Schoonfamilie toch soms eens gggrrrrrrrrrrmbbblllllllll!!

[kastaar]

Hallo,

Kzit met een beetje frustratie en ik kan die niet kwijt bij mijn vriend want hij is een deeltje van de frustratie.

Een 2-tal jaren terug hadden mijn man en ik een heel moeilijke periode samen.
Mijn ouders en de schoonfamilie hebben zich dan wat willen moeien met alle gevolgen van dien:
mijn man sprak niet meer tegen mijn familie en ik niet meer tegen de zijne.
Nuja, sinds we weten dat de baby's komen en vooral na het ongeluk van mijn man hadden we wel allemaal het besef van zo kan het niet verder dus maakten m'n man en ik duidelijke afspraken daarrond.
1 van de afspraken was dat er niemand onverwachts komt van ouders of schoonouders.
Nu komt mijn frustratie:
Mijn pa is bezig om in de kinderkamers ingebouwde kasten te maken. Hij heeft gezorgd voor laminaat voor de volledige bovenverdieping en een dubbele carport voor aan het huis die volledig dicht is (dus meer garage in hout) met automatische poort en ook een volledige tuinomheining (en we hebben een tuin van meer dan 1000 m² dus loopt serieus op) We moeten dat allemaal niet betalen dus dat is een heel heel heel mooi cadeau.
Nu, vorige zondag moest hij nog iets komen meten in de kamers en ik had gezegd dat ik zou bellen als hij mocht komen.
Plots stond hij onverwacht aan de deur. Dat was de afspraak niet hé dus stuurde ik hem weer weg om miserie te vermijden (want mijn man stond tegen mij te vloeken dat dat onze afspraak niet was).
Mijn pa kwaad weg. Sindsdien heb ik hem ook niet meer gehoord.
Vandaag komt zijn pa hier plots toe als we op het punt stonden te vertrekken om solden te doen. Ik verwachtte dat hij hem zou wegsturen maar hij begon gezellig te babbelen tegen zijn pa, bood hem een pintje aan en z'n pa is hier uiteindelijk de hele middag blijven zitten.
Ik ben nu boos op mijn man omdat hij niets tegen zijn pa zei maar hij zegt dat ik overdrijf, t'zijn de zwangerschapshormonen volgens hem, maar ik ben dan boos dat hij dat als excuus gebruikt!!
Je moet wel weten dat we van mijn ouders heel veel krijgen en van de zijne niets! Zelfs toen we bouwden zagen we ze nooit om te komen helpen. Maar bij zijn zus gaan ze wel helpen behangen en schilderen en wat ze maar kunnen.

Maar een afspraak is toch een afspraak? en als die voor mijn ouders telt dan telt het toch ook voor zijn ouders?!!!

En het resultaat is dat mijn man nu boos is op mij en ik op hem en al dat omdat zijn pa hem niet aan de afspraak wou houden!!

Kzou het soms toch krijgen van schoonfamilie hoor!!!
Vinden jullie nu dat ik overdrijf?

xxx
Kastaar

[lotje]

hoi kastaar
vind dit helemaal geen fijne situatie voor jou maar weet dat je niet de enige bent:
mijn ouders zijn gescheiden (mijn mama is hertrouwd) en van mijn beide ouders krijg ik heel veel steun krijg ik ook cadeau's (nu niet dat dat het belangrijkste is maar toon toch aan dat ze om je geven) komen vaak langs komen ook heel goed overeen met mijn vriend
en dan mijn vriend zijn ouders zijn hier zelfs in ons huis nog NOOIT geweest!!! wij wonen hier nu al 2 jaar willen die niet weten hoe hun zoon leeft???? wij moeten dus altijd naar daar als we hen willen zien
zijn pa praat nooit tegen mij (wij zijn al 6 jaar samen) maar bon ben ik ondertussen al gewoon dus bij het kiezen van meter en peter had ik zoiets van ja ik wil niet dat mijn vriend zijn pa peter word dus hebben we gekozen voor 2 meters nu is hij boos dat hij geen peter mag zijn maar hij kijkt nooit naar ons om??????? ni naar zijn eigen zoon wat zou hij het dan doen voor zijn kleinkind????
dus je ziet je bent helemaal niet de enige
ik zou zeggen praat erover met je vriend en als jullie die afspraak gemaakt hebben moeten jullie je er beiden aan houden dat is zo
ik hoop voor jou dat de situatie beetje betert

groetjes lotje

[charythepooh]

och kastaar

ik begrijp het
hier is het mijn man's familie die alles voor ons doet!
we hebben 3 jaar geleden ons huis gekocht, en frederic en zijn papa hebben hier in 18 maanden alles in ruwbouw gezet en terug opgebouwd volledig! enkel in de weekends

dus toen we erin kwamen wonen, was het toch logisch voor mij, dat we zijn ouders uitnodigden, en hen eens goed bedankten!

