussen hadden ik en mijn man ons eigen huisje gekocht, en waren we aan het renoveren,

zij heeft dan nog rekeningen achtergehouden, met als resultaat deze keer, dat er deurwaarders al mijn gerief heeft komen optekenen, tv, meubels, zetels, laptop;....

ik heb dit kunnen verkomen afgenomen te worden, door alle garantiebewijzen naar de rechtbank te sturen! :(

nu heb ik terug contact met mijn moeder, maar alles verloopt nog heel stroef!
maar mijn man is er nog steeds razend op voor wat ze heeft geflikt! :(

wij wonen nu 2 jaar gelukkig samen in ons huisje, gaan in januari 1 jaar happily ever after getrouwd zijn, en toch hebben wij nu weer alle on-chance met zwanger worden!

nu is gisteren een mail uitgelekt van mijn vander (verkeersd verstuurd blijkbaar) waarin hij blijkt homo te zijn! :O

ik vraag me echt af, wat ik nog allemaal ga tegenkomen, en hoeveel stress ik nog ga hebben in mijn leven, want dit is nu al 24 jaar, dat ik alles meemaak die je maar kunt inbeelden!

zou het hieraan liegen dat ik maar niet zwanger raak?? :(

bedankt meiden, om naar mijn levensverhaal te horen!! :(

ik voel me zo gelukkig hier met mijn man, zolang ik maar niemand van familie zie of hoor!
watn dan klopt mijn hart aan 100 per uur, door zuivere stress!!!

[mini]

Hey Chary,

Je hebt zo te horen net als ik een miserable jeugd gehad :/
Heb ook vanalles meegemaakt met m'n moeder destijds. (ga hier niet m'n hele leven uit de doeken doen, maarja, 't was ni van de poes) Met het gevolg dat'k het contact heb gebroken met haar toen ik 10 was.
Ze heeft ook een berg schulden achtergelaten voor m'n pa en ik. Waardoor we de opvolgende jaren door een hel gingen. (m'n vader heeft regelmatig gelaten om te eten :/)
Ook hij heeft toen iemand anders leren kennen, op het eerste zicht, toffe madam, die goed voor haar kinderen zorgde.
Maarja schone schijn zeker?! Want haar kinderen vluchtten één voor één het huis uit. Net als ik toen ik 18-19 was. De moment dat'k wat centjes opzij had staan, ben ik samen gaan wonen met m'n ventje.
M'n pa heeft daar nog steeds een relatie mee, maar zij is zo verslaafd aan alcohol... :/ Ik ben met sommige momenten bang om m'n pa op te zoeken, want ik weet ni hoe ze uit de hoek komt. Is ze lief, is ze agressief? :/
Ik heb dan ook laten weten dat m'n pa hier nog welkom is, maar zij echter niet. Ik ga het leven van m'n kindje niet riskeren omdat zij doordraait van den alcohol. :/
M'n moeder zelf, die heeft terug contact opgenomen toen ik 18 was (ik verdiende namelijk geld hé :rolleyes:), ze bleek doodziek te zijn en wou dat'k haar fouten in het verleden zou vergeten. Nja, niet dus.
Kort nadien is ze overleden (whiii één van m'n problemen die opgelost was, klinkt cru, maar was zo, ik had haar namelijk 8 jaar niet gezien)

Ik ben net als jij, héél gelukkig met mijn man, zolang er zich niemand komt moeien vanuit mijn familie.
Ik kan me er ook zo in opjagen, maar dat alles heeft geen zin.
M'n man en ik denken dan; laat ze maar, we bouwen zelf wel onze toekomst, we hebben niemand daarbij nodig. (want ook aan zijn kant van de familie zijn er nu en dan spanningen)

Ik bedoel maar; kijk niet om naar het verleden, maar leef in het heden! En ooit, komt dat klein mirakeltje ook bij jullie! En dan gaan we samen shoppen hé! :D

[Laurence]

Wat een jeugd. Amai zeg. Kben er effe stil van.

Maar zoals mini zegt, leef nu, en probeer het verleden een beetje achter te laten.
Je bent nu bijna 1 jaar gelukkig getrouwd met je ventje :)

Dikke knuffel

[isabelga]

wat een leven ...
Maar het verleden is het verleden ... het is gebeurd en je kan er niets aan veranderen. Je kan er enkel sterker uitkomen! En Chary, ook al ken ik je niet persoonlijk, maar door dit forum is het precies of ik je wel ken, weet ik zeker dat jij er sterk bent uitgekomen!
Ik wens jou en je man een prachtige toekomst! En hopelijk heb je snel goed nieuws!