mijn ouders waren daar kwaad voor dat ik hen alleen had uitgenodigd, terwijl ze enkel onze tel.nr hebben als ze hulp nodig hebben van ons! of geld.... (moeilijk verhaal)

dus ik wil hier niet over praten hier, maar probeer toch altijd mijn ouders een beetje schoon te klappen, ook al verdienen ze het echt niet!

maar ik weet wel
moest ik in jou situatie zitten,
en mijn man reageert zo, zou ik mijn pa bellen, en zeggen dat hij gelijk wanneer opnieuw mag langskomen, want dat jou man en zijn familie toch niet achter de regel kijken, en hun gedacht doen!

geloof me, je zal zijn totje nogal zien kijken, en dan pas zal ie t beseffen!

altijd averechts doen, en dan beseffen ze het!

sorry voor de rare context hoor! :/

succes meid!

en zet hem maar eens op zijn plaats! da hij snapt hoe je je voelt!
want met een zwangere vrouw moeten ze niet sollen e!!! :)

ik denk dak hier na de operatie ook nog steeds last heb van mijn hormonen!
ik maak me kwaad op alles die ni juist is!!!! :/

[Sweetdreams1987]

Hey meid ,

om het kort en bondig te zeggen ik vind dat je gelijk hebt !
Ieder gelijk voor de door jullie opgestelde regels !

[Trinity]

Serieuze moeilijke situatie waar jullie inzitten. Ik ken natuurlijk de hele voorgeschiedenis niet, maar bemiddelend gezien zou ik de hele situatie nog eens overdenken. Is het voor de kleintjes niet beter dat iedereen op zijn minst met elkaar praat? Daar hebben wij voor gekozen in een situatie tussen mijn man zijn pa en mijn ma, en wij er middenin.

Maar als dit dus uitgesloten is, dan dient iedereen zich inderdaad aan de regels te houden. Maar alles boven al zou ik eerst met je papa praten. Het is heel belangrijk dat hij weet dat je dit deed om de kerk in het midden te houden. Het zou jammer zijn dat je door de hele situatie ook nog in wrevel komt met je eigen ouders.

En euh: moest het een troost zijn, hier ook geregeld wakko dakko familiesituaties hoor :) Ik heb mij al afgevraagd of er geen ruil-recht is op familie.

[Laurence]

Schoonfamilie, praat er mij niet over.
Morgen komen ze eten :(

Maar ik begrijp je heel goed hoor kastaar. Als er regels zijn afgesproken, moet iedereen er zich aan houden.

[joke]

Hey Kastaar,

Dat is idd een heel moeilijke situatie waar jij nu inzit. En ik zou ook in de eerst plaats alles eens uitpraten met je vader, zodat er daar toch al geen wrijvingen komen want dat zou wel echt héél spijtig zijn, hé.
En verder vind ik ook dat je gelijk hebt, hoor. Als er afspraken zijn gemaakt, zijn die er vast wel voor een reden en is het dus wel de bedoeling dat iedereen zich daaraan houdt, dus ook je vriend en diens pa. Probeer er dus nog eens goed over te praten, zou ik zeggen. Maar zo tegen je pa zeggen dat hij dan ook maar mag afkomen wanneer hij wilt, zou ik toch wat mee oppassen, denk ik. Je moet zien dat er niet nog meer ruzie van komt, hé. En dan nadien moet je dan mss terug tegen je pa zeggen dat hij enkel mag komen wanneer het is afgesproken. Lijkt me nogal verwarrend, niet?

En idd; hier is de schoonfamilie ook niet altijd even gemakkelijk, zeker niet de schoonma! Daar heb ik het soms ook héél moeilijk mee! (zie ook ander topic).
't zal eigen zijn aan de schoonmoeders zeker? :)

Hopelijk komen jullie er snel uit!

xx

[bejes]

Hallo,
Ja dit is zeker geen gemakkelijke situatie, en ik vind dit heel erg dat je u vader moet weg sturen hoor ze hebben zoveel voor je gedaan, want je ziet dat u vriend zijn eigen vader niet kan weg sturen. Die regeling vind ik echt nie zo schitterend, je kan dat zeker eens zeggen tegen jullie beide ouders dat jullie het fijn vinden dat ze iets laten weten wanneer ze langs komen maar als er dan toch iemand voor de deur staat dan nog om iets op te meten, dan vind ik het niet kunnen om hem weg te moeten sturen. Groetjes

[boeleke]

Hoi Kastaar,


geen makkelijke situatie!
Ik heb mijn deel ook al gehad met de schoonouders.... Nu is het allemaal een beetje rustig, ik hoop dat het zo verder kan kabbelen als wij eens een kindje hebben... hopelijk blijven hun bekrompen ideeën en principes dan niet terug op de voorgrond!