[lotje]

hey meid,

langs ene kant denk ik breek met je ouders dan ben je van alles miserie verlost en kan je door met je eigen leven maar langs de andere kant, het is en blijven je ouders natuurlijk... is heel moeilijk ik weet het.. maar je kan ook niet blijven incasseren.. echt raad kan ik natuurlijk niet geven maar zoals hierboven gezegd probeer je zoveel mogelijk op je eigen leven te concentreren met je man die je wel gelukkig maakt en hopelijk snel binnekort een boeleke en dat je daar wat geluk kan uitputten!!!!

[taschkevdv]

wat een jeugd! mijn jeugd is ook helemaal niet fantastisch geweest, ik weet nog veel maar weet ook heel veel dingen niet meer omdat ik er niet aan wil denken. ergens zit het nog in mijn geheugen maar onbewust vecht ik er tegen om die herinneringen boven te brengen. iedereen verschiet ervan dat ik en men broer er zo goed zijn uitgekomen. ik wel wat beter dan men broer (hij is dan nog 6 jaar ouder dan mij). ik ben er echt sterk maar ook hard van geworden. soms wel een beetje te hard. ook nooit liefde thuis gekregen (heel kort verteld, der zijn nog veel meer dingen) waadoor ik nu heel moeilijk met liefde kan omgaan. ik ben heel gelukkig met mijn vriend maar heb soms het gevoel dat ik tegen dat gevoel wil vechten om men eigen te beschermen. het is allemaal niet gemakkelijk maar we zullen er wel doorkomen he. ik wil in ieder geval men kindje(s) anders opvoeden dan dat bij mij is gebeurt en als ik daar in slaag zal ik me al veel beter voelen denk ik.

[mini]

Hé taschkevdv, da's ook zoiets dat'k nu zit te denken: Ik wil en zal m'n kinderen een betere jeugd geven dan dat'k zelf heb gehad. Ze zullen nx tekort komen (nee, ga er geen verwend nest van maken ;)) maar ik bedoel dan vooral op het vlak van liefde geven aan je kindje :)
Ik ben ook hard uit m'n jeugd gekomen, soms te hard :/
Maar het is zoals je zegt, je probeert jezelf te beschermen tegen anderen.

[Bo]

Ja, jammergenoeg kan je je familie niet kiezen... Net zoals je verleden, dat draag je mee, vaak tegen wil en dank.
Ik heb mijn portie ellende ook gehad, genoeg voor een heel mensenleven. Maar het is maar hoe je ermee omgaat.
Laten we maar stellen, als ik dat hier zo lees, dat er hele boel meiden hier zijn die geen al te prettige jeugd hebben gehad, maar die er toch op de 1 of andere manier sterker en beter zijn uitgekomen. Dat getuigt van een hoop kracht en doorzettingsvermogen!
Die positiviteit zorgt voor een glimlach op mijn gezicht :) Ondanks wat iedereen ook heeft meegemaakt.
Chary, ik hoop dat je die positiviteit en kracht kan blijven behouden, die je al getoond hebt gedurende een groot deel van je leven, en ik ben zeker dat je op een mooie dag je eigen baby in je armen houdt. Moeilijk gaat ook, moet je maar blijven bedenken! ;)

[Kimmy]

ik word hier erg stil van...
ik heb namelijk nog niets meegemaakt, ik groeide op in een gelukkig, hecht en warm nest waar ik overladen werd met liefde en genegenheid...
hoe vreselijk moet dat voor jullie allemaal zijn!!
wat zijn jullie sterk om dit alles te boven te komen en nu keihard voor je eigen gelukkig gezin te gaan want iedereen verdient een jeugd zoals die van mij

[snoezel]

amai chary,
t is hier soms een echte soap maar bij u is het meer dan een hele film zeg :O
denk dat je vooral aan je zelf moet denken! k snap niet hoe je je kinderen zoiets kan aandoen...
ze zijn het niet waard dat je er van wakker ligt denk ik dan.
oké ja, het blijven je ouders hé. en ergens blijf je die waarschijnlijk altijd wel graag zien (hoe moeilijk ook)

trek je op aan je ventje en geniet van jullie leven hoor!!!!

knuffel
snoezel

[charythepooh]

ja ik heb zo ook wat da gevoel :(

ik heb zo'n zin om met allebei te breken! echt, want ik ben getekend door de stress, krijg van langst aan meer klanten in de winkel, die zeggen dak er ni uit zien!!! :rolleyes:
leuk eh ;)

ik voel me innerlijk zo uitgeblust, en vind gewoon soms geen moed meer om door te gaan!

die mail van mijn vader, is blijkbaar al als een lopend vuurtje doorgestuurd, en mijn moeder heeft deze nu ook gehad :o dus is het nu weer een heel getouwtrek en zo om partij te kiezen!

daarmee zou ik het contact niet verbreken, just omda zij da als resultaat wil zien, daw alle 5 breken met ons papa!
of hij nu homo is of niet, zolang ie gelukkig is, maakt het mij ni uit!

maar ik heb zo hard het gevoel dat ik geen eigen leven kan leiden, omdat zij het nog steeds proberen te doen voor me, ik weet het het klinkt raar waarschijnlijk!

maar soms vraag ik me af, of ik echt niet zou gelukkiger zijn, met een leven zonder problemen, en vooral zonder stress! dus voor mij zonder ouders!

ik ben vorige maand te weten gekomen dat ik die BBZ gehad heb, deels te wijten aan STRESS, die lelijke beest heeft mij dit aangedaan, en daar ik nog steeds in stress leef, ben ik doodsbenauwd het opnieuw mee te maken eh!

ik ben er kwaad voor dat zij mijn kansen belemmeren om zwanger te raken, op de goei manier!

mijn zussen, zijn beide zwanger (al een bevallen nu) en die hebben geen last gehad alle 2 van den eerste keer prijs, die leven in frankrijk en die hebben dus weinig of geen miserie met hen! :( daaraan vraag ik me dan echt of of het mijn ouders hun schuld niet zou zijn! :/

bedankt voor jullie lieve reacties meiden, ik had er erg veel moeite mee om dit te posten, maar ik moest het eindelijk kunnen vertellen, want ik draag dit al mijn hele leven mee! :(

[kastaar]

Hey Chari,

Ik las onlangs een uitspraak die eigenlijk echt wel waar is en ik probeer die nu iedere dag keer op keer te herhalen in mijn hoofd om zo de dag door te komen.
Soms helpt het en soms niet maar als we eerlijk zijn is het eigenlijk zo simpel dat het echt wel klopt:

Is er een oplossing voor je probleem, waarom maak je je dan druk in dat probleem?
En is er geen oplossing, waarom heeft het dan nut je druk te maken ik dat probleem?

Klinkt misschien raar, maar eigenlijk is het echt wel waar...

Probeer het was los te laten en concentreer je op je eigen leven!
Geniet van jouw gezinnetje samen met je partner en die baby komt wel!!

xxx
Kastaar

[charythepooh]

idd een uitspraak van toepassing! helaas ga ik der meer ni aan peizen dan wel!

ik heb gisteren nog enorme ruzie gehad met mijne man! :(

hij werkt zo'n late uren, tot 21u30-22u dagelijks en is weg van 6u smorgens!

dus ik zie hem dagelijks een uurtje als het goed gaat! :(
ik heb het hem verweten dat het zijn schuld is dak ni zwanger raak, a ja hij is er toch nooit om te klussen! ;)

ik meende dit natturlijk niet zo, twas in een opwelling,
maar ik voel me soms zo eenzaam he, ik mis hem, en als hij de zondag thuis is samen met mij, is hij meestal zo moe van zijn lange werkweek dat hij niks waard is die dag! (allee bij wijze van spreken he!)

maar hij heeft een punt, dak idd alleen maar denk aan de slechte dingen, en de goeie vergeet!
maar het is hem net dak zo gefocuust ben op die negatieve dingen, dak geen plaats meer heb in mijn hoofd voor de positieve!

[Nes]

chary,
Zoals je zegt is breken met je ouders wel moeilijk omdat het je ouders zijn. Maar ik heb ook gemerkt dat je de stress die je hebt door hen begint uit te werken op je man. Dit moet je in elk geval proberen niet meer te doen. Neem dessnoods iets meer afstand van je ouders. Ze mogen je koppel niet in gevaar brengen en ook je werk niet. En probeer je meer te ontspannen. Of dit het probleem is van je niet zwanger raken weet ik helaas niet maar heb je die vraag al eens gesteld aan je gyne?

Ikzelf heb kwa familie geen problemen. Wel heb ik een hel doorstaan met m'n ex waardoor ik mijn gevoelens moeilijk kan uiten. Men man heeft me al dikwijls gezegd dat hij niet weet met wat hij me plezier kan doen omdat ik nooit laat zien of ik met iets gelukkig/blij ben of niet. En idd, ik kan dit niet. Ik heb jaren mezelf moeten onderdrukken waardoor dit nu precies gewoonte is geworden. Niets laten tonen, mag niet.