Als ik jou was zou ik eens goed met mijne papa gaan babbelen. Het zou toch zo jammer zijn als jouw relatie met je eigen papa hieronder moet lijden! Zeker als hij zo hard voor jullie gewerkt heeft (losstaand van het financiële dan)!
Dat hij weet dat jij hem alleen maar wandelen gestuurd had om de lieve vrede in jullie huishouden te bewaren. En dan zou ik nog s met je ventje praten, die stress kan ook niet goed zijn voor de tweeling hè? Proberen tot een compromis en begrip te komen! Binnenkort als de beebjes er zijn zullen jullie nog vaak op de famlie moeten terugvallen niet?

ik hoop dat de plooien snel gladgestreken geraken!
Good luck.

P.S.: Misschien helpt het om als mij te denken als het over schoonouders gaat: Ik ben de beleefde schoondochter, niet meer en niet minder. Staat iets mij echt niet aan, dan laat ik van me horen! Maar ik hou altijd het volgende voor ogen: Het zijn mijne man zijn ouders, ooit worden ze de grootouders van onze kinderen... Ik doe wat ik kan, maar dan alleen maar omdat ik mijn ventje graag zie en hem niet wil kwetsen! Hij heeft het zelf al vaak moeilijk met zijn ouders, dus probeer ik niet nog meer in de wonde te keuteren, hoe moeilijk dat ook soms is!

[Nes]

Dat zijn idd geen leuke situatie's!!! Ik zou eerst proberen kalmeren en alles relativeren, hoe moeilijk dat ook is en dan eens met alle partijën praten. Het is idd niet makkelijk om de kerk in het midden te houden.

Ik heb eigenlijk weinig last van mijn schoonfamilie. Ik zie ze eigenlijk heel weinig. Maar het enige wat me stoort is dat als ze komen ze enorm lang blijven plakken. Vroeger kwamen ze altijd in de week en bleven ze hangen tot een uur of 2 's nachts en ik moet om 6 uur uit m'n bed om te gaan werken. Natuurlijk snappen ze dat niet omdat zei maar om 10 uur moeten beginnen. Nu met Nora zijn ze eens gebleven tot 2 uur 's nachts en ik ben gewoon in m'n bed gekropen en gezegd dat het voor mij om 6 uur al dag is. Ik hoop dat ze het begrepen hebben. Ook komen ze meestal niet elk om toer maar allemaal tegelijk, dan zijn m'n huis hier overvol en enorm wat lawaai want ze spreken heel luid. Ik heb er met mijn man eens over proberen spreken maar dat maakte alleen maar erger, met ruzie als gevolg. En nu is het natuurlijk mijn schuld dat ze bijna niet meer komen want ze voelen zich niet welkom. Ze zijn welkom, maar op normale uren.

'T ja familie, 't zal altijd wel iets zijn zekers?

[Cin]

Kastaar,

Ouders/schoonouders.........breek me de bek niet open, ik kan er een boek van schrijven.Om onze situatie van nu kort samen te vatten: mijn mama is meer dan 3jaar gestorven (pracht van een mama/grootmoeder voor mijn kids) mijn vader zie ik eens om de maand à twee maand , we hebben echt niets aan hem(geen band) , hij is nog nooit bij ons langsgekomen, met de kleinkinderen hetzelfde daar heeft hij ook geen band mee, hij zou willen dat ze hem adoreren terwijl hij geen liefde of aandacht aan hen schenkt zoals dat normaal zou zijn.Hij is heel egoistiscg en hij wil altijd in de volle aandacht staan.
Mijn schoonouders hebben mij nooit aanvaard (we zijn al meer dan 11 jaar samen) van in het begin hebben ze er alles aan gedaan om ons uiteen te krijgen.Mijn man heeft dit gelukkig op tijd ingezien met de nodige ruzies met zijn ouders tot gevolg.Soms ging het dan weer effe beter maar steeds begonnen ze opnieuw.ze stuurden zelfs een advocaad op ons dak (geldkwestie) en als dat niet lukte hebben ze dan maar de fiscale controle en btw op ons afgestuurd met een klachtenbrief over ons over gefoefel(we zijn zelfstandig)..... we hebben dus helemaal geeeen contact meer met hen.
Mijn vader en schoonouders zijn gewoon jaloers omdat we hard werken en daardoor er ook komen zonder hen.Mijn mama was de enige normale in deze wakko familie maar zij is er niet meer....

Dus kastaar families zijn niet altijd makkelijk en familie kan je niet kiezen je zit ermee opgescheept. Maar één ding moet je ze vooral niet laten doen en dat is tussen jou en je man komen te staan. Dus please ik spreek uit ervaring als ik zeg denk eerst aan je relatie en dat moeten jullie alletwee doen anders komt er miserie van.... en dat zou pas zonde zijn zeker nu je twee wondertjes in je buik hebt. Dus praat praat praat heel rustig eens met je man , en leg kalm je gedachten uit van in het begin.

veel succes

xxx